Άγγελος Θανάτου (18ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου κινηματογράφου) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Άγγελος Θανάτου (18ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου κινηματογράφου)

Είδος:

,

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,

Γράφει:

To 1800, η Βρετάνη έχει γονατίσει, εξαντλημένη από το υπάρχον καθεστώς και τον παντοδύναμο κλήρο. Σ’ αυτό το περιβάλλον, μια μικρή κοπελίτσα με καλπάζουσα φαντασία, μεγαλώνει δύσκολα, απομονωμένη, ταλαιπωρημένη από τη ζωή που της φέρθηκε αμείλικτα και τη γαλούχησε με νοσηρότητα. Η μητέρα της τη φοβερίζει για να κάθεται φρόνημα με ιστορίες για τον Ανκου, το πνεύμα του θανάτου. Η μικρή για να ξεπεράσει το φόβο της για το σκοτεινό αυτό πνεύμα αποφασίζει να γίνει ένα με αυτό. Γρήγορα όμως θα καταλάβει ότι τα σκοτεινά σημεία του ανθρώπινου μυαλού είναι τρομακτικότερα από κάθε θρύλο.

H Stéphanie Pillonca στο κινηματογραφικό της ντεμπούτο  εμπνέεται από τους παραδοσιακούς μύθους της Βρετάνης του 19ου αιώνα και πλάθει  το πορτραίτο μιας από τις μεγαλύτερες κατά συρροή δολοφόνους. Η Hélène Jegado, που η μητέρα της την φώναζε «Άγγελο θανάτου», ευθύνεται για τουλάχιστον 25 θανάτους από δηλητηριασμό. Μέχρι και σήμερα η ιστορία της σκεπάζεται από μυστήριο, καθώς ποτέ κανείς δεν κατάφερε  να αιτιολογήσει τις πράξεις της.

Σκότωνε δίχως κάποιο ξεκάθαρο κίνητρο ή μοτίβο. Συνήθως, οι γυναίκες κατά συρροή δολοφόνοι παίρνουν το ρόλο του εκτελεστή για λόγους οικονομικούς ή  αποφασίζουν να «απονείμουν δικαιοσύνη» με τους φόνους που διαπράττουν. Στην ταινία αυτή ο κανόνας δεν ισχύει, καθώς η  Hélène, πιστεύοντας ότι υπακούει τις εντολές του Ανκου, σκοτώνει σχεδόν όλους όσους βρίσκονται στο διάβα της, πλούσιους, φτωχούς, άνδρες, γυναίκες με τον ίδιο ακριβώς τρόπο (δηλητηριάζοντας το φαγητό τους).

Όσο μεγαλώνει τα συμπτώματα της ψυχικής της διαταραχής είναι εντονότερα χωρίς ποτέ  να γίνει ξεκάθαρο το τι της συνέβαινε και γιατί. Ίσως πρόκειται για κενό του σεναρίου ή ενδεχομένως συμβαίνει εσκεμμένα για να γίνει πιο ρεαλιστική η ιστορία, καθώς οι σύγχρονοι της  Hélène δε μπορούσαν να διαγνώσουν την πάθηση της.

Η αφήγηση τις περισσότερες φορές δεν έχει χρονική ακολουθία, αλλά συνειρμική καθώς η ηρωίδα εξιστορεί  τι έχει κάνει. Το γεγονός αυτό αυξάνει την αγωνία του θεατή και ενισχύει την ατμόσφαιρα μυστηρίου της ταινίας, η οποία όμως δεν καταφέρνει να «πείσει».

Παρά την απίστευτα εκφραστική Déborah François, τα κενά στη πλοκή και οι φτωχές ερμηνείες, κυρίως του Benjamin Biolay,ο οποίος αν και έχει ρόλο-κλειδί στερείται το συναίσθημα που θα έπρεπε να έχει ο χαρακτήρας του με αποτέλεσμα να μην είναι καθόλου πειστικός, η ταινία δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που δημιουργεί. Ωστόσο, το κεντρικό θέμα της παραμένει πρωτότυπο και τραβά το ενδιαφέρον.

Αξίζει να δει κανείς το πώς η κοινωνική καταπίεση που βίωνε μια γυναίκα εκείνη την εποχή, η αμάθεια και η θρησκοληψία μπορούν να «παίξουν» με το ανθρώπινο μυαλό και να οδηγήσουν σε μια σειρά εγκλημάτων στη Γαλλική επαρχεία του 19ου αιώνα.

Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 4.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες