Είμαι το Μπέλφαστ - κριτική Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Είμαι το Μπέλφαστ – κριτική Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης


  • Είδος:
  • Παραγωγής:
  • Διάρκεια:
  • Χώρα:
  • Σκηνοθεσία:
  • Σενάριο:
  • Ηθοποιοί:
  • Πρεμιέρα:
  • Βαθμολογία:
    1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
    Loading...

Mark Cousins στο ντοκιμαντέρ «Είμαι το Μπέλφαστ» μας παρουσιάζει την γενέτειρα του μέσα από την νοσταλγική ματιά ενός ανθρώπου, που λείπει για χρόνια από την πόλη, ακολουθώντας ένα ιδιαίτερο αφηγηματικό μοτίβο.

Την αφήγηση αναλαμβάνει το ίδιο το Μπέλφαστ, που παίρνει την μορφή μιας γυναίκας. Κάπως μεγάλη σε ηλικία, κομψή, με ήρεμο βλέμμα και κινήσεις, έχει την εικόνα ενός ανθρώπου της διπλανής πόρτας, που έχει ζήσει πολλές εμπειρίες, κάτι σαν… την γιαγιά, που αναζητά την αφορμή για να μας διηγηθεί την ιστορία της.

Κάπως έτσι γίνεται και με την πόλη, με την έντονα ποιητική αφήγηση να ντύνεται με όμορφες εικόνες της πόλης και υλικό αρχείου, προσεκτικά επιλεγμένο για να δώσει την εικόνα ενός μεγάλου εύρους ιστορικών γεγονότων και του χαρακτήρα του Μπέλφαστ και των κατοίκων του. Βλέπουμε το πως “γεννήθηκε” η πόλη, τις σχέσεις μεταξύ των κατοίκων του, την περίοδο των μεγάλων ταραχών με την δράση του IRA, που για δεκαετίες δίχαζε τον πληθυσμό της πόλης και της Ιρλανδίας γενικότερα, και έχει αφήσει ακόμη και σήμερα τα σημάδια της. Όλα αυτά, όμως, όχι σαν μια κλασσική “τουριστική” ξενάγηση στην πόλη, που γεννήθηκε ο Cousins.

Φαίνεται περισσότερο σαν μια καταγραφή της δική του γεύσης για την πόλη, όπου δεν μπορεί να κρύψει την δική του οπτική ακόμη και για τα ιστορικά γεγονότα. Είναι χαρακτηριστικό, άλλωστε, πως αν κάτι σχολιάστηκε στα πηγαδάκια του κοινού, μετά την προβολή της ταινίας στα πλαίσια του 18ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, ήταν το ότι ο δημιουργός, μέσα από την αφήγηση του, σχεδόν ξεκάθαρα επέλεξε την μία από τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές κατά την διάρκεια των ταραχών, κάτι που ενδεχομένως να μπορούσε να αποφύγει.

Από εκεί και πέρα, το «Είμαι το Μπέλφαστ» δεν είναι και το πιο εύκολο ντοκιμαντέρ για να το παρακολουθήσει κανείς. Η αργή ροή του, κάποια μακρόσυρτα πλάνα και το ύφος της αφήγησης σχεδόν υπνωτίζουν τον θεατή, που χρειάζεται η εμφάνιση δυο δαιμόνιων γυναικών, κατοίκων του Μπέλφαστ, στη μοναδική στιγμή όπου βλέπουμε μια υποτυπώδη, έστω, συνέντευξη, που ξυπνούν την αίθουσα και σκορπούν το γέλιο. Ωστόσο, όσο υπομονή κι αν χρειάστηκε να κάνουμε κατά την προβολή του, αυτό που μένει ως ευχάριστη ανάμνηση στον θεατή είναι οι πάρα πολύ όμορφες εικόνες, μιας πόλης όμορφης, με χαρακτήρα και πλούσια ιστορία.


To Cinefreaks.gr σας μεταφέρει όλα όσα συμβαίνουν στο 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με την υποστήριξη της Fischer, χορηγού των Βραβείων Κοινού του φεστιβάλ.