25th Hour - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

25th Hour


Οι τελευταίες 24 ώρες του καταδικασμένου σε επταετή φυλάκιση εμπόρου ναρκωτικών Montgomery Brogan.

Μέσα σε έναν αμφιβόλου εμπιστοσύνης περίγυρο, ο Monty θα περάσει την τελευταία του μέρα προσπαθώντας να συμβιβαστεί με την ιδέα της καταδίκη του, και να μάθει ποιος τον παρέδωσε στα χέρια της αστυνομίας. Σκανάροντας κάθε κίνητρο που μπορεί ο καθένας να είχε, καταλήγει να αξιολογεί κάθε του σχέση, ενώ συνειδητοποιεί σταδιακά πως είναι μόνος.

25thHour

Οι 24 αυτές ώρες είναι κάτι παραπάνω από την ευκαιρία αποχαιρετισμού των αγαπημένων του˙ είναι μια αναγκαστική επανεξέταση της ίδιας του της ζωής όπως την ήξερε. Ο χρόνος τον πιέζει να αντιμετωπίσει έναν έναν τους φόβους του, την απογοήτευση και την ματαιότητα όλων των ονείρων του. Είναι η απεικόνιση ενός προβληματισμού μέσα από την εσωτερική πάλη ενός ανθρώπου που τώρα καλείται να πληρώσει για τις πράξεις  του. Όσο κι αν ο Monty βασανίζεται να βρει τον προδότη του, να τον καταδικάσει και να επιρρίψει τις ευθύνες σ’αυτόν και τη μοίρα,  ξέρει πως ο μόνος αίτιος για την κατάσταση που τον περιμένει είναι ο ίδιος.

Η αναθεώρηση των επιλογών του και του τρόπου ζωής του εντείνεται ενόσω προβάλλεται μέσα από άλλες δυο αντίθετες προοπτικές, αυτές των Frank Slattery και Jakob Elinsky. Οι δύο κολλητοί του φίλοι, απομακρυσμένοι τα τελευταία χρόνια, ζηλεύουν την ευκολία που το χρήμα και το άνετος τρόπος ζωής προσφέρει. Κάτι που στην πραγματικότητα κανένας από τους δύο δεν έχει πραγματικά ανάγκη. Ο Frank είναι ένας πετυχημένος χρηματιστής, ο Jakob καθηγητής Πανεπιστημίου. Κι όμως βρίσκονται στα όρια να ξεπεράσουν τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τις ηθική τους από τα πάθη τους.

25h

Ο Spike Lee βρίσκει την ευκαιρία άλλη μια φορά να εκφράσει την αγανάκτησή του μέσα από τον οργισμένο μονόλογο του πρωταγωνιστή του. Σε μια κρίση αυτοκριτικής, ο  Monty μπροστά στον καθρέφτη βλέπει όλον τον Αμερικανικό λαό, ταυτίζεται με τον καθένα και στρέφει πάνω τους  την κριτική του, στον απόηχο μάλιστα της 11ης Σεπτεμβρίου.

Και παρά την απουσία δυναμισμού και ουσιαστικής πλοκής, η 25η ώρα λήγει με ένα ευρηματικό σκηνοθετικό παιχνίδι ανάμεσα σε ένα πραγματικό κι ένα φανταστικό φινάλε, για μια ζωή που απέτυχε και μια που παραλίγο να μην πραγματοποιούταν.

Από κάθε άποψη, ο Lee μας έδωσε μια αρκετά αξιόλογη παραγωγή, ίσως την πληρέστερη της καριέρας του, με ένα δυνατό καστ, ενώ αξιοποίησε πολύ προσεγμένα και με πρωτοτυπία, την τεχνική του flashback.