#Berlinale 2017 Μέρα 4: Δύο φαβορί για βραβεία και ο νεαρός Karl Marx – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

#Berlinale 2017 Μέρα 4: Δύο φαβορί για βραβεία και ο νεαρός Karl Marx

Αφιερώματα, Φεστιβάλ | 13-2-2017 |

H τέταρτη μέρα της Berlinale ήταν και η πιο ενδιαφέρουσα μέχρι στιγμής από πλευράς διαγωνιστικού τμήματος καθώς δύο ταινίες ξεχώρισαν και μπήκαν με φόρα στην κούρσα για την Χρυσή Άρκτο. Η μέρα μας όμως στο Βερολίνο είχε και την ταινία του Raoul Peck για τον νέο Karl Marx αλλά και μια απογοήτευση για το Panorama. Πάμε να τα δούμε όλα.

Όλη μας η ανταπόκριση από το Βερολίνο σε μία σελίδα 

#Berlinale 2017 Μέρα 3: Μέτριο διαγωνιστικό και Geoffrey Rush

#Berlinale 2017 Μέρα 2: Trainspotting 2, Richard Gere, το ολοκαύτωμα και ο πρώτος σοβαρός διεκδικητής της Άρκτου

#Berlinale 2017 Μέρα 1: Paul Verhoeven, Django και Panorama

Την μέρα μας στο Βερολίνο άνοιξε το Spoor για το διαγωνιστικό.

Η Duszejko (Agnieszka Mandat) ζει με τα δύο σκυλιά της, τη Lea και τη Bialka, σε ένα σπίτι στο δάσος κοντά σε μία μικρή, φαινομενικά ήσυχη πόλη με παράδοση στο κυνήγι, στα νότια σύνορα της Πολωνίας. Κάποια μέρα, παράξενα γεγονότα αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους: πρώτα χάνονται τα δύο σκυλιά της, μετά ο γείτονάς της βρίσκεται νεκρός στο σπίτι του. Αυτά τα γεγονότα ακολουθεί μία σειρά δολοφονιών, τις οποίες η αστυνομία δυσκολεύεται να εξιχνιάσει. Η Duszejko καλείται για κατάθεση, όμως το μόνο που έχει να πει αφορά τις παραβιάσεις και τη βιαιότητα των κυνηγών της πόλης της. Ευτυχώς δεν είναι τόσο μόνη όσο νιώθει. Γύρω της θα βρει στήριγμα σε ανθρώπους που μιλάνε την ίδια γλώσσα με εκείνη.

Τοποθετημένο σε ένα πανέμορφο φυσικό τοπίο που κόβει την ανάσα, το φιλμ της Holland είναι μία πολιτική μεταφορά που προσπαθεί να αφυπνίσει σχετικά με την πνευματική κρίση που πλήττει με τόσο δραματικό τρόπο την περίοδο που διανύουμε. Η πρωταγωνίστρια έχει ριχτεί σε έναν αγώνα υπεράσπισης των αδύναμων και αυτών που δεν έχουν δική τους φωνή. Είναι ο άνισος αγώνας ενός πολίτη απέναντι στην άρχουσα τάξη, απέναντι στην εκκλησία, την αστυνομία, την τοπική διοίκηση. Και είναι ο αγώνας για δικαιοσύνη μιας ηλικιωμένης γυναίκας (στην ηλικία της σκηνοθέτιδος) που υπερασπίζεται με κάθε κόστος τις ιδέες της, απέναντι σε διεφθαρμένους άντρες. Η μάχη για ευαισθησία και αλτρουισμό, με αντίπαλο το συμφέρον.

Αν και είχε πολλά αρνητικά όπως για παράδειγμα την μουσική του αλλά, είχε μια πολύ καλή πρωταγωνίστρια που κέρδισε το χειροκρότημα του κοινού.

Δες την κριτική μας για το Spoor.

Δεύτερη πρεμιέρα για το διαγωνιστικό ήταν χτες το A Fantastic Woman.

H Marina και ο Orlando είναι ερωτευμένοι και θέλουν να περάσουν μαζί το υπόλοιπο της ζωής τους. Εκείνη δουλεύει σαν σερβιτόρα και λατρεύει το τραγούδι, έχοντας σαν όνειρο να γίνει τραγουδίστρια. Ο Orlando είναι 20 χρόνια μεγαλύτερός της και έχει αφήσει την οικογένειά του για αυτήν. Μετά από ένα όμορφο βράδυ και αφού γιορτάσουν τα γενέθλιά της σε ένα εστιατόριο, ο Orlando θα αισθανθεί ξαφνικά αδιαθεσία και η Marina θα τον οδηγήσει στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί δε μπορούν να τον κρατήσουν στην ζωή.

Τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν θα αλλάξουν άρδην την ζωή της Marina, καθώς ένας αστυνομικός θα ξεκινήσει έρευνα εναντίον της, ενώ η οικογένεια του αγαπημένου της θα της δείξει θυμό και μίσος. Η πρώην γυναίκα του Orlando θα απαγορεύσει στην Marina να παρευρεθεί στην κηδεία του αγαπημένου της και θα την υποχρεώσει να αποχωρήσει από το διαμέρισμα όπου ζούσαν μαζί με τον Orlando. H Marina είναι transgender και αυτό την κάνει εχθρό για την οικογένεια του αγαπημένου της, που δεν την αφήνει να πενθίσει όπως θα επιθυμούσε, ενώ την ίδια ώρα είναι συντετρημένη από τον χαμό του Orlando.

Το Fantastic Woman, άρεσε στην πλειοψηφία του κόσμου και έθεσε υποψηφιότητα για τα μεγάλα βραβεία, έχοντας τον τίτλο του φαβορί.

Δες την κριτική μας για το Α Fantastic Woman.

Αφήνοντας το διαγωνιστικό, πάμε στο The Young Karl Marx, την δεύτερη ταινία του Raoul Peck που κάνει πρεμιέρα μετά το I am not your Negro στο Βερολίνο.

Το The Young Karl Marx ξεκινάει το 1984 όταν ο Karl Marx ήταν ακόμα 26 χρονών και μόλις είχε εκδιωχθεί απο το Παρίσι με την γυναίκα του Jenny. Η ταινία προσπαθεί να απεικονίσει τις πρώτες αναζητήσεις του φιλοσόφου και συγγραφέα και να προσεγίσει την πιο ανθρώπινη πλευρά του. Με λίγα λόγια τον αποκόβει απο την εικόνα του σοβαρού οικονομολόγου και τον παρουσιάζει ως έναν εικοσιεξάχρονο που θέλει να αγωνιστεί για τις αξίες του. Ο Raoul Peck, σκηνοθέτης της ταινίας καταφέρνει να παρουσιάσει μια πιο ανάλαφρη πλευρά της ζωής του Marx αλλά όσο αφορά την ιδεολογία και την προσωπικότητα του μένει μόνο στην επιφάνεια. Αν και ενδιαφέρουσα, η ταινία του Peck είχε αρκετά προβλήματα.

Δες την κριτική μας για το The Young Karl Marx

Για το τέλος αφήσαμε το Headbang Lullaby και το Πανόραμα.

Ο Μαροκινός σκηνοθέτης Hicham Lasri  δημιουργεί έναν ονειρικό κόσμο στο Headbang Lullaby μέσα από τον οποίο προσπαθεί να αναδείξει το στοιχείο του παράλογου που χαρακτηρίζει την κοινωνία αλλά και την πολιτική ιστορία της χώρας του. Ο ήρωας του ο Daoud βρίσκεται πάνω σε μια γέφυρα που θυμίζει μετα-αποκαλυπτικό τοπίο και προσπαθεί να κατανοήσει τους ανθρώπους που συναντάει εκεί πάνω αλλά και να συμφιλιωθεί με την ενοχή που νιώθει. O Lasri προσπαθεί μέσα απο το στοιχείο της υπερβολής να συνθέσει μια κριτική της κοινωνίας και να αναδείξει το τέλμα στο οποίο βρίσκεται. Ωστόσο σκηνοθετικά αποτυγχάνει να βάλει τον θεατή σε αυτό τον κόσμο που έχει φτιάξει και καταλήγει να κουράσει με τα ψυχεδελικά πλάνα του και την συνεχής κίνηση της κάμερας.

Η κριτική μας για το Headbang Lullaby

 

Διαβάστε περισσότερα για: