Guilty Pleasures: Red State - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Guilty Pleasures: Red State

Είδος: , , ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Αν πιστεύεις ότι ο κόσμος θα γίνει καλύτερος όταν ο τελευταίος φονταμενταλιστής πνιγεί στο αίμα του τελευταίου μπάτσου, τότε μάλλον μόλις βρήκες την νέα αγαπημένη σου ταινία. Γιατί μπορεί μεν, οι φονταμενταλιστές και οι μπάτσοι, που πρωταγωνιστούν στο θαρραλέο αυτό δημιούργημα του αιρετικού Kevin Smith, να μην είναι οι τελευταίοι του πλανήτη, ωστόσο αλληλοσκοτώνονται με μένος σε ένα από τα πιο αγωνιώδη, αλά Ταραντίνο, gunfights που ‘χουμε δει στο σινεμά.

Red State screenshot

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή γιατί μέχρι να καταλήξουμε εκεί η ταινία έχει αλλάξει ύφος τουλάχιστον άλλες δυο φορές, όπως διέκριναν κακεντρεχείς κριτικοί του διεθνή τύπου.

Τρία λυκειόπαιδα, από μια πολιτεία της Αμερικής που δεν κατονομάζεται, αλλά προφανώς ανήκει στην ζώνη των συντηρητικών (Red states ονομάζονται στις ΗΠΑ οι πολιτείες που ψηφίζουν υπέρ των Ρεπουμπλικάνων), κλείνουν ραντεβού για ένα ξένοιαστο gangbang με μια σιτεμένη κυρία από γειτονικό χωριό. Η εν λόγω κυρία βέβαια ξεχνάει να διευκρινίσει ότι λέγοντας  gang bang, εννοεί να τους εκτελέσει έναν έναν, με την πολύτιμη βοήθεια των αγαπητών εν Χριστώ αδελφών της από το τοπικό κατηχητικό. Οι εν λόγω ενορίτες, που δρουν υπό την ηγεσία ενός παράφρονα  ιεροκήρυκα,  ο οποίος μοιάζει σε βαθμό παρεξήγησης με τον Fred Phelps της πραγματικής εκκλησίας των βαπτιστών του Westboro, θέλουν να καθαρίσουν τον κόσμο από τους αμαρτωλούς και τους ομοφυλόφιλους, γι’αυτό διοργανώνουν ειδικές χριστιανικές βραδιές, όπου σφάζουν  εκπροσώπους και των δύο κατηγοριών. Τα τρία παλληκάρια μας, αφού αγνοήσουν την νούμερο ένα μητρική συμβουλή «Πρόσεχε μην σου ρίξουν κάτι στο ποτό σου», καταλήγουν γυμνοί κι αλυσοδεμένοι στο ιερό του ναού, περιμένοντας το νουμεράκι τους μετά από έναν ακόμα άτυχο «αμαρτωλό». Καθώς προσπαθούν να αποδράσουν θα προκαλέσουν μια σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων, που θα φέρει μια ετοιμοπόλεμη διμοιρία αστυνομικών στις πύλες του πρεσβυτέριου, με κυβερνητική εντολή να σκοτώσουν όποιον βρίσκεται μέσα.

Red-State-Sara-Melissa-Leo

Είναι αλήθεια πως το φιλμ ξεκινάει σαν εφηβικό shlasher, για να εξελιχθεί σε ένα action thriller Ταραντινικού τύπου, που διαθέτει ξεκάθαρο πολιτικό σχόλιο αλλά και σαφείς επιρροές από το σινεμά των αδελφών Κοέν. Οι υφολογικές αυτές μεταστροφές, βέβαια, δεν είναι τόσο ετερόκλητες, όσο τις παρουσίασαν  οι haters του auter, και το αποτέλεσμα αυτού του εκρηκτικού κοκτέιλ εντέλει τον δικαιώνει.

Πριν το “Game of Thrones”  γίνει της μόδας, ο Smith εδώ λανσάρει πρώτος την τακτική του να ξεπαστρεύεις αναπάντεχα έναν  χαρακτήρα, τη στιγμή που μόλις τον έχεις καθιερώσει ως πρωταγωνιστής σου και έχεις ταυτίσει το point of view του, με αυτό του κοινού.

RedState1

Με αυτό τον σαδιστικό τρόπο απελπίζει τον θεατή, που αναζητά μάταια μια δικαίωση για τους λιγοστούς αθώους της υπόθεσης. Ταυτόχρονα καταθέτει ένα σπαραχτικό σχόλιο για τα κτηνώδη ένστικτα που με ευκολία εκφράζει ο άνθρωπος, όταν νιώσει ασφαλής στο πλαίσιο μιας αγέλης, είτε αυτή λέγεται ενορία, είτε λέγεται κράτος.

Το  “Red State” αν μη τι άλλο είναι μια ταινία που θα σε προβληματίσει, θα σε εξαγριώσει και  θα αποσπάσει βίαια την συναισθηματική σου εμπλοκή, καταδεικνύοντας με έντονη δραματικότητα τους αλληλένδετους κινδύνους, τόσο του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, όσο και της κατάχρησης της κρατικής εξουσίας.