Alone in Berlin - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Alone in Berlin

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: , , ,
Ηθοποιοί: , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 3.00 out of 5)
Loading...

To βιβλίο του Hans Fallada με τίτλο “Jeder stirbt für sich allein” που δημοσιεύτηκε αμέσως μετά τον B Παγκόσμιο και έχει χαρακτηριστεί ένα από καλύτερα στην βιβλιογραφία για την Γερμανική αντίσταση στους Ναζί, όντας επιπλέον βασισμένο σε αληθινή ιστορία, γίνεται ταινία με ένα λαμπρό καστ. Το Alone in Berlin όπως έγινε στα Αγγλικά ο τίτλος της ταινίας

Βρισκόμαστε στο Βερολίνο του 1940. Την πόλη διακατέχει φόβος. Ο Otto και η Anna Quangel είναι ένα ζευγάρι της εργατικής τάξης που μένει σε ένα μικρό διαμέρισμα στην πόλη, προσπαθώντας, όπως όλοι, να μην δημιουργούν προβλήματα με τους Ναζί. Όταν όμως ο μοναχογιός τους θα σκοτωθεί στο μέτωπο, η απώλεια θα τους οδηγήσει σε μία ιδιαίτερη πράξη αντίστασης. Θα αρχίσουν να πετάνε σε όλη την πόλη φυλλάδια, επιτιθέμενοι στον Hitler και στο καθεστώς του και απαιτώντας ελευθερία του τύπου. Σε περίπτωση που τους πιάσουν, η εκτέλεση είναι σίγουρη. Γρήγορα η δράση τους θα πέσει στην προσοχή του επιθεωρητή της Gestapo, Escherich, με ένα παιχνίδι γάτας και ποντικιού να ξεκινά. Αυτό το παιχνίδι θα δυναμώσει την δράση του ζευγαριού και θα τους δώσει ένα νέο στόχο στη ζωή τους, ενώ θα δυναμώσει την αγάπη τους.

1416

Με βάση το θέμα του το Alone in Berlin ήταν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες του διαγωνιστικού της Berlinale, όταν αυτό ανακοινώθηκε. Το λαμπρό καστ μάλιστα έκανε την ταινία να είναι μία από τις πιο αναμενόμενες του Φεστιβάλ και ίσως της επόμενης κινηματογραφικής χρονιάς. Όμως μάλλον όσα διαβάσατε στην προηγούμενη παράγραφο είναι και όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ταινία, καθώς ξέροντας την υπόθεση της ταινίας, βλέποντάς την κάποιος, δεν κερδίζει τίποτα περισσότερο.

Η πράξη του ζεύγους Quangel, είναι μια ηρωική πράξη από απλούς καθημερινούς ανθρώπους, μια πράξη αντίστασης που αν όλοι την έκαναν η Γερμανία του Β Παγκοσμίου Πολέμου ίσως να ήταν διαφορετική, ίσως ο κόσμο μας να ήταν διαφορετικός. Η σημασία των πράξεων των απλών ανθρώπων και η αντίστασή τους σε καθεστώτα σαν του Hitler είναι πέρα από σπουδαία και άκρως επίκαιρη στις μέρες μας. Γι’ αυτό τον λόγο είναι ακόμη πιο κρίμα που η ταινία του  Vincent Perez, δεν καταφέρνει να πει μια ιστορία συγκροτημένα και σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να είναι στο Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ του Βερολίνου, καθώς αν και η ιστορία της είναι σημαντική, η εκτέλεση της είναι απογοητευτική, αν όχι άτεχνη.

Alone2

Ένα βιβλίο best seller που όποιος το έχει διαβάσει μιλά με τα καλύτερα λόγια κόβεται και ράβεται με αδέξιο τρόπο, σε ένα σενάριο που θέλει να πει τα πάντα αλλά τελικά δεν λέει τίποτα. Οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών αν και δεν είναι κακές, χάνονται τελικά μέσα στην ταινία, με την ένταση των στιγμών και την αγωνία του να βρεθούν στα χέρια των Ναζί, να είναι μην μεταδίδεται καθόλου στο κοινό. Ίσως αρχή των λαθών να ήταν η επιλογή των Αγγλικών σαν γλώσσα της ταινίας, την ίδια ώρα που τα γράμματα που γράφει ο Otto είναι στα Γερμανικά, η πόλη είναι όπως και ο τίτλος της ταινίας το Βερολίνο, ενώ τα κλασσικά Herr, Frau και Raus ακούγονται στην ταινία, σαν διακωμώδηση περισσότερο των Γερμανικών, κάτι που σχολιάστηκε έντονα και στην συνέντευξη τύπου.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται και το απογοητευτικό τέλος της ταινίας να συμπληρώσει την κατάσταση. Το Alone in Berlin είναι τελικά μια Βρετανική ταινία, με Βρετανούς ηθοποιούς να μιλάνε στα Αγγλικά και να παίζουν στο Βερολίνο του Β Παγκοσμίου και όλα αυτά με αισθητική Hollywood. Κακό το μείγμα.


Από 14 Σεπτέμβρη, το πρόγραμμα των αιθουσών στο Cinefreaks.gr!