Big Eyes του Tim Burton - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Big Eyes του Tim Burton

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (3 votes, average: 4.67 out of 5)
Loading...
Ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες της σύγχρονης αμερικανικής κινηματογραφικής ιστορίας, ο Τιμ Μπάρτον, παρουσιάζει τη νέα του δημιουργία: «Μεγάλα Μάτια» (Big Eyes). Δύο χρόνια μετά το φιλμ «Dark Shadows» (2012) και το animation «Frankenweenie» (2012), επιστρέφει μεταφέροντας στην μεγάλη οθόνη μία πραγματική ιστορία. Το φιλμ επικεντρώνεται στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας σ’ ένα σκάνδαλο που συγκλόνισε την παγκόσμια καλλιτεχνική – και όχι μόνο – κοινότητα, πίσω στις δεκαετίες του 50’ και του 60’. Υπέροχοι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, η Έιμι Άνταμς και ο Κριστόφ Βαλτς.
Η επιτυχημένη ζωγράφος Μάργκαρετ Κιν (Έιμι Άνταμς), η οποία έγινε διάσημη με τους πίνακες που αναπαριστούσαν γυναίκες και παιδιά με τεράστια λυπημένα μάτια, είχε ιδιαίτερα αξιοσημείωτη εισπρακτική επιτυχία πίσω στην εποχή της. Όμως η ακριβής ιστορία ήθελε τον καιρό εκείνο τους πίνακες της να προέρχονται από τα καλλιτεχνικά χέρια του άνδρα της, Ουόλτερ Κιν (Κριστόφ Βαλτς).
Όλα αυτά διαδραματίστηκαν μέχρι η Μάργκαρετ να μην αντέξει τελικά την κατάσταση, με αποτέλεσμα να κινηθεί νομικά εναντίον του άντρα της. Μετά από μακροχρόνια δικαστική διαμάχη η ζωγράφος δικαιώθηκε. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν υπέρ της, αποδίδοντάς της το σύνολο των χαρακτηριστικών επιτυχημένων έργων και την απάλλαξε παράλληλα από την εκμετάλλευση που της ασκούσε ο αδίστακτος σύζυγός της.
«Όταν ήμουν στο Σαν Φρανσίσκο, επισκέφθηκα τη Μάργκαρετ, που διατηρεί μια γκαλερί εκεί, και πήρα έναν πίνακα από εκείνη. Ένα – δυο χρόνια αργότερα έμαθα ότι ο Σκοτ Αλεξάντερ και ο Λάρι Καραζέφκσι ( συνεργάτες του και σεναριογράφοι της ταινίας του Τιμ Μπάρτον “Ed Wood”- 1994) έχουν γράψει σενάριο βασισμένο στην ιστορία των Κιν»
Πράγματι, το 2003, οι συν-σεναριογράφοι Σκοτ Αλεξάντερ και Λάρι Καραζέφσκι έμαθαν την παράξενη ιστορία της Μάργκαρετ και του Ουόλτερ Κιν – τους κορυφαίους σε πωλήσεις, ζωγράφους κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60. Γεμάτοι περιέργεια άρχισαν να ερευνούν την ιστορία, η οποία τελικά χρειάστηκε δέκα χρόνια για να μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη:
«Είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορίας που δεν το γνωρίζουν πολλοί. Αν δεν ήταν αλήθεια, θα δυσκολευόμουν να το πιστέψω. Υπήρχαν πολλοί λόγοι για τους οποίους θέλαμε να κάνουμε αυτή την ταινία. Σκεφτήκαμε ότι η Μάργκαρετ ήταν μία σημαντική γυναικεία παρουσία που βοήθησε πολύ στο κίνημα υπέρ των γυναικών. Η ιστορία ξεκινά με την ίδια, ως νοικοκυρά η οποία κάνει τα πάντα για τον σύζυγό της. Μέσα από τη ζωή και την πορεία της μαθαίνει πώς να στέκεται στα πόδια της και να υπερασπίζεται τον εαυτό της.»
Τα «Μεγάλα Μάτια» είναι μια ταινία χαμηλού μπάτζετ, χωρίς πολλά εφέ, σε αντίθεση με προηγούμενες ταινίες του σκηνοθέτη. Παρόλα αυτά το φιλμ έχει την τύχη να διαθέτει δύο πολύ καλούς ηθοποιούς – την Έιμι Άνταμς και τον Κριστόφ Βαλτς – οι οποίοι διανύουν την καλύτερη φάση της καριέρας τους. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι το φιλμ έχει αποσπάσει τρεις υποψηφιότητες για τις επερχόμενες Χρυσές Σφαίρες:
Καλύτερου ‘Α Γυναικείου Ρόλου – Κωμωδία ή Μιούζικαλ (Έιμι Άνταμς)
Καλύτερου ‘Α Ανδρικού Ρόλου – Κωμωδία ή Μιούζικαλ (Κριστόφ Ουόλτζ)
big_eyes
Η Έιμι Άνταμς (Amy Adams), γεννήθηκε στην Ιταλία το 1974. Αποτελεί μία ιδιαίτερη περίπτωση ηθοποιού που αν και από το 2006 έχει προταθεί πέντε φορές για Όσκαρ, στις ταινίες: “Junebug” (2005), “Doubt” (2008), “The Fighter” (2010), “The Master” (2012) και “American Hustle” (2013) – δεν έχει όμως τιμηθεί μέχρι σήμερα με το χρυσό αγαλματίδιο.
Παράλληλα στο πλούσιο βιογραφικό της διαθέτει και τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα (φέτος είναι η πέμπτη με το «Μεγάλα Μάτια»), έχοντας κερδίσει πέρσι με την υπέροχη ερμηνεία της στην ταινία “American Hustle” (2013). Ο Τιμ Μπάρτον της εμπιστεύθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα του ταινία κι εκείνη τον ανταμείβει μία ακόμη καλή ερμηνεία…
Ο Αυστριακός ηθοποιός Κριστόφ Βαλτς (Christoph Waltz) γεννήθηκε το 1956 στη Βιέννη. Βίοι αντίθετοι με την Έιμι Άνταμς, καθώς είδε τον εαυτό να είναι προτεινόμενος για Όσκαρ και τις δύο φορές που πρωταγωνιστήσε σε ταινίες του Quentin Tarantino, τόσο στο “Inglourious Basterds” (2009) όσο και στο “Django Unchained” (2012). Και τις δύο φορές έφυγε κρατώντας το Όσκαρ Καλύτερου ‘Β Ανδρικού Ρόλου.
Αντίστοιχα και στις Χρυσές Σφαίρες, όπου ο Βαλτς μετράει ισάριθμες υποψηφιότητες και νίκες (με τις ταινίες του Tarantino). Φέτος η ερμηνεία του στην ταινία του Τιμ Μπάρτον, του χάρισε την τρίτη του υποψηφιότητα στην κατηγορία Καλύτερου ‘Α Ανδρικού Ρόλου – Κωμωδία ή Μιούζικαλ…
Ο Τιμ Μπάρτον (Tim Burton), είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους και δραστήριους σκηνοθέτες και παραγωγούς του Χόλιγουντ, έχοντας γυρίσει ταινίες πολλών ειδών, από κινούμενα σχέδια μέχρι ταινίες δράσης. Το όνομα του έχει συνδεθεί άρρηκτα με ταινίες όπως: “Dark Shadows”, “Alice in Wonderland”, “Sweeney Todd” καθώς και παλαιότερες κλασικές δημιουργίες όπως: “Ed Wood”, “Big Fish” και “Planet of the Apes”, “Edward Scissorhands” κ.α.
Παράλληλα όμως είναι σημαντική η συμβολή του και η βοήθεια που έχει προσφέρει στην εξέλιξη του  Animation, με σκοπό να αναζωογονηθεί και να εξελιχθεί περαιτέρω η τεχνική του stop-motion σινεμά. Ξεκινώντας το 1993 με το “The Nightmare Before Christmas” του Henry Selick και συνεχίζοντας με τα δικά του φιλμ, το 2005 με το “Corpse Bride” και το 2012 με το “Frankenweenie”.
bigeyes
Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι σε μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο συναντάμε τον σπουδαίο Βρετανό ηθοποιό Τέρενς Σταμπ (Terence Stamp), ο οποίος ενσαρκώνει τον Νεοϋορκέζο κριτικό τέχνης Τζον Κάναντι, που περιγράφει τους πίνακες αυτούς σαν «το απόλυτο του κιτς»…
Ο Τιμ Μπάρτον στη νέα του ταινία «Μεγάλα Μάτια», αποσπώντας δύο καλές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές του Έιμι Άνταμς και Κριστόφ Βαλτς, καταφέρνει να μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη μία ενδιαφέρουσα και πραγματική ιστορία. Παράλληλα, μέσα από τους πίνακες ζωγραφικής, τίθενται διαχρονικά ερωτήματα για την ίδια τη φύση της Τέχνης, τη θεώρηση της, την υποκειμενικότητά της κι εν τέλει την κριτική της…
Γιώργος Ρούσσος

Aκούστε το soundtrack της ταινίας από την Lana del Ray.

Άλλο ένα poster της ταινίας:

big-eyes-uk-poster-final

  Σε μια απρόβλεπτη αλλαγή πλεύσης, ο αγαπημένος μας Tim Burton αφήνει για λίγο στην άκρη τα μακάβρια παραμύθια του και μας διηγείται μια αληθινή ιστορία, που μπορεί να μην διαθέτει γκροτέσκ περίβλημα αλλά παραμένει αρκετά παράξενη για να κεντρίσει το ενδιαφέρον του εκκεντρικού δημιουργού.

  Το “Big Εyes” αφηγείται την πραγματική ιστορία της ζωγράφου Margaret Keane της οποίας το έργο, με τη σιωπηλή συναίνεση της, καταχράστηκε ο σύζυγος της Walter Keane. Παρουσιάζοντας τους πίνακες της ως δικούς του, ο Keane γνώρισε πρωτοφανή εμπορική επιτυχία, ενω ταυτόχρονα ξεσήκωσε την οργή των τεχνοκριτικών που απέρριψαν σχεδόν καθολικά την καλλιτεχνική αξία του (κλεμμένου) έργου του.

Βλέπουμε λοιπόν πως το θέμα του καλλιτέχνη που υποτιμάται από τους κριτικούς επανέρχεται στο μικροσκόπιο του Burtonείκοσι χρόνια μετά το “Ed Wood”.   Σαφώς κι ο  αφηγηματικός άξονας στη φετινή του δημιουργία είναι η ιδιότυπη δυναμική του ζευγαριού των Keane, αλλά η ταινία ανήκει στην Margaret και στην σιωπηλή προσωπική της εξέλιξη. H ηρωίδα του από παθητικό πιόνι, μέσα από τη δημιουργία ανακαλύπτει την δύναμη να διεκδικήσει τα εύσημα του έργου της ακόμα κι όταν γνωρίζει πως αυτό έχει κατακριθεί. Το θέμα της δεν είναι η δόξα, ούτε τα χρήματα αλλά το δικαίωμα στην προσωπική έκφραση κι αυτό είναι που φαίνεται κατά τον Burton πως ορίζει τον καλλιτέχνη. Το θάρρος να δημιουργήσεις και ν’αναλάβεις την ευθύνη του δημιουργήματος σου.

Τόσο η Amy Adams όσο και ο Christof Waltz διαπρέπουν στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, στήνοντας ένα απόλυτα ετερόκλητο δίδυμο. Η χωρίς αυτοπεποίθηση Margaret της πρώτης έρχεται και κουμπώνει ιδανικά πάνω στον υπερφίαλο Walter του δεύτερου. Κι ενώ στην αρχή αυτά τα «χαριτωμένα» ελαττώματα λειτουργούν αλληλοσυμπληρωματικά για το ζεύγος κατά την εξέλιξη της ιστορίας γίνονται οι θηλιές που θα τους πνίξουν.  Σαν να παρακολουθείς μια τυπική ρομαντική κομεντί από την ανάποδη δηλαδή και να καταλήγει σε ψυχολογικό θρίλερ.

Το ατού της ταινίας είναι ακριβώς το δραματικό ενδιαφέρον που προκύπτει από την σχέση εκμετάλλευσης μεταξύ της Margaret και του Walter. Ο Burton λοιπόν το αντιλαμβάνεται και μοιάζει να κάνει ένα βήμα πίσω, παρακολουθώντας την πορεία αυτής της σχέσης προς την καταστροφή, περισσότερο σαν περίεργος γείτονας που κοιτάζει από την κλειδαρότρυπα,  παρά σαν σκηνοθέτης που πασχίζει να προβάλλει την προσωπική του σφραγίδα. Κι ενώ το “Big Eyes” είναι ίσως η λιγότερο χαρακτηριστική ταινία του, καταφέρνει να αιχμαλωτίσει την προσοχή του θεατή με τρόπο που πολλές πιο προσωπικές του δημιουργίες δεν το καταφέρνουν.

Γιώργος Καστέλλης

  • bigeyes
  • bigeyes2
  • big_eyes
  • big_eyes_still
  • big_eyes.15ce0090408.original
  • big-eyes-uk-poster-final

Από 14 Σεπτέμβρη, το πρόγραμμα των αιθουσών στο Cinefreaks.gr!