Guilty Pleasures: Identity/ Ταυτότητα - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Guilty Pleasures: Identity/ Ταυτότητα


Δέκα άγνωστοι ετερόκλητοι χαρακτήρες, καταλήγουν μαζί μια βροχερή νύχτα σ΄ένα απομονωμένο μοτέλ κάπου στη Νεβάδα, λίγο πριν πέσουν ένας ένας στα νύχια ενός εφευρετικού δολοφόνου, που φαίνεται να ‘χει κάνει αθόρυβα κι αυτός το check in του. Το premise δεν θα το αποκαλούσαμε ακριβώς πρωτοποριακό, είναι όμως ένας πρώτης τάξεως φόρος τιμής στην Αγκάθα Κρίστι και στο εμβληματικό μυθιστόρημα της “Ten Little Indians”, που στα ελληνικά, άγνωστο για ποιους λόγους, μεταφράστηκε ως «Δέκα Μικροί Νέγροι».

identity-1

Για τις ανάγκες αυτού του old school whodunit o αναγνωρισμένος σκηνοθέτης James Mangold ( “Girl Interrupted”, “Copland”) κατάφερε να συγκεντρώσει μια ντουζίνα αξιόλογων ηθοποιών, εκ των οποίων δυστυχώς οι περισσότεροι δεν λαμβάνουν το screentime που θα θέλαμε, αφού κάποιοι αναγκαστικά πρέπει να παίξουν και τα πρώτα θύματα. Οι αναφορές στο Χίτσκοκ πέφτουν σαν την βροχή που πλήττει το ανατριχιαστικό  μοτέλ, ενώ τα πτώματα ξεπηδάνε το ίδιο ρυθμικά από τις ντουλάπες, τα ψυγεία ακόμα και από τα πλυντήρια  του ειδυλλιακού αυτού καταλύματος.

Η vintage αισθητική που διαπνέει  τη σκηνοθεσία και την σκηνογραφία ταιριάζει απόλυτα με τo ρετρό της πλοκής, επειδή δυστυχώς όμως δεν βρισκόμασταν στα sixties, αλλά στις αρχές του 2000, το κλασσικό και δοκιμασμένο αυτό concept έπρεπε να εκμοντερνιστεί με μια ανατροπή, που να συναγωνίζεται εκείνη της «Έκτης αίσθησης».  Γιατί κακά τα ψέματα αν ήσουν ψυχολογικό θρίλερ τη περασμένη δεκαετία, είχες πάντα να τα βάλεις με το υπερεκτιμημένο  δημιούργημα του Shyamalan.

amanda-peet-paris-and-john-cusack-ed-in-identity

Αυτή ακριβώς η ανατροπή ήταν που δίχασε κοινό και κριτικούς. Κάποιοι την θεώρησαν αριστουργηματική και πραγματικά μοντέρνα, ενώ κάποιοι άλλοι την βρήκαν το ίδιο παιδαριώδη με το γνωστό κλισέ, που θέλει τον πρωταγωνιστή να ξυπνάει και να ‘ναι όλα ένα όνειρο. Ποιος έχει δίκιο; Για κακή μας τύχη όλοι τους, αφού όντως η αποκάλυψη του φινάλε, αφενός ήταν απρόβλεπτη, πρωτότυπη και δικαίωνε τον χαρακτηρισμό «ψυχολογικό» δίπλα απ’την ταμπέλα του θρίλερ, αφετέρου τίναζε τα πάντα, από όσα είχαν προηγηθεί στον αέρα, έτσι που χανόταν τελικά κάθε ενδιαφέρον για τους χαρακτήρες, στους οποίους είχες ήδη επενδύσει.

Βέβαια, όπως και να ‘χει για τον συγγραφέα Michael Cooney, που το βιογραφικό του περιελάμβανε τις ανεκδιήγητες ταινίες τρόμου “Jack Frost” και “Jack Frost 2” με πρωταγωνιστή έναν δολοφονικό χιονάνθρωπο, το “Identity” ήταν αξιοσημείωτη εξέλιξη. Κι εντέλει για τον θεατή που αγαπάει το μυστήριο, τις καταιγίδες, τις απειλητικές σκιές στις κουρτίνες του μπάνιου και τα αυτοκίνητα που δεν παίρνουν μπροστά, αυτή η σφιχτοδεμένη απόπειρα του Mangold μπορεί να αποδειχτεί άκρως ικανοποιητική.

clea-duvall-as-ginny-in-identity-2003