Άντρας σπρώχνει καρότσι (Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Άντρας σπρώχνει καρότσι (Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης)

Είδος:

,

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , ,

Γράφει:

Πρόκειται για την ιστορία του Πακιστανού Άχμαντ, πρώην ροκ σταρ, ο οποίος εξαιτίας πολλών (ατέλειωτων!) ατυχιών βρέθηκε στη Νέα Υόρκη να πουλάει ντόνατς, τσάγια και καφέδες στο φορητό μαγαζί του το οποίο σέρνει παντού. Έχει χάσει τη γυναίκα του, έχει ένα γιο τον οποίο δεν βλέπει σχεδόν ποτέ και κάνει τρεις δουλειές προκειμένου να επιβιώσει. Κάποια στιγμή γνωρίζει έναν συμπατριώτη του καθ’ όλα τακτοποιημένο και εξασφαλισμένο στο έπακρο, ο οποίος θυμάται την προηγούμενη ζωή του Άχμαντ ως ροκ σταρ. Προτίθεται να τον βοηθήσει και όλα ξεκινούν σχετικά ευνοϊκά, μέχρι που μπαίνει στο παιχνίδι μία νεαρή Ισπανίδα της οποίας η ρητή και υπόρρητη διεκδίκηση από πλευράς των δύο πρώτων χαλάει τα πράγματα.

416Bwx5kTRtRBoR9HF9WwTjJgxR

Είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Μπαχράνι (2005) και σκηνοθετικά μπορώ να πω ότι είναι πολύ καλή. Πολύ ωραία μουσική, πολύ όμορφα πλάνα που δίνουν ρεαλιστικά τα χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου προσώπου της Νέας Υόρκης. Ο σκηνοθέτης δε χάνει την ευκαιρία να μας μιλήσει για τον ετερογενή πληθυσμό της Νέας Υόρκης τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινωνικό και ταξικό επίπεδο. Από την άλλη ο φακός εκμεταλλεύεται σωστά τα πολύ όμορφα πρόσωπα τόσο του Άχμαντ, όσο και της Ισπανίδας φίλης του χαρίζοντάς μας μια σειρά από πολύ ωραία κοντινά πλάνα. Πετυχαίνει, μάλιστα, χωρίς πολλούς διαλόγους ή πολύ κίνηση στην οθόνη να μεταδώσει στο θεατή του πολλά διαφορετικά συναισθήματα εξασφαλίζοντας ένα είδος ταύτισης με τον δύστυχο Πακιστανό.

Και ακριβώς αυτό είναι που εμένα με ενόχλησε πάρα πολύ: ο δύστυχος Πακιστανός. Γιατί μπορεί ο Ραμίν Μπαχράνι στο ρόλο του σκηνοθέτη να ήταν άψογος, αλλά στο ρόλο του σεναριογράφου δεν με ικανοποίησε ιδιαίτερα. Η ταινία ξεχειλίζει από στερεότυπα που θέλουν τον άτυχο Πακιστανό που άφησε την τέλεια προηγούμενη ζωή του (η οποία ορίζεται συμβολικά με το πρότυπο του ροκ σταρ!) να ζει τώρα μέσα στη δυστυχία, σε μία πόλη όπου ό,τι μα ό,τι συμβαίνει είναι εις βάρος του. Μέχρι που βρήκε ένα νεογέννητο σχεδόν γατάκι στο δρόμο, το μάζεψε σπίτι του παρά την ανέχεια και τα χιλιάδες προβλήματα που είχε και, επειδή του έδωσε γάλα και όχι νερό, το σκότωσε. Και μη μου πει κανένας ότι πρόκειται περί συμβολισμών του τύπου «ό,τι αγαπάω το καταστρέφω», τα έχουμε ακούσει ξανά αυτά και δεν ήταν σε πολυβραβευμένη φεστιβαλική ταινία. Αφήστε που σκηνοθετικά το άσχετο, κατά τα άλλα, με την πλοκή γατάκι απασχόλησε την κάμερα πολύ περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι χρειαζόταν, με στόχο, πολύ φοβάμαι την εύκολη συγκίνηση του θεατή είτε σε επίπεδο «τι γλυκό γατάκι» είτε, στη συνέχεια, σε επίπεδο «πέθανε το καημένο το γατάκι», γιατί, ναι, είδαμε κάθε λεπτομέρεια. Για να μη μιλήσω για τη γενικότερη πλοκή μέχρι το τέλος, τόσο γραφική και προβλεπόμενη που δεν εκπλήσσει καθόλου.

manpushcart

Με όλα αυτά θέλω να πω ότι αν και μου αρέσει που ο Bahrani αναδεικνύει τις indie καταβολές του μιλώντας, παράλληλα για ένα “american dream” που συνεχώς ξεθωριάζει, μου δίνει την εντύπωση ότι δεν ξεφεύγει εντελώς (ή καθόλου) από το είδος της αμερικανοποίησης που συνηθίζει να επεμβαίνει άμεσα και, κυρίως, έμμεσα στον κινηματογράφο και αλλού. Υποτίθεται ότι αποτελεί γνήσιο τέκνο του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά αλλά δεν είμαι σίγουρη για το πόσο «ανεξάρτητο» θεματικά και εκφραστικά είναι, τελικά, το σινεμά του.

Για να μην παρεξηγηθώ, δε λέω ότι η ταινία είναι κακή. Απεναντίας είναι πάρα πολύ σωστά δομημένη, άρτια από τεχνικής πλευράς, πλούσια σε εικόνα και ήχο. Άλλωστε έχει κυριολεκτικά σαρώσει στα διάφορα φεστιβάλ ανά τον κόσμο. (βλ.Βραβείο Κοινού για τον A΄Ανδρικό Ρόλο (Thessaloniki IFF 2005), Βραβείο FIPRESCI (London FF 2005, UK),Ειδική Μνεία (Mannheim-Heidelberg IFF 2005, Germany), Βραβείο Καλύτερης Αφηγηματικής Ταινίας (Ojai FF 2006, USA), Βραβείο της Επιτροπής InterFilm (RigaIFForum “Arsenals” 2006, Latvia), Εύφημος Μνεία (NewAmericanCinemaAward 2006, USA), Εύφημος Μνεία  – (Viennale IFF 2006, Austria)). Αυτό που λέω, απλώς, είναι ότι τουλάχιστον μια μερίδα του κοινού δεν αρκείται σε τέτοια για να ενθουσιαστεί.

Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 2.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες