I Confess - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

I Confess


Μία από τις λιγότερο γνωστές δημιουργίες του Hitchcock, το «I confess» βασίστηκε στο θεατρικό έργο «Nos Deux Consciences» του Paul Anthelme. Ξεκινώντας από τη στιγμή κατά την οποία διαπράτεται ένας φόνος, ο σκηνοθέτης μας παρουσιάζει το δράστη Otto Keller (O.E. Hasse), έναν φιλήσυχο Γερμανό πρόσφυγα, που δούλευε ως κηπουρός του θύματος. Ύστερα από την απάνθρωπη αυτή πράξη καταφεύγει στο ναό για να προσευχηθεί. Εκεί τον πλησιάζει ο πάτερ Logan (Montgomery Clift) και μεσα στην ταραχή και τις ενοχές του ο Otto του εξομολογείται τα γεγονότα. Δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει· ήθελε κάποια χρήματα για να φτάξει πάλι τη ζωή με την αγαπημένη του Alma. Ο Logan τότε τον συμβουλεύει να επιστρέψει τα χρήματα, όπως και τελικά κάνει. Το επόμενο πρωί η αστυνομία ξεκινά να ερευνά το συμβάν.

i confess scene 1

Στην προσπάθειά του να διελευκάνει το μυστήριο, ο επιθεωρητής Larrue παρασύρεται από τις αμφιβολίες του και παρουσιάζεται ως θύμα των επιφαινομένων, μη μπορώντας να διακρίνει την αλήθεια που βρίσκεται μπροστά στα μάτια του. Καθώς του διηγείται ο Keller πώς δήθεν ανακάλυψε ο ίδιος το πτώμα, ο Larrue παρακολουθεί τις ύποπτες – όπως τις θεώρησε – κινήσεις του παπά. Εκείνος λοιπόν που καθοδηγεί την εξέλιξη είναι ο επιθεωρητής, αναζητώντας συνεχώς ένα κίνητρο και ερμηνεύοντας όλα τα στοιχεία ώστε να επαληθεύουν την έμμονη ιδέα του.

i confess scene 2

Το κοινό όμως γνωρίζει εξ αρχής το δολοφόνο, πράγμα που εξυψώνει τον Logan ηθικά και πνευματικά,αφού μοναδικός σκοπός του είναι να προστατεύσει και να βοηθήσει όσους τον χρειάζονται. Ο Hitchcock πλάθει έτσι έναν σταθερά ενάρετο ήρωα, ο οποίος φτάνει μέχρι την αυτοθυσία· αφού αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο φόβο και τις τύψεις, παραδίδεται στην αστυνομία, κινδυνεύοντας να χάσει ό,τι μέχρι στιγμής έχει επιτύχει. Απέναντι στην αδυναμία του κοινού ανθρώπου να ελέγξει τις αδυναμίες του, υπάρχει αυτός που συγχωρεί αφήνοντας στην άκρη την προσωπική του ευτυχία.

i confess scene 3

Η ταινία αποτέλεσε μεγάλη εμπορική αποτυχία για τον άγγλο σκηνοθέτη, που προσπάθησε να αναπτύξει μια γαλήνια μυστικιστική υπόθεση, ενώ ο ίδιος μετάνοιωσε για την παραγωγή αυτή.  Δυσκολευόταν μάλιστα να εργαστεί με «μεθοδικούς» ηθοποιούς όπως ο Clift και ο Newman, που ενσωμάτωναν τα χαρακτηριστικά του ρόλου τους και εκτός των γυρισμάτων. Πέρα από τις αντιδράσεις του κοινού της εποχής, το «I confess» εξακολουθεί να είναι ένα απολαυστικό αστυνομικό φιλμ, κάπως προβλέψιμο, ντυμένο με πολύ όμορφα πλάνα από το Quebec, και με εξαιρετικές ερμηνίες από τους πρωταγωνιστές, που αποτυπώνουν με ιδιαίτερη ενάργεια την πάλη των ανθρώπων απέναντι στο σκληρότερο εχθρό: τα ίδια τους τα πάθη.