Το Παιδί του Γκουαντάναμο - κριτική Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Το Παιδί του Γκουαντάναμο – κριτική Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία: ,
Σενάριο:
Ηθοποιοί:
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

O Omar Khadr είναι, ως τώρα, ο νεότερος τρόφιμος του Γκουαντάναμο,  ο πρώτος άνθρωπος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που διώχθηκε από δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου κατηγορούμενος για τις ενέργειες που διέπραξε ως ανήλικος, με αποτέλεσμα να περάσει σχεδόν την μισή ζωή του στη φυλακή, σε άθλιες συνθήκες και με πολλά βασανιστήρια. Θύτης ή θύμα, στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας που ξεκίνησε με τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους; Αυτό ακριβώς είναι και το θέμα του ντοκιμαντέρ «Το Παιδί του Γκουαντάναμο» των Patrick Reed και Michelle Shephard.

Ο Omar είναι Αφγανικής καταγωγής και γεννήθηκε στον Καναδά, όμως η οικογένεια του αποφάσισε να επιστρέψει στο Πακιστάν κι ύστερα στο Αφγανιστάν, όταν εκείνος ήταν οκτώ ετών. Στα δεκαπέντε του ξεκινά ο πόλεμος, και ο πατέρας του, που είχε απροσδιόριστες σχέσεις με την Αλ Κάϊντα, τον στέλνει σε μια ομάδα Ταλιμπάν για να τους βοηθήσει ως μεταφραστής. Αργότερα βρίσκεται να συναρμολογεί βόμβες και εν τέλει, στην διάρκεια μιας επιδρομής στο κρησφύγετο τους τραυματίζεται σοβαρά και αιχμαλωτίζεται, αφού πρώτα προλάβει (;) σύμφωνα με μαρτυρίες να ρίξει μια χειροβομβίδα, που σκοτώνει έναν Αμερικανό στρατιώτη.

Έχοντας χάσει το ένα του μάτι και με τρύπες στον θώρακα μεταφέρεται σε τοπική φυλακή, όπου με στοιχειώδη μόνο ιατροφαρμακευτική περίθαλψη υπόκειται σε μια σειρά βασανιστηρίων, πριν καταλήξει στο Γκουαντάναμο, όπου και εκεί γνωρίζει τις μεθόδους των Αμερικανών για να του αποσπάσουν πληροφορίες. Η είδηση, ότι ένα παιδί – ουσιαστικά – με Καναδική υπηκοότητα κρατείται στο Γκουαντάναμο, κάνει τον Dennis Edney να ασχοληθεί με την υπόθεση του και να αφιερώσει, στην κυριολεξία, την ζωή του στην απελευθέρωση του. Τον πείθει να αποδεχθεί την ενοχή του για τον θάνατο του Αμερικανού στρατιώτη, γιατί αυτή ήταν η μόνη περίπτωση να φυλακιστεί στον Καναδά, να βγει κάποια στιγμή από την φυλακή και να γλιτώσει τον επ’ αόριστο εγκλεισμό του στο Γκουαντάναμο. Μια ομολογία, που τελικά την έκανε, αν και αργότερα την ανακάλεσε.

e44c74ecc2f9913f3183ac898406c524

Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τις απόψεις και τις μαρτυρίες, σχετικά με την περίπτωση του Omar Khadr, που δίχασε τόσο την Αμερικανική όσο και την Καναδική κοινωνία. Τρομοκράτης; Ένας καταδικασμένος δολοφόνος; Ή ένα νέο παιδί, θύμα των συγκυριών; Οι μαρτυρίες αυτές σε κάποια σημεία είναι σοκαριστικές. Όπως όταν ακούς τον βασανιστή του, να λέει πως θα ευχόταν να μπορεί να πει πως εκείνη την εποχή, που βασάνιζε αιχμαλώτους ή στην συγκεκριμένη περίπτωση ένα παιδί, ένιωθε έστω και λίγη συμπόνοια, άλλα αυτό θα ήταν ψέμα, ή συγκρατούμενους του Omar να περιγράφουν τις συνθήκες κράτησης.

Περισσότερο συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες του ίδιου του Omar, όμως, ύστερα από την αποφυλάκιση του στα 28 του χρόνια, άλλα και ο τρόπος, που αντιδρά στα ερεθίσματα και στις συζητήσεις. Δηλώνει “νέος” στον υλικό κόσμο, νιώθει πως κάνει πολλά, θέλει να απολαύσει μικρά πράγματα, αφού στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ήταν φυλακισμένος κι όχι ελεύθερος, ενώ φοβάται πως θα χάσει κάποια στιγμή την ελευθερία του. Και καταλαβαίνουμε ακριβώς τι εννοεί, όταν κατά την διάρκεια της συνέντευξης, αστυνομικοί χτυπούν την πόρτα και το ως εκείνη τη στιγμή χαμογελαστό του πρόσωπο σκοτεινιάζει.

Η ιστορία του Omar Khadr είναι μία μόνο, άλλα ίσως και η πιο χαρακτηριστική, των όσων τραγικών συμβαίνουν την τελευταία δεκαπενταετία, από τότε που κηρύχθηκε ο πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία. Αποτελεί μια καταγραφή της αναλγησίας των κρατών της Δύσης, του τυφλού πάθους για εκδίκηση με κάθε μέσο, που αναρωτιέσαι αν λύνει το πρόβλημα, ή το κάνει ακόμα χειρότερο.

Όσο για την κοινή γνώμη, που διχάζεται; Ο Omar λέει, πως δεν θέλει ούτε να τον αγαπήσουν, ούτε να τον μισούν. Απλά να του προσφέρουν μια ευκαιρία.

Για την ιστορία, η Καναδική Κυβέρνηση, που ήταν εξ αρχής αντίθετη στο ενδεχόμενο να βγει ο Omar από την φυλακή, άσκησε έφεση για την απόφαση της απελευθέρωσης του.