Corbo (Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Corbo (Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου)


Γράφει:

Ο δεκαεξάχρονος Jean (ή αλλιώς Giovanni) Corbo (Anthony Therrien) μοιάζει να είναι ένας έφηβος σαν όλους τους άλλους. Όμως δεν είναι. Διατηρεί σχεδόν ανύπαρκτες σχέσεις με τον Ιταλό μετανάστη πατέρα του (Tony Nardi) και τη Γαλλο-Καναδέζα μητέρα του (Marie Brassard) και μοιάζει ιδιαίτερα επιρρεπής στις τρομερές εντάσεις και ανακατατάξεις της κοινωνίας στην οποία ζει. Βρισκόμαστε στο Κεμπέκ της δεκαετίας το 1960, λίγο πριν από το ξέσπασμα της λεγόμενης Κρίσης του Οκτωβρίου(1970).

Μοιάζει να έχει μία καθ’ όλα τακτοποιημένη ζωή, ιδιαίτερη οικονομική άνεση, καλή θέση στην κοινωνία καθώς και τη δυνατότητα για «καλή» εκπαίδευση σε ιδιωτικό σχολείο. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι η ζωή του δεν πλήττεται άμεσα από τίποτα (πράγμα που, ας το παραδεχτούμε, αποτελεί τη συνήθη και κύρια αφορμή αντίδρασης και επαναστατικής συμπεριφοράς) φαίνεται ιδιαίτερα ευαίσθητος στην πολιτική και κοινωνική ζύμωση που βιώνει ο Καναδάς της εποχής του.

corbo_1Όταν, λοιπόν, γνωρίζει τη Julie (Karelle Tremblay) και τον Francois (Antoine L’Ecuyer) και μαθαίνει για το Απελευθερωτικό Μέτωπο του Κεμπέκ (FLQ- Frontde libération du Québec), οι προβληματισμοί του αποκτούν ουσία και η ζωή του στόχους. Έρχεται σε επαφή με τα μαρξιστικά-λενινιστικά ιδανικά που συνέχουν την εξτρεμιστική οργάνωση, καθώς και με τον αγώνα τους για τα δικαιώματα των εργατών αλλά και, ειδικότερα, για την αναγνώριση της γαλλόφωνης κοινότητας του Κεμπέκ (δεδομένου ότι η αγγλόφωνη ήταν εκείνη που κρατούσε τον έλεγχο όλων στα χέρια της). Αμέσως αποφασίζει να ενσωματωθεί στον αγώνα, μοιράζοντας επαναστατικές φυλλάδες στην αρχή και κάνοντας, στη συνέχεια, όλες τις θυσίες που επιβάλλoνται στο όνομα μιας επανάστασης.

Ο Jean έχει και έναν άλλο λόγο να παλεύει για την ανεξαρτησία του Κεμπέκ. Ο Ιταλός πατέρας και παππούς του είχαν φυλακιστεί κατά τον Β’Π.Π. από τις –αγγλόφωνες- καναδικές αρχές, εφόσον η Ιταλία ανήκε στις δυνάμεις του Άξονα. Και παρά το γεγονός ότι ο πατέρας του φαίνεται να έχει γυρίσει σελίδα, ή τουλάχιστον να προσπαθεί με νύχια και με δόντια να δώσει αυτή την αίσθηση σε όλους, ο παππούς του Jean φαίνεται αρκετά αναστατωμένος ακόμα και τώρα. Σε μια προσωπική στιγμή με τον εγγονό του εξομολογείται πως μετανιώνει για τον τρόπο που χειρίστηκε (για την ακρίβεια δεν χειρίστηκε) τα πράγματα στη συνέχεια.

76152cf0c805d07569e7960913c486c2Το ζήτημα, όμως, είναι ότι σταδιακά η αντίσταση έχει όλο και περισσότερες απαιτήσεις  και η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο. Η «ιδεολογία του επαναστάτη» επιβάλλει πλέον την άποψη ότι ο μοναδικός τρόπος να απελευθερωθεί ένας καταπιεσμένος, αποικιοκρατούμενος πληθυσμός είναι να παράγει βία μεγαλύτερη από τον αντίπαλό του. Και κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να θέσει όρια στη βία. Ούτε να αποφύγει τις παράπλευρες απώλειες που φέρνει η βία.

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του Jean Corbo, ο οποίος, μπλεγμένος σε ένα παιχνίδι όπου οι ρόλοι του θύτη και του θύματος εναλλάσσονται στη στιγμή, απέδειξε με τον τρόπο του τις φρικτές συνέπειες που έχει κάθε είδους άκρο και εξτρεμισμός, κάθε είδους τυφλή ιδεολογία.

752698-corbo-met-notamment-vedette-antoine (1)Η ταινία είναι αρκετά καλή καθώς, αν μη τι άλλο, δίνει ένα πολύ σημαντικό κι ενδιαφέρον μάθημα ιστορίας, μιας ιστορίας όχι και τόσο διαδεδομένης και δημοφιλούς στα βιβλία μας. Το θέμα είναι από μόνο του προκλητικό και δύσκολα χάνει την προσοχή του θεατή. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι θα περίμενα λίγο περισσότερη ένταση (φυσικά μιλάω για ένταση στους διαλόγους, στις ερμηνείες, στις λήψεις, στα βλέμματα και όχι απαραίτητα σκηνές με έντονη δράση!), καθώς υπολανθάνουν τεράστιες συγκρούσεις, εσωτερικές και κοινωνικές που θα μπορούσαν να εκφραστούν κινηματογραφικά λίγο πιο ρητά. Από την άλλη πάλι, ίσως ο Mathieu Denis εσκεμμένα υιοθετεί στην κινηματογραφική του γραφή το γενικότερο κλίμα της περιόδου, η οποία έχει μείνει στην ιστορία ως «ήρεμη επανάσταση», όπου όλα μοιάζουν να σιγοβράζουν υπογείως μέχρι τη μεγάλη έκρηξη, την “Κρίση του Οκτωβρίου”, το ’70.

Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Τορόντο (2014) και συνεχίζει δυναμικά τη φεστιβαλική της πορεία ως μέρος του τμήματος Generationτης φετινής Berlinale.

Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 3.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες