La La Land - Μη το χάσεις - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

La La Land – Μη το χάσεις


Ο Damien Chazelle σεναριογράφος και σκηνοθέτης του Whiplash επιστρέφει με μια ακόμη μουσική ταινία το La La Land, με την Emma Stone και τον Ryan Gosling στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. To La La Land είναι ένα εντυπωσιακό μιούζικαλ που ενώ έχει πολλά στοιχεία του είδους, γίνεται και αυτοαναφορικό σε πολλά σημεία. Πιο συγκεκριμένα, ενώ μας μεταφέρει σε έναν ονειρικό κόσμο όπως κάνουν πολύ συχνά τα μιούζικαλ και διακατέχεται από ένα αίσθημα ευφορίας καταφέρνει να αμφισβητήσει και να αναδείξει παράλληλα την ματαιότητα του ίδιου του κόσμου που φτιάχνει.

Η ταινία ξεκινάει στο LA, την πόλη όπου όλοι ονειρεύονται να γίνουν σταρ με τη ιστορία της Mia (Emma Stone). Η Μia είναι μια σερβιτόρα που πηγαίνει απο audition σε audition προσπαθώντας να γίνει ηθοποιός. Ένα βράδυ συναντάει τον Sebastian (Ryan Gosling), έναν πιανίστα παθιασμένο με την jazz που το όνειρο του είναι να ανοίξει το δικό του jazz bar. Η συνάντηση τους είναι επεισοδιακή καθώς γίνεται την στιγμή που το αφεντικό του Sebastian, που τον υποδύεται ο J.K. Simmons, τον απολύει. Ο Sebastian αγνοεί την Mia αλλά εκείνη μένει άφωνη μαζί του και αποφασίζει να τον διεκδικήσει. Ο Chazelle παίζει με τις συνθήκες της κλασσικής Ηοllywood ταινίας που θέλει τον άντρα να μένει άναυδος με την ομορφιά της πρωταγωνίστριας και μετατρέπει τον Gosling σε αντικείμενο του πόθου. Αυτό φυσικά λειτουργεί γιατί και η Stone έχει έναν κοριτσίστικο αυθορμητισμό που θα πήγαινε κόντρα με τον ρόλο της femme fatale αλλά και ο Gosling απο την άλλη έχει μια ανεπιτήδευτη γοητεία που δικαιολογεί την έκπληξη της πρωταγωνίστριας όταν τον βλέπει. Η ιστορία εξελίσσεται με τους δύο πρωταγωνιστές να ερωτεύονται και να προσπαθούν να ισορροπήσουν μεταξύ της σχέσης τους και των ονείρων τους. Η ρήξη μεταξύ τους δεν αργεί να έρθει και ο Chazelle δεν ικανοποίει τον θεατή που θέλει να δεί τους δύο πρωταγωνιστές ευτυχισμένους μαζί.

Το τέλος είναι επηρεασμένο απο τις “Ομπρέλες του Χερβούργου” το γνωστό μιούζικαλ του Jacques Demy στο οποίο ο σκηνοθέτης κάνει πολλές αναφορές κατα την διάρκεια της ταινίας. Για παράδειγμα η πρωταγωνίστρια στο θεατρικό που γράφει η Mia λέγεται Genevieve όπως και η πρωταγωνίστρια στις “Ομπρέλες του Χερβούργου” και αργότερα όταν επισκέπτεται με τον Sebastian το στούντιο της Warner Bros περπατάνε έξω από το σκηνικό του μαγαζιού με τις ομπρέλες που δούλευε η Genevieve. Ο Chazelle δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τον Demy και επιλέγει ένα γλυκόπικρο τέλος όπως και εκείνος που πηγαίνει κόντρα στο καθιερωμένο ευτυχισμένο τέλος των μιούζικαλ.

Το La La Land είναι μια καλοφτιαγμένη ταινία με ένα υπέροχο mise-en-scene. Ο φωτισμός και τα σκηνικά δεν πλαισιώνουν απλά την ταινία αλλά είναι δύο ακόμα πρωταγωνιστές της. Ο Chazelle φτιάχνει ένα εντυπωσιακό φίλμ με έντονα χρώματα και πολλές εναλλαγές στον φωτισμό που μας προετοιμάζουν για την ατμόσφαιρα της κάθε σκηνής αλλά αναδεικνύουν και τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών. Τα σκηνικά από την άλλη μας μεταφέρουν στο παλιό Hollywood και υπενθυμίζουν στον θεατή την ιστορία του σινεμά μέσα από αφίσες της Ingrid Bergman και του Humphrey Bogart αλλά και αναφορές σε ταινίες όπως το Rebel Without a Cause και το Casablanca. Η μουσική που έχει γραφτεί από τον Justin Hurwitz είναι εξίσου υπέροχη και δίνει στην ταινία μια διάσταση αθωότητας βγαλμένη από μια άλλη εποχή. Ο Chazelle φτιάχνει ένα φιλμ που ενώ δείχνει πολύ απλό και καθαρά ψυχαγωγικό κρύβει μια σκοτεινή πλευρά, αυτή του ανικανοποίητου της ανθρώπινης φύσης.

Αριστέα Τομοπούλου

Βρισκόμαστε στο Λος Άντζελες, γνωστό και ως η πόλη που γεννιούνται και πεθαίνουν τα όνειρα. Δύο νέοι ερωτευμένοι, προσπαθούν ταυτόχρονα να φτάσουν τους στόχους τους: εκείνη να γίνει μια διάσημη ηθοποιός, εκείνος να γίνει αναγνωρισμένος μουσικός. Θα καταφέρει η αγάπη τους να επιβιώσει στην σκληρή πραγματικότητα των συνεχών απογοητεύσεων και της απόρριψης;

Η σκηνοθεσία και το σενάριο ανήκουν στα χέρια του Damien Chazelle. Ο νεαρός μόλις 31 ετών, μα τόσο χαρισματικός, κινηματογραφιστής, που μας χάρισε το ανεπανάληπτο “Whiplash”, δύο χρόνια πριν και κέρδισε με το σπαθί του τρία βραβεία Όσκαρ. Την αγαπά τη μουσική ο Chazelle-ιδιαίτερη αδυναμία δείχνει να έχει στη τζαζ (και τον καταλαβαίνουμε απόλυτα σε αυτό), κάτι που αποδεικνύεται ακράδαντα και στη νέα του ταινία.

Το πρώτο καρδιοχτύπι έρχεται αμέσως με την εναρκτήρια σκηνή. Ο Chazelle στήνει ένα πανέμορφο μουσικοχορευτικό παραλήρημα πάνω σε μια γεμάτη μποτιλιάρισμα λεωφόρο του Λος Άντζελες: ρυθμός, τρέλα, ζωντάνια, δεκάδες χορευτές και χορεύτριες να ξεπηδούν από φορτηγά, από αμάξια, από παντού. Και όλα αυτά, σε ένα μονοπλάνο! (ας το σκεφτεί σοβαρά να ασχοληθεί και ως καθηγητής σκηνοθεσίας, αν δεν το κάνει ήδη!).

Η “La La Land” υποδέχεται τους επισκέπτες της ανοίγοντας τη ζεστή αγκαλιά της και θέλοντας να αποδείξει πως αξίζει να καταχωρηθεί και αυτή στη λίστα με τα καλύτερα μιούζικαλ όλων των κινηματογραφικών εποχών.
Στη συνέχεια μας συστήνονται οι δύο πρωταγωνιστές, καθισμένοι στη θέση του οδηγού. Emma Stone και Ryan Gosling- ένα ζευγάρι πρωταγωνιστών που τους αγαπάει πολύ ο φακός. Εδώ, εμφανίζονται για τρίτη συνεχόμενη φορά ως κινηματογραφικό ζευγάρι. Η αρχή της πολύ καλής συνεργασίας έγινε με το “Crazy, Stupid, Love.” και αφού ο κόσμος της βιομηχανίας του Κινηματογράφου είδε πόσο ταιριαστοί είναι και διακρίνοντας τη γλυκιά χημεία που δημιουργείται ανάμεσα τους, τους ξανά έκανε ζευγάρι στο “Gangster Squad”.

Τώρα, όσον αφορά την περίπτωση του ρομαντικού “La La Land”, η αλήθεια είναι πως δύσκολα θα σκεφτόμασταν κάποιο άλλο καταλληλότερο πρωταγωνιστικό δίδυμο.

Και οι δυο τους είναι από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς τους, δίχως αμφιβολία. Ο Gosling έχει αυτή τη γοητεία του γλυκού gentleman που σε πάει μερικές δεκαετίες πίσω και η Stone αυτό το εκφραστικό πρόσωπο με τα μεγάλα πράσινα μάτια που μαρτυρούν τόσο μια παιδικότητα όσο και μια σπίθα ερωτισμού μαζί. Ενώνουν λοιπόν τις δυνάμεις τους και το ταλέντο τους, τα δίνουν όλα ως Sebastian και  Mia και μας γοητεύουν για ακόμη μια φορά.

Ο Chazelle δεν διστάζει να κρύψει το θαυμασμό και την αγάπη του για τα παλιά μιούζικαλ αλλά και τον παλιό κινηματογράφο γενικότερα, γεμίζοντας τις σκηνές του με κομμάτια (όχι απαραίτητα μουσικά) από το “Τραγουδώντας στη βροχή”, το “West Side Story”, τον “Επαναστάτη Χωρίς Αιτία”.

Kάπου στις δύο ώρες έρχεται ο μαγευτικά κινηματογραφημένος επίλογος με την καλλιτεχνική διεύθυνση και τη σκηνοθεσία να δίνουν (καλλιτεχνικά) ρέστα και να προκαλούν την καρδιά μας να χτυπήσει ακόμη πιο δυνατά. Για τον έρωτα, τη χαμένη αγάπη, την Τέχνη του Κινηματογράφου, την ομορφιά της ζωής, την αισιοδοξία.

Για όλα αυτά και άλλα ακόμη πολλά.
Ναι, το στοιχείο της ματαιοδοξίας που μαστίζει τον πραγματικό κόσμο δεν απουσιάζει ούτε από τον χρωματιστό και ονειρικό κόσμο του Sebastian και της Mia, όμως παρ όλα αυτά το φιλμ πατά γερά στα γεμάτα ενέργεια και αισιοδοξία πόδια του.Το “La La Land” απλώνεται ομοιόμορφα σαν ένα γλυκό όνειρο στη μεγάλη οθόνη.

Ένας φόρος τιμής στο παραμελημένο πλέον είδος του μιούζικαλ.
Έχουμε ανάγκη από τέτοιο κινηματογράφο, τέτοιες Ταινίες.

Υ.Γ. “It’s another day of sun!”

Παρασκευή Γιουβανάκη

  • Screenshot from 2016-07-13 17:20:50
  • La-La-Land-poster-620x620
  • La-La-Land-poster-1-620x919
  • La-La-Land-1
  • La-Land-2-620x391
  • La-La-Land-1-1-620x408
  • La-La-Land-poster-1-1-218x340
  • la-la-land-poster-1-620x893
  • la-land-7-620x412