Ghesse-ha (Tales) της Rakhshan Bani-Etemad (Κριτική από την Βενετία) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ghesse-ha (Tales) της Rakhshan Bani-Etemad (Κριτική από την Βενετία)


Γράφει:

Μετά από οχτώ χρόνια χωρίς ταινία μεγάλου μήκους η Ιρανή σκηνοθέτης Rakhshan Bani-Etemad, επιστρέφει με μία μεγάλου μήκους ταινία στην Βενετία. Η  Bani-Etemad, είχε κάνει τα τελευταία χρόνια δύο ντοκιμαντέρ, ενώ δεν δεχόταν να μπει στο καλούπι του προηγούμενου καθεστώτος του Αχμαντινετζάντ για να κάνει ταινία μυθοπλασίας. Με την νέα κυβέρνηση ωστόσο, τα πράγματα στο Ισλαμικό κράτος του Ιραν είναι λίγο καλύτερα και έτσι η σκηνοθέτης κατάφερε να ολοκληρώσει μία σειρά από ταινίες μικρούς ταινίες με ιστορίες από το σύγχρονο Ιραν, όπως λέει και ο τίτλος της ταινίας.

Οι ιστορίες αυτές είναι χαλαρά δεμένες μεταξύ τους και παρουσιάζονται σαν κάποιος να προσπαθεί να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για το σύγχρονο Ιράν, με το REC της κάμεράς του να εμφανίζεται σε σχεδόν όλη την ταινία.

Τα θέματα των ιστοριών είναι στο σύνηθες μοτίβο της σκηνοθέτη. Προβλήματα των κατώτερων κοινωνικά στρωμάτων, γραφειοκρατεία, πορνεία, διαφθορά, ναρκωτικά. Η ταινία καταφέρνει να απεικονίσει το σύγχρονο Ιράν και κάνει μία ζωντανή περίληψη της καριέρας της σκηνοθέτη, σκηνοθετημένη από την ίδια.

Η ταινία δίχασε, όπως οι περισσότερες φέτος στην Βενετία το κοινό και τους κριτικούς, με άλλους να μιλούν για μία όμορφη ταινία, ιδανική για το κλείσιμο της καριέρας της Rakhshan Bani-Etemad, με κάποιους μάλιστα να μιλούν ακόμα και για βραβείο, ενώ από την άλλη αρκετοί ήταν εκείνοι που βρήκαν την ταινία ρηχή και βαρετή και το θέμα της χιλιοειπωμένο και σε κάποια σημεία σαν σαπουνόπερα. Οι τελευταίοι ακόμη αναρωτιούνται πως η ταινία έφτασε μέχρι το διαγωνιστικό της Βενετίας. Άγνωστες βέβαια οι βουλές της επιτροπής.

Γιάννης Πατλάκας

tales (1)


Χρειάζεται κάποιος αρκετό κουράγιο για να φτιάξει μια ταινία, και ακόμη περισσότερο αν αυτή η ταινία γυρίζεται στο Ιράν. Η δυσκολία, δε, μεγαλώνει αν επιλέξεις να μιλήσεις για την κοινωνική πραγματικότητα της χώρας. Αν τέλος είσαι γυναίκα και τα κάνεις όλα αυτά, τότε η πιθανότητα να κερδίσεις ένα βραβείο, μόνο και μόνο λόγω της τόλμης σου είναι αρκετά μεγάλες.

Στις 6 Σεπτεμβρίου το Φεστιβάλ της Βενετίας τελειώνει, και κανείς δεν θα πρέπει να εντυπωσιαστεί, αν η ταινία Tales της Rakshan Banietemad, πάρει κάποιο βραβείο. Αυτή η τόλμη της να φτιάξει την ταινία όμως, είναι και ο μόνος λόγος για να βραβευτεί. Δεν είναι μία εντελώς κακή ταινία, καθώς αυτά που δείχνει είναι αρκετά ενδιαφέροντα, όμως η ταινία είναι κουραστική από την αρχή της κιόλας.

Δείχνει πολλούς χαρακτήρες, κάθε έναν με μία διαφορετική ιστορία, που αντιπροσωπεύει ένα διαφορετικό πρόβλημα του σημερινού Ιράν. Τα θέματα της ταινίας είναι μεταξύ άλλων, η καταπίεση των γυναικών από τους άνδρες στον Ισλαμικό κόσμο, η γραφειοκρατεία, ο εθισμός στα ναρκωτικά πολλών νέων, η ανεργία. Όταν μία ιστορία τελειώνει, ο χαρακτήρας της επόμενης παίρνει την κάμερα και εξιστορεί την δική του. Ο μόνος χαρακτήρας που επαναλαμβάνεται είναι ένας υποτιθέμενος κινηματογραφιστής που γυρίζει τα όσα συμβαίνουν σε ντοκιμαντέρ. Τελικά η ερώτηση που ο θεατής δεν μπορεί να βγάλει από το μυαλό του είναι: δεν είναι ώρα οι σκηνοθέτες να σταματήσουν να είναι τόσο εγωκεντρικοί και να σταματήσουν να δίνουν τόσες εικόνες από την παραγωγή της ταινίας τους;

Bruno Ghetti

 

Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες