Guilty Pleasures: The Room – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Guilty Pleasures: The Room

Είδος:

,

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , ,

Γράφει:

Μια ταινία που από εμπορική αποτυχία έγινε μια με ένα από τα μεγαλύτερα cult followings στον πλανήτη και μετέτρεψε το δημιουργό της στον καλύτερο-κακό ηθοποιό που έχει δείξει το πανί. Που ενώ προσπαθεί να φανεί σαν δράμα, τα αποτελέσματα καταλήγουν εξαίσια κωμικά. Που είναι τέτοιο το εκτόπισμά της ώστε να θεωρείται ο Πολίτης Κέιν των κακών ταινιών και μια ταινία να έχει γυριστεί με αφορμή τα γυρίσματά της, βασισμένη στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του συμπρωταγωνιστή Greg Sestero, The Disaster Artist, Κυρίες και κύριοι, το The Room

Ο Johnny είναι ένας επιτυχημένος εργαζόμενος σε τράπεζα, αρραβωνιασμένος με τη Lisa. Κάτι, όμως, δεν πάει καλά στη σχέση τους: η Lisa δηλώνει βαριεστημένη από τη συνύπαρξή της με τον Johnny και τον απατά με τον καλύτερό του φίλο, Mark. Όταν όλα αρχίσουν να ξετυλίγονται και ο Johnny καταλάβει πως παιχνίδια παίζονται πίσω από την πλάτη του, τα αποτελέσματα θα είναι τουλάχιστον τραγικά.

Είναι αλήθεια πως έχουν ειπωθεί και γραφτεί πάρα πολλά για τη συγκεκριμένη ταινία. Ποιό το νόημα, οπότε ενός ακόμα κειμένου εξολοκλήρου αφιερωμένου σε αυτό το… ιδιαίτερο φιλμ; Πως αυτή τη φορά ο γραφιάς πραγματικά τη λατρεύει ως ταινία και δεν την κοιτάει καθόλου κοροϊδευτικά. Αντιθέτως, την έχω δει πάνω από 10 φορές (ανά περιπτώσεις και 3 φορές σερί) και δεν βρίσκομαι εδώ για να την κοροϊδέψω. Αντιθέτως, είναι μια ταινία που κάθε φορά που τη βλέπω την απολαμβάνω όλο και περισσότερο.

Χτισμένη πάνω στα πρότυπα θεατρικού έργου (γιατί περί τέτοιου πρόκειται) διαδραματίζεται εξ’ ολοκλήρου σε ένα δωμάτιο στο οποίο οι χαρακτήρες μπαινοβγαίνουν κατά βούληση, άλλοι για να απαγγείλουν μερικούς από τους πιο αστείους διαλόγους που θα μπορούσαν να ειπωθούν, άλλοι για να κάνουν σεξ στον καναπέ (που βρήκαν αντικλείδι; ) και άλλοι για να εξομολογηθούν την απιστία τους ενώ στις σκάλες παραμονεύει ο “άγιος” Johnny. Και λέω άγιος διότι καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας μας υπενθυμίζεται πόσο καλός άνθρωπος είναι, ενώ η ερμηνεία του Tommy Wiseau πραγματικά περνά στο όριο της αντιτέχνης.  Δείτε το κάτωθι και θα καταλάβετε:

Φυσικά, αν και αποτελεί το κέντρο της προσοχής μας καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, και οι υπόλοιποι ηθοποιοί δεν πάνε πίσω. Μιλάμε για τεράστια επίπεδα μη-ηθοποιίας τα οποία καταλήγουν σε αμήχανα γέλια σε συνδυασμό με το απίστευτα παράξενο σενάριο. Αυτά σε συνδυασμό με ορισμένα από τα πιο άνευ λόγου και αιτίας εξωτερικά πλάνα, μερικές από τις πιο αμήχανες σκηνές σεξ που έχουν καταγραφεί σε κάμερα, άλλες σκηνές που δεν έχουν λόγο ύπαρξης και ούτε εξυπηρετούν τίποτα στη πλοκή, ένα μοντάζ πρωτοφανώς αλλόκοτο, μερικές σκηνές ξεσπάσματος και βίας που προκαλούν γέλιο και μια τεράστια μυθολογία που περιστρέφεται γύρω από την κάθε μικρολεπτομέρεια που περνά μπροστά από το φακό κάνουν το Room να αγγίζει το επίπεδο του θρυλικού. Αν την ψάξετε τη συγκεκριμένη μυθολογία, ποτέ δε θα ξαναδείτε ένα κουτάλι με τον ίδιο τρόπο.

Αλλά για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους, λίγες είναι οι ταινίες που ενώ έχει προηγηθεί τέτοιο γέλιο και απορημένα βλέμματα προς την οθόνη, στο τελευταίο δεκάλεπτο καταλήγουν να είναι τόσο ψυχοπλακωτικές. Και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο φαίνεται ότι, όταν μιλάμε για το The Room ως ταινία, δεν μιλάμε για μια απλά αστεία κακή ταινία, αλλά για μια ταινία που έγινε με όραμα, κι ας έλειπαν όλα τα υπόλοιπα από το πλάνο. Γιατί σπάνια μπορεί μια κακή ταινία από το γελοίο να ανεβάσει την ένταση σε τέτοιο επίπεδο ώστε να μην είσαι σίγουρος περί των συναισθημάτων σου. Μπορεί να υπερβάλλω λόγω του δεσίματος μου με το έργο του Wiseau, μα στο κάτω-κάτω της γραφής, guilty pleasure δεν είπαμε;

Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες