Top 10 – Τα καλύτερα ισπανικά θρίλερ του 21ου αιώνα - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Top 10 – Τα καλύτερα ισπανικά θρίλερ του 21ου αιώνα

Top-10 | 25-7-2017 |

Δεδομένου ότι προσφάτως κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα, οι δυο ισπανικές ταινίες τρόμου, «Ο Αόρατος Επισκέπτης» και το «El Bar» που έχουν αποσπάσει πολύ καλές κριτικές, αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια λίστα με δέκα από τις καλύτερες Ισπανικές ταινίες του 21ου αιώνα.

Το ορφανοτροφείο (2007)

Μια γυναίκα που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, επιστρέφει εκεί μετά από 30 χρόνια, με τον άνδρα της και το παιδί της, για να φτιάξει το χώρο και να το λειτουργήσει ξανά. Όμως περίεργα πράγματα συμβαίνουν αρχικά στο παιδί της και μετά και στην ίδια, που θα την κάνει να πιστέψει ότι ο χώρος είναι στοιχειωμένος από φαντάσματα.

Η κλασσική συνταγή που θέλει τον τόπο του φαντασιακού εγκλήματος να εκτυλίσσεται σε ένα χώρο παλιό και δη «προβληματικό» είναι ότι χρειάζεται κανείς, μαζί με το απαραίτητο σενάριο και τους τρομακτικούς ήχους για να μας καταπλήξει. Η ταινία του Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα με παραγωγό τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο, όταν βγήκε το 2007 έσπασε ταμεία στην Ισπανία, αλλά και παγκοσμίως, άφησε την παρακαταθήκη της στο είδος του τρόμου.

Τα μάτια της Τζούλια (2010)

Η Τζούλια χάνει σταδιακά την όραση της και ταυτοχρόνως προσπαθεί να αποδείξει ότι η δίδυμη αδερφή της που πέθανε από την ίδια πάθηση, δεν αυτοκτόνησε.

Τρία χρόνια μετά το «Ορφανοτροφείο», ο Γκιγέρμο ντελ Τόρο ως παραγωγός, κοντά στον σκηνοθέτη Γκιγέμ Μοράλες, και με την πρωταγωνίστρια της προαναφερόμενης ταινίας, δημιουργούν κάτι μαγικό στα πλαίσια του ψυχολογικού θρίλερ.

Μια ταινία που συνδυάζει μέσα σε όλα και το δράμα μιας ασθένειας και την αγωνία για το ποιος και αν όντως είναι κάποιος ο δολοφόνος.

Το κρυμμένο πρόσωπο (2011)

Ο Αντριάν είναι ένας πετυχημένος μαέστρος συμφωνικής ορχήστρας που έχει σχέση με την Μπελέν. Μια μέρα θα γυρίσει σπίτι και θα δει ότι εκείνη του έχει αφήσει βίντεο μήνυμα, ότι τον εγκαταλείπει.

Την ώρα που όλα μοιάζουν ιδανικά στην μεταξύ τους σχέση, το συγκεκριμένο φιλμ έρχεται να μας ταράξει τα νερά με μια κρυμμένη είσοδο σε ένα «παράλληλο» σπίτι, όπου όταν η Μπελέν θα εγκλωβιστεί μέσα, τίποτα δεν θα είναι ίδιο. Ιδανικό ψυχολογικό θρίλερ, με νεαρούς πρωταγωνιστές και τα πολλά μυστικά τους.

Ο λαβύρινθος του Πάνα (2006)

Από τις πιο κυρίαρχες ταινίες του Γκιγέρμο ντελ Τόρο, ο λαβύρινθος που φλερτάρει με τον τρόμο και το φανταστικό.

Η μνημειώδης ταινία μας ταξιδεύει στην Ισπανία 1944, επί δικτατορίας του Φράνκο, όπου μια 10χρονη πηγαίνει με τους γονείς της στο εξοχικό τους. Η μικρή κόρη που βρίσκει καταφύγιο στα βιβλία και έχοντας έναν αυταρχικό στρατιωτικό πατέρα, ακολουθεί μια ημέρα, έναν λαβύρινθο που την παρασέρνει σε ένα φανταστικό κόσμο όπου όλα είναι πιθανά.. ακόμα και εκείνη να είναι βασίλισσα στην πραγματικά!

Πρωτοποριακό φιλμ που αποτελεί φόρο τιμής στο είδος. Σαν μια άλλη Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων, η μικρή πρωταγωνίστρια προσπαθεί να ξεφύγει από την στενότητα της καθημερινότητας της δραπετεύοντας φανταστικά!

Το δέρμα που κατοικώ (2011)

Ένας διάσημος πλαστικός χειρούργος καταπιάνεται με μια εμμονή να δημιουργήσει το τέλειο συνθετικό δέρμα πάνω σε μια γυναίκα που να μην καταστρέφεται ποτέ. Μοντέλο του; Μια μυστήρια και ευέξαπτη γυναίκα που θα γίνει το κλειδί του πειράματος του.

Είναι σαφές πως το φιλμ θέλει να μιλήσει για τη ματαιοδοξία, καθώς επίσης και να αποτελέσει έναν άτυπο φόρο τιμής στο Μάτια Χωρίς Πρόσωπο, τη θρυλική ταινία του Georges Franju. Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ σε άλλη μια απαιτητική ταινία, θέλει εδώ να καταδείξει την ματαιοδοξία για την τελειότητα και κυρίως για την διατήρηση όσων αγαπάει κάποιος, αλλά δεν μπορεί πλέον να τα έχει.

Σοκαριστικό, σαδιστικό, ακραίο, ένα ψυχολογικό θρίλερ με αιώνια ερωτήματα για την ανθρώπινη σκέψη.

Το σώμα (2013)

Η ταινία μας ξεναγεί σε μια αστυνομική υπόθεση εξερεύνησης του πτώματος μιας πλούσιας γυναίκας από το νεκροτομείο. Ο αστυνομικός που έχει αναλάβει την υπόθεση, υποψιάζεται τον νεότερο σε ηλικία, σύζυγο της γυναίκας, που όπως φαίνεται κρύβει πολλά μυστικά.

Με ώριμη και ισότιμη προσέγγιση συμβαίνει η εξιχνίαση της εξαφάνισης και η προβληματική ψυχολογική διάσταση της κατάστασης. Η αγωνία κορυφώνεται σε μια ταινία του σκηνοθέτη Οριόλ Πάουλο και του σεναριογράφου του «Τα μάτια της Τζούλια».

Rec (2007)

Μια ρεπόρτερ και ένας οπερατέρ τηλεοπτικού συνεργείου, κάνοντας νυχτερινή βάρδια, συνοδεύουν τρεις πυροσβέστες στο κτίριο που χρίζει βοήθεια. Μόλις όμως όλοι τους εισέλθουν στο κτίριο θα τους περιμένει αναμφίβολα μια δυσάρεστη έκπληξη.

Σκηνοθετικά, έχει τις λήψεις με κάμερα στο χέρι, ενώ όπως και να’ χει, ουσιαστικά, θα έχετε δει ένα σπουδαίο θρίλερ που από πολλούς θεωρείται μια σημαντική στιγμή στην εξέλιξη του ιδιώματος και πιο συγκεκριμένα στην found footage υποκατηγορία του.

Η γυναίκα χωρίς κεφάλι (2008)

Μια μεσήλικη γυναίκα οδηγεί σε ένα χωματόδρομο και ξεχνιέται για ένα λεπτό και πιστεύει πως έχει χτυπήσει κάτι ή κάποιον. Μετά από διαβεβαίωση της αστυνομίας, δεν έχει συμβεί τίποτα ευτυχώς και είναι αθώα. Τώρα όλα θα γυρίσουν όπως πριν, μέχρι να έρθουν αποκαλύψεις που ανατρέψουν τα πάντα για όλους. Η Αργεντινή σκηνοθέτις Λουκρισία Μαρτέλ μας ξεναγεί σε ένα ταξίδι αγωνίας και μυστηρίου..

Ο θυρωρός (2011)

Ένας 40χρονος μοναχικός θυρωρός με ψυχολογικά προβλήματα, χαίρεται με την δυστυχία των άλλων και εισβάλλει στην κλειδαρότρυπα των ενοίκων. Μια νεαρή κοπέλα που είναι ένοικος, είναι η μόνη που τον βλέπει θετικά και του χαμογελάει πάντα, οπότε και εκείνος ξεκινάει ένα σαδιστικό ταξίδι, ώστε να την ρίξει στην απόλυτη δυστυχία.

Τέσσερα χρόνια μετά το «Rec», ο δημιουργός του, ο Χάιμε Μπαλαγκέρο επιστρέφει με άλλο ένα θρίλερ που πετυχαίνει περίτρανα το σκοπό του, να καθηλώσει το κοινό.

+ Mama (2013)

Θέλησα να αφήσω τελευταίο το Mama, γιατί δεν είναι ισπανόφωνο, αλλά είναι Καναδικής και Ισπανικής παραγωγής . Επίσης, ο σκηνοθέτης του είναι ο Αργεντινός, Andrés Muschietti και στην παραγωγή έχουμε τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο.

Ένα παντρεμένο ζευγάρι δέχεται στο σπίτι του τις δυο ανηψιές που έχουν περάσει δύσκολα ψυχολογικά. Όσο περνάνε όμως οι ημέρες, φανερώνεται μια σκοτεινή δύναμη στο σπίτι, η «Mama» που φαίνεται να ελέγχει τα κορίτσια.. και σε λίγο καιρό και τους υπόλοιπους αν δεν προσέξουν.

Κλασσική αλλά και όμορφα δοσμένη υπόθεση, κλειστοφοβικής αγωνίας.

Διαβάστε περισσότερα για: , , , ,