Clash - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

H Αραβική άνοιξη ήταν ένα από τα γεγονότα που σημάδεψαν την Αίγυπτο. Μετά όμως από την πτώση του Μουμπάρακ το 2011, ο στρατός και στη συνέχεια το κόμμα της Μουσουλμανικής αδερφότητας κυριάρχησαν με την χώρα να ταλανίζεται. Η ταινία Clash ασχολείται με τις νέες ταραχές που έζησε η χώρα τον Ιούλιο του 2013, όταν ο νέος πρόεδρος Mohamed Morsi που ανήκε στην Αδερφότητα, εκδιώχτηκε από τον στρατό σε μία ανεπίσημη και ιδιόρρυθμη χούντα. Οι δρόμοι των πόλεων της Αιγύπτου γέμισαν για άλλη μια φορά με διαδηλωτές, άλλου υπέρ της αδελφότητας και ενάντια στην επέμβαση στρατού και αστυνομίας και άλλου ενάντια στο ισλαμικό κόμμα.

Μια τέτοια μέρα διαδηλώσεων τον Ιούλιο του 2013 θα παρακολουθήσουμε στην ταινία, με το μεγαλύτερο μέρος της, να διαδραματίζεται σε μία κλούβα της αστυνομίας με διαδηλωτές και από τα δύο στρατόπεδα να είναι αντιμέτωποι αφού έχουν συλληφθεί από την αστυνομία. Διαφωνίες επί διαφωνιών, τσακωμοί, προπηλακισμοί και άλλα τέτοια όμορφα θα δώσουν γρήγορα την θέση τους στις φυσικές ανάγκες, καθώς οι κρατούμενοι θα πρέπει να μείνουν κλεισμένοι στην κλούβα μέχρι να αδειάσει κάποια από τις φυλακές. Η υψηλή θερμοκρασία και η έλλειψη νερού και τουαλέτας, κάνει το περιβάλλον ανυπόφορο, την ίδια ώρα που στην πόλη επικρατεί το απόλυτο χάος, με αστυνομικούς έξω από την κλούβα να μάχονται με τα δύο στρατόπεδα και με τα δακρυγόνα να πέφτουν βροχή και να κάνουν την κατάσταση ακόμα χειρότερη.

thumb_1852_film_film_big

Η ταινία του  Mohamed Diab μας δίνει μέσα σε αυτήν την αστυνομική κλούβα, μια μικρογραφία της Αιγυπτιακής κοινωνίας, με ανθρώπους κάθε λογής που έχουν να χωρίσουν τις μεγάλες διαφορές τους, πολιτικές, οικονομικές, θρησκευτικές αλλά και προσωπικές. Οι χαρακτήρες βρίσκονται σε όλη την διάρκεια της ταινίας στον ίδιο χώρο, όμως μέσα στην διάρκεια της μέρας οι περισσότεροι από αυτούς θα ξεδιπλωθούν αποτελεσματικά και θα μάθουμε αρκετές πτυχές της προσωπικότητας και της ιδιοσυγκρασίας τους, και μαζί θα μάθουμε πολλά πράγματα για την χώρα, τα οποία οι περισσότεροι δεν ξέρουν.

Το μόνο που στερείται η ταινία είναι κάποιου στόχου, καθώς οι διαφορετικοί χαρακτήρες έχουν μόνο σκοπό την επιβίωση και τελικά την απελευθέρωσή τους, χωρίς όμως η ταινία να πηγαίνει σε βάθος στα πολύ σημαντικά πολιτικά γεγονότα της εποχής. Αντίθετα η έμφαση δίνεται στην αστυνομική βία αλλά και το πως τελικά οι απλοί άνθρωποι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Έτσι αν και το αποτέλεσμα δεν είναι κακό, σίγουρα μας αφήνει με απορίες και με μεγαλύτερες προσμονές, από ότι τελικά μπορεί να δώσει.