Jimmy's Hall - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Jimmy’s Hall


H νέα και πιθανώς τελευταία ταινία του μεγάλου Ken Loach, μας παρουσιάζει την ιστορία του Jimmy Gralton, ενός πολιτικού ακτιβιστή της Ιρλανδίας του 1920 και του 30.

O Gralton είναι ο οργανωτής μίας αίθουσας χορού, μέσα από την οποία πέρα από χορό διακυρείτει τις απόψεις του, τις οποίες η Καθολική εκκλησία απορρίπτει θέλοντας να επεμβαίνει ακόμη και στα μικρά πράγματα της ζωής των ανθρώπων, όπως και ο χορός. Ο Gralton θα συγκρουστεί με την εκκλησία και με το κράτος σε τέτοιο βαθμό που θα οδηγηθεί σε βίαιες συγκρούσεις το 1933 αλλά μέχρι και την απέλασή του από την χώρα και την μετακόμισή του στις ΗΠΑ.

jimmys-hall

“Το έγκλημα του Jimmy Gralton, ήταν ότι έφτιαξε μια αίθουσα στην οποία νέοι άνθρωποι μπορούσαν να συγκεντρωθούν για να μάθουν, να διαφωνήσουν, να ονειρευτούν, αλλά πάνω απ΄όλα να χορέψουν και να διασκεδάσουν” είπε ο Loach πρόσφατα για τον πρωταγωνιστή της ταινίας του. Η ταινία βρίσκει τον Jimmy Gralton να γυρνά, μετά από μία δεκαετία στην Νέα Υόρκη, στην Ιρλανδική ύπαιθρο και την μικρή του πόλη. Ο Gralton είχε εκδιωχθεί πριν από μία δεκαετία, όταν η συντηρητική κυβέρνηση απαγόρευσε την αίθουσα χορού που είχε φτιάξει. Με την επιστροφή του ενθαρρύνεται από τους νέους της περιοχής να αρχίσει εκ νέου την αίθουσα χορού του.

Ο Gralton, πέρα από λάτρης του χορού και των τεχνών, είναι και πολιτικός ακτιβιστής, με την κουμουνιστική εφημερίδα να είναι η πρώτη που γράφει για την επαναλειτουργία της αίθουσάς του, και τον ιερέα της περιοχής να προσπαθεί να κάνει την ζωή του Gralton δύσκολη βλέποντας και την μεγάλη επιτυχία που έχει η αίθουσα χορού. H αίθουσα αυτή είναι πολύ παραπάνω από μία αίθουσα για χορό. Είναι ένας χώρος πολιτισμού, από ποίηση και ζωγραφική βλέπουμε οι δραστηριότητες να επεκτείνονται σε box αλλά και πολιτικές συζητήσεις.

Η ενδιαφέρουσα πλευρά της ταινία και αυτή που την κάνει και καινοτόμα πέρα από μια πολύ όμορφη ταινία είναι το πορτρέτο του κακού, του ιερέα δηλαδή που μάχεται τον Jimmy. Ο πατέρας Sheridan, δεν είναι ο κλασσικός παπάς που είναι κολλημένος με τις αρχές της εκκλησίας και παρά το ότι χαρακτηρίζει αντίχριστο τον Gralton και τον κυνηγά με μανία, ακούει κι εκείνος την μουσική του διαβόλου, όπως λέει την jazz, ενώ παρατηρεί ότι ο Jimmy και η κουμμουνιστική παρέα του έχουν πολλά κοινά με τους πρώτους Χριστιανούς σε επίπεδο συντροφικότητας και στο ότι πιστεύουν πολύ αυτό που κάνουν και δεν εξαγοράζονται. Παρ’ όλα αυτά η ταινία δεν είναι μια αυστηρά πολιτική ταινία, με την έννοια ότι η Loach εστιάζεται περισσότερο στην δράση του Jimmy με την αίθουσα του χορού, παρά με οτιδήποτε άλλο, όπως λέει εξάλλου και το όνομα της ταινίας.

Screenshot from 2014-05-23 09:25:32

Ο Ken Loach με τον πρωταγωνιστή του Barry Ward στην συνέντευξη τύπου στις Κάννες

Το Jimmy’s Hall θα προσφέρει απολαυστικές στιγμές στο σινεμά του Ken Loach, αποτελώντας όπως ο ίδιος είπε κάτι σαν κλείσιμο μιας άτυπης τριλογίας για την πολιτική ζωή των 30’s μετά από τα Land and Freedom, The Wind that shakes the barley, με το Jimmy’s Hall να είναι μια ώριμη αλλά και ταυτόχρονα γλυκιά ταινία, που ουσιαστικά έχει θέμα την αγάπη και το πως αυτή ακόμα και όταν φαίνεται να χάνει από το μίσος, πάντα αφήνει πίσω της μία ακτίνα ελπίδας. Μία ακτίνα που μένει ζωντανή με τους σύγχρονους Jimmy Gralton που όπως ο Laverty είπε “βρίσκονται στην Ελλάδα του σήμερα όπου δάσκαλοι διδάσκουν γλώσσα στις κινήσεις μεταναστών με κίνδυνο της ζωής τους από τους τραμπούκους της Χρυσής Αυγής.

Να θυμίσουμε ότι ο Ken Loach τιμήθηκε πρόσφατα από το Φεστιβάλ του Βερολίνου για την προσφορά του, όπου το Cinefreaks τον γνώρισε και τον άκουσε να θίγει και το ζήτημα της σημερινής δυσλειτουργικής Ευρώπης. Ο γεννημένος το 1936 Loach δήλωσε ότι όλο και πιο δύσκολα η ηλικία του τον αφήνει να κάνει ταινίες και πιθανό το Jimmy’s Hall να είναι η τελευταία του ταινία. Σήμερα βέβαια στις Κάννες έδειξε διατεθειμένος για νέες περιπέτειες.