Cinderella / Σταχτοπούτα – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr
Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (4 votes, average: 4.50 out of 5)
Loading...

Από την περασμένη δεκαετία και συγκεκριμένα το 2004, τότε που ο “Shrek” έκανε την παρθενική του εμφάνιση στον κινηματογράφο, καθιερώθηκε μια τάση που θέλει τα αρχέτυπα των κλασσικών παραμυθιών να αποδομούνται επί της μεγάλης οθόνης. Από εκεί και έπειτα οι κινηματογραφιστές ξεθάρρεψαν κι άρχισαν, τις περισσότερες φορές με πολύ εύστοχο τρόπο, να κλείνουν το μάτι και στο ενήλικο κοινό. Αφού υπογράμμισαν, πότε με διακριτικότητα και πότε με fluo μαρκαδόρο, κάθε κρυμμένο κοινωνικοπολιτικό μήνυμα, μετέφεραν με τόλμη το subtext των παραμυθιών στην επιφάνεια, διευρύνοντας έτσι τους διανοητικούς ορίζοντες του target group τους. Ακόμα και η πιο επίμονα παραδοσιακή Disney ενέδωσε σ’αυτή την ενδιαφέρουσα μόδα μπολιάζοντας τις τελευταίες δημιουργίες τις με έναν ελαφρύ αυτοσαρκασμό, φτάνοντας μέχρι το φετινό “Into the Woods” που με απόλυτη σαφήνεια  εξήγησε στο θεατή ποιον ακριβώς ρόλο διατελούν τα παραμύθια , τι λένε, τι εννοούν και  τι επιλέγουν με σοφία  να αφήνουν έξω από τον αφηγηματικό τους πυρήνα.

Την «Σταχτοπούτα» του Kenneth Brannagh από την άλλη καθόλου δεν την απασχολούν όλα αυτά. O Brannagh πιάνει το μύθο από εκεί που τον άφησε ο Charles Perrault, στην πιο δημοφιλή και καθιερωμένη εκδοχή του και δεν το πάει ούτε ένα βήμα παρά πέρα. Δεν τον ενδιαφέρει να εξετάσει ούτε τα κοινωνικά σχόλια που ελλοχεύουν από κάτω, ούτε να αντιμετωπίσει την ηρωίδα του ως κάτι πιο πολυεπίπεδο από ένα πρότυπο καρτερικότητας και καλοσύνης. Παραδόξως όμως αυτό στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν ενοχλεί. Τόσο γιατί η εκδοχή του αποτελεί μια υποδειγματική και συνάμα φαντασμαγορική εικονογράφηση του παραμυθιού, κι όσο γιατί, σε μια εποχή που η pοp κουλτούρα επιμένει να εφευρίσκει διαστάσεις εκεί που δεν υπάρχουν, είναι αναζωογονητικό να βλέπεις κι ένα παιδικό φιλμάκι όπου η Σταχτοπούτα είναι απλώς η Σταχτοπούτα και όχι η «προσωποποίηση της ματαίωσης του φεμινισμού» και δεν ξέρω  και  ‘γω τι άλλο.

Η απλότητα της αφήγησης αυτή τη φορά μετατρέπεται σε προτέρημα, εφόσον η επί μέρους καλαισθησία  στον σχεδιασμό της παραγωγής και στις ερμηνείες, όχι μόνο δεν αφήνουν τούτη τη διασκευή να εκτραπεί σε κάτι φτηνό, αλλά αντιθέτως την προωθούν σε κάτι που φλερτάρει στα ίσα με τον κλασσικό παιδικό κινηματογράφο. Ναι μεν, δεν υπάρχει κανένας νοηματικός πλούτος στο φιλμ πέρα από τις διδαχές περί καλοσύνης, το διαποτίζει όμως τόση ευγένεια και αξιοπρέπεια στις προθέσεις, που τελικά δεν μπορείς παρά να το αντιμετωπίσεις σαν μια ευχάριστη επιστροφή στην παράδοση.

CINDERELLA

H Lily James σηκώνει με άνεση το βάρος του, έτσι κι αλλιώς, όχι ιδιαίτερα απαιτητικού, πρωταγωνιστικού της ρόλου, ο Richard Madden (ναι ο Robb Stark του “Game of Thrones”) εκπέμπει μια γνήσια γοητεία που κάνει ενδιαφέροντα τον άχαρο ρόλο του Πρίγκηπα, ενώ η Cate Blanchett και η Helena Bohnam Carter είναι διασκεδαστικότατες στους ρόλους της κακιάς μητριάς και της καλής νεράιδας αντίστοιχα. Η μεν Blanchett εκμεταλλεύεται στο έπακρο την φινέτσα που την διακρίνει για να αποδώσει το κοντράστ ανάμεσα στο είναι και στο φαίνεσθαι της ηρωίδας της, ενώ η  Carter χρωματίζει την γνωστή νεραϊδονονά με πινελιές ευπρόσδεκτης τρέλας, ακροβατώντας ανάμεσα στην αφέλεια και την εκκεντρικότητα με θαυμαστή ισορροπία.

Με ένα τέτοιο cast και με μια τόσο εντυπωσιακή παραγωγή η «Σταχτοπούτα» αποτελεί ένα απολαυστικό κινηματογραφικό δίωρο για τους μικρούς σινεφίλ, αλλά και για τους συνοδούς τους οποίους, αν μη τι άλλο, θα τους κερδίσει η κομψότητα του εγχειρήματος.

Γιώργος Καστέλλης


 

 

Η Cinderella ένα από τα πιο αγαπημένα μας παραμύθια, ξαναζωντανεύει μέσα από το στούντιο της Disney και υπόσχεται αρκετή συγκίνηση. Ο «αιώνιος» αγώνας της ηρωίδας να ανακτήσει την παλιά της θέση στην καθημερινότητα της, που ήταν όλο αγάπη, έρχεται ξανά μέσα στο 2015 με ένα εκπληκτικό καστ ηθοποιών.

Μετά τον θάνατο της αγαπημένης της μητέρας, η Ella θα βιώσει την σκληρότητα του κόσμου, όταν ο πατέρας της θα αποφασίσει να ξαναπαντρευτεί. Η μητριά της, είναι μια πολύ δύσκολη φιγούρα, που θα της στερήσει την συμπάθεια και αγάπη που δικαιούται, ειδικά μετά τον θάνατο του πατέρα της. Η Ella σύντομα θα νιώσει αποξενωμένη από την καινούργια της οικογένεια, αφού οι καινούργιες αδερφές της την σχολιάζουν, την έχουν πλέον για υπηρέτρια και την ονομάζουν Cinderella. Η Ella περνάει μια από τις πιο βάναυσες περιόδους της ζωής της και θα νιώσει λίγη αγάπη μόνο όταν θα γνωρίσει τυχαία στο δάσος, έναν όμορφο νέο που τυχαίνει να είναι πρίγκιπας και θα υπάρξει αμέσως χημεία μεταξύ τους. Χωρίς να ξέρει την θέση του νέου, η Ella θα δει σύντομα ότι ο ίδιος έχει καλέσει όλη την οικογένεια σε έναν χορό και θα κάνει τα πάντα για να τον συναντήσει.

Η συνέχεια θέτει τον ανταγωνισμό, την αγωνία και την αγάπη στο προσκήνιο της ιστορίας.

Όπως φαίνεται από το trailer, η ταινία είναι «ντυμένη» με αρκετό χρώμα, θεατρικότητα των ηθοποιών και την απαραίτητη αγωνία. Η μητρική αγάπη, σηματοδοτεί την πορεία της Cinderella, και ιδανικά πλάνα συνδεόμενα με απίστευτες ατάκες δείχνουν την αντίθεση των οικογενειών.

Την κακιά μητριά ενσαρκώσει η εξαιρετική Cate Blanchett, ενώ η καταξιωμένη Helena Bonham Carter γίνεται η νεράιδα μεγάλης ηλικίας που θα βοηθήσει την Cinderella να πάει στον χορό. Ο ευγενικός και γοητευτικός πρίγκιπας είναι ο Richard Madden, ενώ την πρωταγωνίστρια ενσαρκώνει η Lily James που συναντάμε στην τηλεοπτική σειρά εποχής Downtown Abbey. Επίσης ξεχωρίζει η Holliday Grainger από το τηλεοπτικό «The Borgias», ως μια από τις ειρωνικές αδερφές της Cinderella.

Στην ταινία θα συναντήσουμε επίσης τους Stellan Skarsgard and Derek Jacobi. Το σενάριο υπογράφει ο Chris Weitz (“The Golden Compass”), ενώ πίσω από τις κάμερες συναντάμε τον Kenneth Branagh (“Harry Potter and the Chamber of Secrets”, “Thor”, “My Week with Marilyn”).

Δανάη Σώπαση


Η ταινία της Disney έκανε πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό της Berlinale μόλις, όντας βέβαια εκτός συναγωνισμού. Η ταινία δεν είναι κακή για πολλούς λόγους που θα δούμε έναν έναν, όμως μας κάνει σίγουρα να αναρωτιόμαστε γιατί υπάρχει. Γιατί δηλαδή να υπάρχει μία ταινία για την Σταχτοπούτα, μετά τις τόσες εκδόσεις της; Λόγο δεν βρήκαμε, πέρα από τον εμπορικό.

Η ταινία δεν πρωτοτυπεί σε κάτι και έτσι λίγο πολύ ο θεατής ξέρει ακριβώς τι να περιμένει, ξέροντας φυσικά το αγαπημένο παραμύθι και την εξέλιξή του. Ωστόσο το Cinderella του  Kenneth Branagh κερδίζει το στοίχημα στους πρωταγωνιστές του. Πως θα μπορούσε άλλωστε να το έχανε όταν στο ρόλο της κακιάς μητριάς έχουμε την  Cate Blanchett, η οποία είναι, δεδομένου βέβαια και του ρόλου, υπέροχη. 

Την παράσταση όμως δεν κλέβει η Blanchett αλλά η μαγική στον ρόλο της νεράιδας  Helena Bonham Carter, που με μαγικούς αυτοσχεδιασμούς κάνει αστεία και στην ουσία παίζει όχι την νεράιδα, αλλά μια καρικατούρα νεράιδας που δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ σε ταινία για την σταχτοπούτα. Μόνο και μόνο για την Carter ίσως να αξίζει να δει κάποιος την ταινία. Από κει και πέρα η ταινία είναι ότι θα περίμενε κανείς και σίγουρα για περιορισμένο κοινό. 

Γιάννης Πατλάκας

 



wso shell IndoXploit shell webr00t shell hacklink hacklink satış wso shell