Η Tελευταία Παραλία (L'Ultima Spiaggia) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Η Tελευταία Παραλία (L’Ultima Spiaggia)

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία: ,
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί:
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

H ταινία Τελευταία Παραλία (L’Ultima Spiaggia) του Θάνου Αναστόπουλου και του Davide Del Degan αποτελεί μια κοινωνική καταγραφή, μέσω ενός ντοκιμαντέρ, το οποίο παρακολουθεί τους λουόμενους μιας παραλίας, που φαίνεται ξεχασμένη από τον χρόνο. Γνωστή ως Pedocin, βρίσκεται στην περιοχή της Τεργέστης και έχει την ιδιαιτερότητα να “χωρίζει” με έναν τοίχο τους άνδρες και τις γυναίκες, που την επισκέπτονται. Θα φανταζόταν κανείς, πως αυτό είναι κάτι που η τοπική κοινωνία θα ήθελε να αλλάξει, κι όντως οι αρχές το προσπάθησαν, άλλα ο κόσμος ήταν κατηγορηματικός, πως ο τοίχος θα έπρεπε να συνεχίζει να υπάρχει.

Οι λουόμενοι (κάποιοι από αυτούς ιδιαίτερα τακτικοί ως επισκέπτες…) είναι άνθρωποι με διαφορετική προέλευση, μεγάλοι σε ηλικία, ως επί το πλείστον, άλλα και νεότεροι που συζητούν επί παντός επιστητού και τους απασχολεί ένα μεγάλο εύρος πραγμάτων. Στην παραλία του Pedocin συναντά κανείς τον δύστροπο, μοναχικό ηλικιωμένο, τους ανθρώπους που προσπαθούν να αποκτήσουν έναν πιο “ηγετικό” ρόλο στον χώρο, τις μητέρες με τα παιδιά τους, κάποιες νεαρές κοπέλες, που μάλλον αναγκαστικά αρκέστηκαν σε ένα μπάνιο στην παραλία, που ο μέσος όρος ηλικίας είναι πολύ μεγαλύτερος από την δική τους, τους προσαρμοσμένους στην καθημερινή ρουτίνα και άλλες φορές πρόσχαρους και άλλες γκρινιάρηδες υπαλλήλους. Όλοι μαζί συζητούν για σημαντικά θέματα, όπως το προσφυγικό, ή λιγότερο σημαντικά όπως το ότι μπορεί κάποιος να έχει “δεσμεύσει” περισσότερες πλαστικές καρέκλες, απ’ όσες δικαιούνταν.

last-resort-still-2

Βλέπουμε επίσης ανθρώπους, που δεν είναι και τόσο πρόθυμοι να αφήσουν πίσω τους το παρελθόν, με το οποίο διατηρούν μια σχέση νοσταλγική. Είναι κάτι που διαπιστώνουμε από τις αφηγήσεις τους, τον τρόπο με τον οποίο αναφέρονται σε παλιούς γνωστούς, που δεν έρχονται πλέον στην παραλία. Δεν είναι και πρόθυμοι να “γκρεμίσουν” τα προσωπικά τους σύνορα, ακόμα κι αν με το πέρασμα των χρόνων, οι συσχετισμοί έχουν αλλάξει, ακόμα κι όταν για μια φορά ο τοίχος, που τους χωρίζει “ανοίγει”, άλλα αρνούνται να περάσουν στην άλλη πλευρά.

Ο τοίχος αυτός, παραμένει μια λεπτομέρεια συμβολική, που καθιστά το Pedocin ιδανικό πεδίο πραγματοποίησης ενός ανθρωπολογικού πειράματος, του οποίου παρατηρητές είναι οι ίδιοι οι θεατές του ντοκιμαντέρ. Αυτό – κακά τα ψέμματα – δεν είναι ένα φιλμ, που αναμένεται να αγκαλιάσει ένα ευρύ κοινό. Όσοι το παρακολουθήσουν, όμως, θα έχουν στη διάθεση τους ένα σχεδόν ακατέργαστο υλικό, που θα τους βοηθήσει να βγάλουν τα συμπεράσματα τους για την ανθρώπινη φύση.


Από 14 Σεπτέμβρη, το πρόγραμμα των αιθουσών στο Cinefreaks.gr!