Κισσός (Ivy) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Error. Page cannot be displayed. Please contact your service provider for more details. (8)

Κισσός (Ivy)

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5.00 out of 5)
Loading...

Ένα πλοίο εγκλωβίζεται έξω από τις ακτές της Αιγύπτου, μετά την χρεοκοπία της πλοιοκτήτριας εταιρείας. Τα πέντε μέλη του πληρώματος του, μαζί με τον καπετάνιο, περιμένουν μέσα στο πλοίο αφενός για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους και αφετέρου για να μην κατασχεθεί από τις αρχές. Όσο περνά ο καιρός, όμως, τα τρόφιμα και οι αντοχές εξαντλούνται και τα όρια ξεπερνιούνται…

Ο Κισσός (Sarmasik ή Ivy όπως είναι ο διεθνής τίτλος) είναι η δεύτερη ταινία του Τούρκου σκηνοθέτη Tolga Karaçelik, ένα ψυχολογικό θρίλερ που έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο φεστιβάλ του Sundance τον Ιανουάριο του 2015 και από τότε έχει ταξιδέψει σε φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο: Κωνσταντινούπολη, Σίδνεϊ, Κάρλοβι Βάρι, Τορόντο, Ελσίνκι, Ιερουσαλήμ. Απέσπασε μάλιστα και το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο φεστιβάλ East End στην Αγγλία. Μάλλον, όχι άδικα.

Στην σύνοψη του φιλμ, αυτό περιγράφεται ως ένα ψυχολογικό θρίλερ όμως η αλήθεια είναι πως δεν ξεκινά έτσι. Θα μου πείτε, βέβαια, πως αυτό συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις ταινίες του είδους. Σωστά. Ο Κισσός όμως αποκτά τα “συμπτώματα” του ψυχολογικού θρίλερ στο τελευταίο ένα τρίτο της ταινίας. Ως τότε τι βλέπουμε; Μια κλασσική ναυτική ταινία, το πως δουλεύουν οι ναυτικοί στο πλοίο, πως αντιλαμβάνονται την ιεραρχία, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην θάλασσα άλλα και σε όσα άφησαν πίσω τους στην στεριά. Το διάστημα, όμως, που μένουν αγκυροβολημένοι, χωρίς την δυνατότητα να βγουν στην στεριά, λειτουργεί ως καταλύτης για την αλλαγή του ύφους της ταινίας.

Ο Karaçelik μας προσφέρει ένα όμορφο έργο, με δυνατή σκηνοθεσία και μοντάζ και αξιοσημείωτη φωτογραφία. Αυτά, σε συνδυασμό με τις πολύ καλές ερμηνείες όλων των ηθοποιών, που σχεδόν απογειώνονται προς το τέλος, εκεί ακριβώς που υπάρχει η κορύφωση της εξέλιξης της ιστορίας, δημιουργούν ένα αξιόλογο μείγμα, μια ταινία από αυτές, που απολαμβάνεις να παρακολουθείς. Παραδόξως, το τελευταίο μέρος της ταινίας μπορεί να είναι και το πιο δυνατό της, έχει όμως και μια σημαντική αδυναμία. 

Αν θεωρήσουμε ότι το σινεμά, ως μέσο αφήγησης μιας ιστορίας, αποτελεί μια εξέλιξη της αρχαίας τραγωδίας, τότε θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και τον ορισμό που έδωσε σε αυτή ο Αριστοτέλης. Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά της, τόνιζε πως πρέπει να έχει αρχή, μέση και τέλος. Ειδικά το “τέλος” κάθε ταινίας είναι ίσως και το πιο σημαντικό κομμάτι της, είναι αυτό το οποίο σκιαγραφεί πολλές φορές το βασικό μήνυμα της ιστορίας. Κάθε δημιουργός το αξιοποιεί με διαφορετικό τρόπο, είναι άλλοτε ξεκάθαρο και άλλοτε ανοιχτό σε ερμηνείες. Πάντα, όμως, υπάρχει ή πρέπει να υπάρχει αυτό το τέλος.

Στον Κισσό αυτό δεν συμβαίνει. Έχουμε μια σειρά γεγονότων, τα οποία περιμένουμε πως θα μας οδηγήσουν κάπου. Στο να εγκαταλείψει το πλήρωμα του πλοίου την προσπάθεια να μείνει σε αυτή μέχρι να πληρωθεί τα δεδουλευμένα; Το να αποδώσει αυτή η προσπάθεια; Κάτι. Αντίθετα, η ταινία κλείνει ακριβώς την στιγμή που πρακτικά βρισκόμαστε στην εξέλιξη της ιστορίας. Δεν μας προσφέρει ένα τέλος ανοιχτό σε ερμηνείες. Είναι ξεκάθαρο το τι βλέπουμε, το τι θα ακολουθήσει, άλλα δεν είναι το τέλος της ιστορίας.

Το παραπάνω δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Συμβαίνει συχνά, οι δημιουργοί οδηγούνται από την λανθασμένη, κατά την γνώμη μου, εντύπωση πως ένα ψαγμένο τέλος θα τονώσει τον “ποιοτικό” χαρακτήρα της ταινίας. Δεν συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο. Αντίθετα, ο θεατής απογοητεύεται.

Έστω και με αυτή την κακή επιλογή στο κλείσιμο της ταινίας, ο Κισσός είναι μια από τις πολύ καλές ταινίες που έχουμε δει μέχρι στιγμής στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου και ο Karaçelik, αναμφισβήτητα, ένας από τους σκηνοθέτες της γειτονικής χώρας, που θα παρακολουθούμε με ενδιαφέρον.

wso shell IndoXploit shell webr00t shell hacklink hacklink satış wso shell