Ο Sebastian Lelio σχολιάζει την ερωτική σκηνή του "Desobedience" – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ο Sebastian Lelio σχολιάζει την ερωτική σκηνή του “Desobedience”

Ειδήσεις | 19-9-2017 |

H νέα ταινία του Sebastian Lelio “Disobedience”, είναι ένα ήσυχο δράμα με μια από τις πιο πολυσυζητημένες ερωτικές σκηνές της φετινής σεζόν. Μετά και την προβολή της στο Φεστιβάλ του Τορόντο, η ταινία έγινε γνωστή για τη σκηνή που η Rachel Weisz φτύνει στο στόμα της Rachel McAdams. Αν και η σκηνή δεν συνοψίζει τις δυνατές ερμηνείες και το συναισθηματικό ταξίδι των χαρακτήρων, σίγουρα κάνει εντύπωση.

Το σενάριο είναι μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος της Naomi Alderman. Η Ronit (Rachel Weisz) επιστρέφει στην άκρως θρησκευόμενη κοινότητα που μεγάλωσε για την κηδεία του ραβίνου πατέρα της. Αν και εγκατέλειψε την πίστη της πολλά χρόνια πριν, την φιλοξενούν στο σπίτι τους ο μαθητής του πατέρα της, Dovid (Alessandro Nivola) και η σύζυγος του Esti (Rachel McAdams). Η Ronit και η Esti είχαν σχέση στην εφηβεία τους και μάλιστα αυτός ήταν και ο λόγος που η Ronit έφυγε στη Νέα Υόρκη. Το πάθος ξαναζωντανεύει, αλλά η ταινία αντί να εστιάσει στη φύση του απαγορευμένου έρωτα, περισσότερο ασχολείται με το πως οι δυο γυναίκες διαχειρίζονται την πίεση που δέχονται από το περιβάλλον τους. Παρά το σοκαριστικό ερωτισμό, ο Lelio διατηρεί έναν ήπιο, εσωτερικό τόνο που καταφέρνει να αιχμαλωτίσει την επιθυμία διαφυγής των θρησκευτικών standards.

Ως ένας λευκός άντρας από τη Χιλή, ο Lelio δε μοιάζει και η πιο προφανής πηγή για τη θηλυκή ματιά, αλλά η φιλμογραφία του αποδεικνύει το αντίθετο (βλέπε “Gloria”, “A Fantastic Woman”). Μάλιστα, στα μελλοντικά του σχέδια είναι η αμερικάνικη εκδοχή της “Gloria”, με την Julianne Moore στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Όλα ξεκίνησαν όταν μια συνεργάτης της Weisz πλησίασε το σκηνοθέτη το 2013 λέγοντας του πως η διάσημη ηθοποιός είχε δει το “Gloria” και ήθελε το Lelio να σκηνοθετήσει μια ταινία στην οποία θα γινόταν η ίδια παραγωγός, το “Disobedience”. Όπως και έγινε.

“Ήμουν ενθουσιασμένος επειδή θα μου επέτρεπαν να γράψω και το σενάριο”, είπε ο Lelio σε συνέντευξη του. “Θα έβρισκα το δικό μου δρόμο μέσα στην ιστορία”. Χωρίς να έχει κάποιο ιδιαίτερο θρησκευτικό υπόβαθρο ο ίδιος, πρόσθεσε πως συμπεριφέρθηκε στην ιστορία σαν να πρόκειται για επιστημονική φαντασία. Τον βοήθησαν, βέβαια, οχτώ σύμβουλοι από την ορθόδοξη εβραϊκή κοινότητα ως προς την ορθότητα και την ακρίβεια κάποιων στοιχείων του σεναρίου, αλλά μόνο μέχρι να ξεκινήσουν τα γυρίσματα.

“Κάποιος το αποκάλεσε “Jew is the Warmest Color” (κατά το “Blue is the Warmest Color”), αλλά νομίζω ότι η δική μας (ταινία) είναι λιγότερο προβληματική”, είπε ο Lelio. Δεν υπάρχουν όντως πολλά περιθώρια για σύγκριση. Η ματιά του Lelio στην ερωτική σκηνή διάρκειας έξι λεπτών είναι πιο ντροπαλή, λιγότερο αποκαλυπτική, πολύ πιο ευαίσθητη, με το σκηνοθέτη να εστιάζει πιο πολύ στα πρόσωπα των ηρωίδων.

Ο σκηνοθέτης τόνισε πως το σενάριο δεν είχε πολλές λεπτομέρειες, αλλά έγραφε περίπου: “Κάνουν έρωτα, επιτέλους ανεμπόδιστες. Είναι η απόλυτη χημεία, κατανόηση και ανυπόφορη ευχαρίστηση”. Επίσης, όπως έχει αναφέρει απέφυγε να συζητήσει τη σκηνή με τις ηθοποιούς όσο πιο πολύ μπορούσε. Όταν ήρθε όμως η ώρα, τις εξήγησε πως για τον ίδιο η συγκεκριμένη σκηνή ήταν η καρδιά της ταινίας. Έπρεπε να είναι μεγάλη. “Έπρεπε να βρούμε πολύ συγκεκριμένες κινήσεις για να κάνουν, γιατί η αληθινή δύναμη της σκηνής θα προερχόταν από αυτήν τις λεπτομέρειες”. Έτσι, ο σκηνοθέτης στράφηκε στις ομοφυλόφιλες φίλες του και τις ρώτησε τι θα έκαναν και τι δε θα έκαναν κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Εμπνεύστηκε και από τον Ιταλό Milo Manara, καθώς του άρεσε ο τρόπος που απεικονίζει τη γυναικεία ευχαρίστηση στα σχέδια του, χωρίς καμία ενοχή.

Την ημέρα που θα γυριζόταν η σκηνή, ο Lelio είπε πως υπήρχαν πολύ λίγοι άνθρωποι στο σετ. Επιπλέον, δήλωσε τυχερός και ευτυχής για τα ρίσκα που δέχτηκαν να πάρουν οι πρωταγωνίστριες του και για την εμπιστοσύνη που έδειξαν στο πρόσωπο του.

“Αυτή είναι η στιγμή που ό,τι έτρεμε κάτω από την επιφάνεια, επιτέλους έρχεται στο φως. Εκείνη η στιγμή που θα καθορίσει τις ζωές τους. Εξαιτίας της καταπίεσης μέσα στην οποία εξελίσσεται η ιστορία, αυτά τα λίγα λεπτά ικανοποίησης μετατρέπονται σε μια δήλωση(…)ο ήχος των αναστεναγμών λόγω της σεξουαλικής ικανοποίησης υπάρχει εδώ πέρα από κάθε πιθανό έλεγχο- πέρα από το τι είναι σωστό και λάθος. Είναι η επιθυμία εναντίον του νόμου. Υπάρχει κάτι το επείγον και μια επανάσταση σε αυτήν την πράξη”.

Διαβάστε περισσότερα για: , , , ,