Το Ghost in the Shell ως υπαρξιακό φαινόμενο των 90's - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Το Ghost in the Shell ως υπαρξιακό φαινόμενο των 90’s

Adapted | 23-3-2017 |

Τι κι αν η γενιά μου το έμαθε μέσω του βίντεοκλιπ για το King Of My Castle των Wamdue Project; Και τι κι αν σήμερα έχει καταλήξει να είναι σχεδόν συνώνυμο της έννοιας anime στο συλλογικό pop ασυνείδητο; Όταν κυκλοφόρησε το 1995 το Ghost In The Shell, ο δυτικός κόσμος δεν άντεξε το σοκ, ήδη μετρώντας τις “πληγές” που είχε αφήσει πίσω του το Akira του 1988. Ίσως τελικά αυτά τα δύο anime να είναι υπεύθυνα για το γεγονός ότι πολλοί έστρεψαν το νου τους κατά την Ιαπωνία και αντιμετώπισαν την τέχνη που αντιπροσώπευαν στα σοβαρά, ως κάτι που μπορεί να απευθυνθεί ενίοτε και αποκλειστικά σε ενήλικες. Αναμένοντας την πρεμιέρα της live-action μεταφοράς της, ας θυμηθούμε την ταινία στην οποία βασίστηκε.

Βασισμένη στο manga του Masamune Shirow, η ταινία του Mamoru Oshii διαδραματίζεται στο 2029, όταν ο Γ’ Παγκόσμιος έχει παρέλθει και έχει αφήσει πίσω του μια κοινωνία διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε. Τα πάντα μοιάζουν να ακολουθούν το Παγκόσμιο Χωριό που προφήτεψε ο Marshall McLuhan, σε μια μορφή περισσότερο κυριολεκτική όμως. Τα πάντα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους σε έναν παγκόσμιο ιστό, στον οποίο μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας μπορεί να εισέλθει άμεσα, καθότι τα σώματά τους έχουν αρχίσει να ενισχύονται με ρομποτικά μέλη και η συνείδησή τους να μεταφερθεί σε αυτόν μέσω μερικών καλωδίων.

Σε αυτήν την κοινωνία η Λοχίας Motoko Kusanagi αναζητά τον Puppet Master, έναν χάκερ που απειλεί να δώσει στο φως διάφορα κυβερνητικά μυστικά και να προκαλέσει χάος. Αυτό νομίζει η ίδια και ο Τομέας 9 του οποίου αποτελεί μέλος. Η αλήθεια, όμως, όπως θα ανακαλύψουν αργότερα οι πρωταγωνιστές, απέχει παρασάγγας από τις υποθέσεις τους. Μια μανιώδης καταδίωξη ξεκινά κατά την οποία όλα θα ανατραπούν και η ίδια η Motoko θα καταλήξει να αμφισβητεί την ίδια της την ύπαρξη.

Σε μόλις 82 λεπτά, ο Shirow καταφέρνει να δέσει αρμονικά το πολιτικό/αστυνομικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας με πάμπολλα υπαρξιακά ερωτήματα, τα οποία αφορούν στην ταυτότητα του ατόμου, στην ομοιότητα ανθρώπου και μηχανήματος, στις αναμνήσεις και τη λειτουργία του ανθρώπινου νου και, τελικά, στην ίδια την έννοια του εαυτού. Ήδη η “βιομηχανοποίηση” του ανθρώπινου σώματος, η διαφορά μεταξύ φαντάσματος και ψυχής, όπως τονίζεται μέσα στην ίδια την ταινία, καθώς και η ίδια η εικονοπλασία της ταινίας βρίθει συμβολισμών και αποτελεί πρόσφορο έδαφος για να αναρωτηθεί κανείς πάνω στα θέματα που η ταινία θέτει. Δε διστάζει, μάλιστα, να εμπλουτίσει το φιλοσοφικό υπόβαθρο της ταινίας με διάφορους οπτικούς συμβολισμούς που αφορούν στη θρησκεία, ενώ μεγάλο ρόλο παίζει η μουσική του Kenji Kawai. Χρησιμοποιώντας ως κεντρικό θέμα του σάουντράκ του ένα παλιό παραδοσιακό τραγούδι γάμου, με τα φωνητικά εμπνευσμένα από τις βουλγαρικές πολυφωνίες, δηλώνει το πάντρεμα του μηχανήματος με την ανθρώπινη ψυχή. Από εκεί και πέρα, ο γρίφος είναι ένα μεγάλο μυστήριο, το οποίο προκαλεί τον θεατή να το λύσει.

Φυσικά και υπάρχουν κατηγορίες προς το μέρος του. Πολλοί θεωρούν ότι ο ρυθμός της ταινίας παραείναι γρήγορος για να αντιληφθεί ο θεατής τα θέματα που θίγονται, ενώ άλλοι θεωρούν τις διάφορες πλοκές υπερβολικά μπλεγμένες μεταξύ τους. Το βασικότερο Κατηγορώ, ωστόσο, εστιάζει στο ίδιο το φιλοσοφικό υπόβαθρο της ταινίας, το οποίο πολλοί κριτικοί κατηγόρησαν ως ρηχότερο από αυτό που αρχικά θέλει να παρουσιάσει. Είτε κανείς δέχεται τα συγκεκριμένα ως υπαρκτά ελαττώματα είτε όχι, δε μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός πως η ίδια η ταινία αποτελεί σημείο αναφοράς στην ιστορία του κινούμενου σχεδίου με την πρωτοποριακή της σκηνοθεσία και την απόπειρα σε μια προσέγγιση περισσότερο σκεπτόμενη από σχεδόν όλα τα anime που είχαν κυκλοφορήσει μέχρι τότε.

Την ταινία ακολούθησαν τρία sequels και τρεις τηλεοπτικές σειρές. Κανένα τους, όμως δεν είχε τον ίδιο ααντίκτυπο με την πρώτη ταινία, εκείνη που έκανε τον James Cameron να δηλώσει “Αν θα ήθελα να έχω κάνει μια ταινία, θα ήταν το Ghost In The Shell” και τα αδέρφια Wachowski να θέλουν να αναλάβουν εκείνα τη live-action μεταφορά. Μένει μόνο μια εβδομάδα μέχρι να δούμε αν τόσα χρόνια αναμονής στάθηκαν αντάξια των προσδοκιών μας ή αν η ανάγνωση του πρωτότυπου φιλμ ήταν επιδερμική και κατά πόσο έμεινε πιστή στο franchise ή ακολούθησε τον δικό της δρόμο.

 

Διαβάστε περισσότερα για: , ,