Berlinale 2017: Οι 15+1 καλύτερες ταινίες του Φεστιβάλ – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Berlinale 2017: Οι 15+1 καλύτερες ταινίες του Φεστιβάλ

Αφιερώματα, Φεστιβάλ | 24-2-2017 |

H Berlinale 2017 τέλειωσε την περασμένη Κυριακή αφήνοντάς μας με ανάμεικτες εντυπώσεις καθώς είχε ένα μέτριο, αλλά ελαφρώς καλύτερο από αυτό που περιμέναμε διαγωνιστικό, κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες πρεμιέρες και κάποιες εκπλήξεις που θα μπουν πιθανότατα στις λίστες μας με τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Σίγουρα όμως είχε και αρκετές απογοητεύσεις. Πάμε να δούμε τα καλύτερα που είδαν οι συντάκτες μας στο Φεστιβάλ και το αν και πότε θα τα δούμε στην Ελλάδα. Πατήστε στα link για να δείτε τις κριτικές μας για τις ταινίες.

Επίσης: Όλη η Cinefreaks κάλυψη από την Berlinale 2017 σε μια σελίδα

1. The other side of hope

Η νέα ταινία του πολυβραβευμένου Aki Kaurismäki (Le Havre) έχει αρκετές πιθανότητες να δώσει για δεύτερη συνεχή χρονιά μετά το Fire at Sea πέρσι την Χρυσή Άρκτο στο προσφυγικό. Θέμα της ένας παίχτης πόκερ και πρώην πλανόδιος πωλητής θα συναντήσει θα συναντήσει ένα πρόσφυγα από την Συρία και θα τον προσλάβει στο νέο εστιατόριο που αγόρασα.
Κωμική χωρίς να γίνεται ελαφριά και με το πάντα ενδιαφέρον στυλ του Kaurismaki, ήταν το highlight του Φεστιβάλ κεδρίζοντας τελικά το τρίτο μεγαλύτερο βραβείο της επιτροπής, αυτό της σκηνοθεσίας.
Θα το δούμε και πότε; 
Θα το δούμε στην Ελλάδα καθώς πήρε διανομή. Το πότε ακόμη άγνωστο, ίσως από φθινόπωρο πλέον.

2. Call me by your name

Μία από τις λίγες ταινίες που πέρασαν από την Berlinale αφού έκαναν πρώτα πρεμιέρα στο Sundance και που έχει λόγους να ελπίζει για Oscars την επόμενη χρονιά όντας πραγματικά υπέροχη. Βασισμένη στο μυθιστόρημα του André Aciman η ταινία εξιστορεί μια ρομαντική καλοκαιρινή ιστορία.Ένα ειδύλλιο αναπτύσσεται ανάμεσα σε ένα  δεκαεπτάχρονο αγόρι και ένα καλοκαιρινό επισκέπτη στο  αρχοντικό των γονιών του στην ιταλική Ριβιέρα.

Οι δύο ήρωες αρχικά προσπαθούν να πνίξουν τα συναισθήματα τους αλλά το πάθος ανάμεσα τους εντείνεται και αποφασίζουν να αφεθούν σε αυτό. 

Θα το δούμε και πότε; 
Έχει πάρει διανομή, άγνωστο το πότε θα έρθει.

3. Ana mon Amour

O Calin Peter Netzer, σκηνοθέτης του Child’s Pose που κέρδισε την Χρυσή Άρκτο το 2013, γυρίζει στο Βερολίνο όπου έφυγε τελικά με το βραβείο τεχνικού επιτεύγματος, για το μοντάζ της ταινίας.

Στο Ana Mon Amour, ο Ρουμάνος σκηνοθέτης σκιαγραφεί την σχέση του Toma (Mircea Postelnicu) και της Ana (Diana Cavallioti) από την γνωριμία τους σε μία εστία του πανεπιστημίου όπου σπούδαζαν στην θυελλώδη σχέση τους, με τις αντιδράσεις των γωνιών τους, τα προβλήματα της Ana με μεγάλες κρίσεις πανικού και τις επιπτώσεις στις σχέσεις του ζευγαριού που έχει η ασθένεια της Ana και η βοήθεια που αυτή θα λάβει τελικά μέσα από την ψυχανάλυση. Κεντρικό μοτίβο της ταινίας είναι η σχέση εξάρτησης που αναπτύσσεται μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών και στην επιθυμία τους να ξεπεράσουν τα εμπόδια και να είναι μαζί. Μαζί με το The Other Side of Hope ήταν για μας η καλύτερη ταινία του διαγωνιστικού.

Θα το δούμε και πότε; 
Προβλήθηκε την τελευταία μέρα του Φεστιβάλ και δεν έχει πάρει διανομή μέχρι τότε. Ωστόσο θα ναι κρίμα να μην την δούμε στην μεγάλη οθόνη. Λογικά θα την δούμε στις αίθουσες.

4. A fantastic woman

H ταινία του Sebastian Lelio που εντυπωσίασε την Berlinale τo 2013 με το Gloria, κέρδισε το βραβείο σεναρίου φέτος στο Φεστιβάλ, όντας από τις καλύτερες ταινίες του. Θέμα της μια τρανς γυναίκα μετά τον θάνατο του αγαπημένου της που θα την φέρει σε σύγκρουση με την οικογένειά του, χάνοντας το δικαίωμα ακόμα και να πενθήσει.

Θα το δούμε και πότε; 

Έχει πάρει διανομή. Άγνωστο το πότε θα την δούμε στην Ελλάδα

5. On Body and Soul

Η Maria (Alexandra Borbély) και ο Endre (Morcsányi Géza) βλέπουν το ίδιο όνειρο. Κάθε βράδυ, όταν πέφτουν για ύπνο, τα ασυνείδητά τους συναντιούνται σε ένα χιονισμένο δάσος με σημύδες. Μόνο οι δυο τους.

Οι δύο χαρακτήρες δεν είναι ζευγάρι. Η Maria μόλις έχει προσληφθεί ως υπεύθυνη ποιοτικού ελέγχου στο σφαγείο που διευθύνει ο Endre. Εκείνος την προσέχει από την πρώτη μέρα που πατάει το πόδι της – όπως και όλοι οι υπόλοιποι – λόγω της παράξενης συμπεριφοράς της. Φαίνεται σε όλους αντικοινωνική και μοναχική, δε μιλάει πολύ, προτιμά να τρώει μόνη της και να δουλεύει μόνη στο σκοτάδι. Ζει επίσης μόνη, όπως και αυτός. Όταν γυρίζει στο σπίτι από τη δουλειά, της αρέσει να αναθυμάται και να αναπαράγει με κάθε λεπτομέρεια – έχει αφύσικα δυνατή μνήμη, όπως παραδέχεται – τους πρωινούς διαλόγους με τον Endre. Για αυτά τα μικρά σκετσάκια χρησιμοποιεί αντικείμενα όπως μια αλατιέρα – πιπεριέρα ή φιγούρες Playmobil, που τις στήνει τη μία απέναντι στην άλλη. Ο ψυχοθεραπευτής που βλέπει τακτικά, επιμένει πως πρέπει επιτέλους να αρχίσει να επισκέπτεται κάποιο συνάδελφό του που να ειδικεύεται στους ενήλικες.

Η Maria και ο Endre θα ερωτευτούν. Χάρη σε ένα τυχαίο περιστατικό, θα ανακαλύψουν με έκπληξη και αρχικά δυσπιστία, ότι και οι δύο βλέπουν στα όνειρά τους ότι είναι ελάφια που τριγυρνούν παρέα στο δάσος. Είναι τα ελάφια της πρώτης σκηνής στην ταινία, όταν όλα είναι ακόμα γαλήνια, σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχουν άνθρωποι που σφάζουν ζώα.

H ταινία έκπληξη, νικήτρια της Χρυσής Άρκτου από την Ουγγαρία.
Θα το δούμε και πότε; 
Άγνωστο το πότε θα την δούμε, δύσκολη ταινία που όμως με το βραβείο της Χρυσής Άρκτου δεν νομίζω ότι θα την χάσουμε σε κάποιο Φεστιβάλ και στις αίθουσες

6. Colo

Βρισκόμαστε στην Πορτογαλία της κρίσης, της ανεργίας της κατάθλιψης, των αυτοκτονιών. Θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε και στην Ελλάδα, καθώς η νέα ταινία της Teresa Villaverde είναι μία ταινία που θα μπορούσε να κάνει κάποιος Έλληνας ή Ελληνίδα σκηνοθέτης, καθώς τα πάντα είναι κοινά με την Ελλάδα: η οικονομία, οι συνήθειες των ανθρώπων, η θάλασσα, τα σπίτια.

Μία οικογένεια, με τον πατέρα, την μητέρα και την έφηβη κόρη τους, βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο όταν ο πατέρας θα βρεθεί χωρίς δουλειά. Η ανεργία του πατέρα δημιουργεί εντάσεις, ακόμη και για απλά πράγματα στο σπίτι ενώ τα προβλήματα από το πορτοφόλι γρήγορα θα μεταφερθούν και στα προσωπικά των μελών της οικογένειας, με τον πατέρα να μένει σπίτι ψάχνοντας για δουλειές που δεν υπάρχουν και την έλλειψη επικοινωνίας της οικογένειας που προϋπήρχε της κρίσης να γιγαντώνεται.

Ίσως το Colo, που σίγουρα θα έρθει στην Ελλάδα με άλλο όνομα, ήταν από τις πιο διχαστικές ταινίες του διαγωνιστικού του Φεστιβάλ. Εμείς βρεθήκαμε σε αυτούς που μας άρεσε ήταν όμως όντως αργή και δύσκολη στο να την παρακολουθήσει κάποιος. Παρ’ όλα αυτά το θέμα της και η ρεαλιστικότητά της είναι τουλάχιστον άξια αναφοράς.

Θα το δούμε και πότε; 
Άγνωστο το αν έχει πάρει διανομή.

7. The Wound

Βρισκόμαστε στο Eastern Cape της Νότιας Αφρικής, στο σήμερα ένα κόσμο με iphones, τεχνολογία και καθ’ όλα μοντέρνο. Ένας εργάτης εργοστασίου, ο Xolani, παίρνει άδεια από την δουλειά του για να βρεθεί σαν επιβλέπων στην τελετή Xhosa, κάτι σαν περιτομή νεαρών εφήβων πριν την ενηλικίωσή τους. Η όλη διαδικασία διαρκεί οχτώ μέρες και λαμβάνει χώρα σε ένα απομακρισμένο βουνό. μακριά από γυναίκες και με τους νεαρούς να βάφονται στα άσπρα και να μαθαίνουν… να είναι άντρες. σύμφωνα με τις αρχαίες παραδόσεις τους. Ο Xolani είναι επιβλέπων ενός νεαρού από το Johannesburg, του Kwanda, που γρήγορα θα μάθει το μυστικό του: την αγάπη του για έναν από τους άλλους επιβλέποντες.

Μία από τις καλύτερες ταινίες του Sundance αλλά και του Πανοράματος του Βερολίνου.

Θα το δούμε και πότε; 
Η ταινία δεν έχει πάρει ακόμη διανομή στην Ελλάδα.

8. I am not your Negro

Το ντοκιμαντέρ του Raoul Peck, I Am Not Your Negro, είναι ένα φιλμ που εξερευνά το πάντα επίκαιρο ζήτημα των φυλετικών διακρίσεων στην Αμερική. Βάση για την ταινία αποτελεί το βιβλίο του αφροαμερικανού συγγραφέα James Baldwin Remember This House που άφησε ανολοκλήρωτο, με το θάνατό του το 1987. Ο Baldwin είχε αρχίσει να το γράφει το 1979, μετά τις διαδοχικές δολοφονίες των φίλων του Medgar Evers, Malcolm X και Martin Luther King.

O Peck έκανε μια μεγάλη προσπάθεια να πάρει τα δικαιώματα και τα πλάνα από τον ινστιτούτο του Baldwin μιλώντας με την κόρη του συγγραφέα και στοχαστή και πείθοντάς την για του δώσει το πράσινο φως για να κάνει το ντοκιμαντέρ. Ο ίδιος ο Peck δήλωσε στην Berlinale όπου έκανε Ευρωπαϊκή πρεμιέρα στο Πανόραμα η ταινία, ότι βιβλίο του Baldwin ήταν από τα πρώτα βιβλία που διάβασε ποτέ και τον στιγμάτισε σαν άνθρωπο. Αυτό φαίνεται πολύ και στην ταινία, καθώς ο σκηνοθέτης βγάζει την αγάπη του για τον Baldwin και για το θέμα. Ομιλίες του Baldwin είναι ραμμένες με όμορφο τρόπο με υπέροχα αποσπάσματα από τα συγγράμματά του, αλλά και ομιλίες από Malcolm X και Martin Luther King, καθώς και εικόνες από τον χωρισμό σε όλες τις εκφάνσεις τις ζωής των λευκών από τους μαύρους. Το παρελθόν και η βία κατά των μαύρων συνδυάζεται με ένα ιδανικό τρόπο με το σύγχρονο κίνημα Blacks lives matter και τα δεκάδες νεκρά θύματα από την αστυνομική βία εναντίον μαύρων στις ΗΠΑ, κυρίως από το 2014 και μετά.

Θα το δούμε και πότε; 
Έχει πάρει διανομή, είναι υποψήφιο για Οσκαρ και θα το δούμε σε λίγους μήνες στην Ελλάδα.

9. The party

H Janet ορίζεται υπουργός υγείας, το μεγαλύτερο επίτευγμα της πολιτικής της καριέρας. Σε ένα άτυπο πάρτυ που κάνει στο σπίτι της, έχει καλέσει μερικούς κοντινούς της φίλους για να γιορτάσει αυτή την επιτυχία. Το πάρτυ όμως θα χαλάσει όταν ο άντρας της, Bill (Timothy Spall) συμπεριφέρεται περίεργα καθ’ όλη την διάρκεια του πάρτυ και θα προβεί σε δύο ανακοινώσεις που θα σοκάρουν τους παρευρισκομένους.

Η αγάπη, η συντροφικότητα, η πολιτική, η λειτουργία της δημοκρατίας, η θρησκεία και η φιλοσοφία ζωής του καθενός θα τεθούν υπό αμφισβήτηση για την παρέα των αριστερής ως επί το πλείστον ιδεολογίας φίλων και του άπλειστου τραπεζίτη άντρα μιας εκ των καλεσμένων (Cillian Murphy). Η ταινία πραγματεύεται πολλά και διαφορετικά θέματα έχοντας σαν κεντρικό άξονα την κρίση μέσης ηλικίας αλλά και ηθών της παρέας που συμμετέχει στο πάρτυ καθώς και τις προσωπικές του σχέσεις χρησιμοποιώντας μια γενναία δόση χιούμορ και άβολων καταστάσεων και όλα αυτά σε ασπρόμαυρο, μια επιλογή που κάνει την ταινία πιο μυστήρια, προσθέτοντας πόντους στο κατά τα άλλα χωρίς ξεκάθαρα κατεύθυνση dramedy.

Θα το δούμε και πότε; 
Έχει πάρει διανομή και πως να μην έπαιρνε με τόσους stars. Άγνωστο το πότε θα την δούμε

10. Felicite

Η Félicité ζει στην Κινσάσα (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) με τον 14χρονο γιο της Samo και εργάζεται ως τραγουδίστρια σε μπαρ. Όταν ο Samo βρίσκεται ξαφνικά πολύ άσχημα τραυματισμένος στο νοσοκομείο, η νεαρή γυναίκα θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να καταφέρει να ανταπεξέλθει στο υψηλό κόστος της επέμβασης, ώστε να μη χάσει το πόδι του. Ο Tabu, θαμώνας του μπαρ στο οποίο τραγουδά η Félicité θα τη βοηθήσει να ορθοποδήσει και θα φανεί σημαντικό στήριγμα.

Το ατύχημα του Samo κόβει στα δύο τη ζωή της ηρωίδας: πριν και μετά από αυτό. Αυτό που παρακολουθούμε είναι ένας αγώνας δρόμου με αντίπαλο το χρόνο. Η Félicité τρέχει να μαζέψει τα λεφτά που χρειάζεται, πάει σε φίλους, σε πλούσιους αγνώστους και διεκδικεί τα δεδουλευμένα της με τη βοήθεια της αστυνομίας, ενώ παράλληλα συνεχίζει να εργάζεται.

Η ταινία που κέρδισε το δεύτερο μεγαλύτερο βραβείο της Berlinale, το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής.

Θα το δούμε και πότε; 
Όταν την είδαμε και μιλήσαμε με τον σκηνοθέτη της σε συνέντευξη δεν είχε πάρει ακόμη διανομή στην Ελλάδα.

11. The Lost City of Z

Lost-City-of-Z-Charlie-Hunnam-and-Tom-Holland

To The Lost City of Z, του σκηνοθέτη James Gray με το cast να αποτελείται από λαμπερά ονόματα όπως οι Charlie HunnamRobert Pattinson, Sienna Miller και Tom Holland, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του David Grann, εστιάζει στη ζωή του Βρετανού εξερευνητή Percy Fawcett που το 1925 εξαφανίστηκε μαζί με το γιο του στην προσπάθεια του να ανακαλύψει μια μυθική χαμένη πόλη στη ζούγκλα του Αμαζονίου.

Θα το δούμε και πότε; 
Η ταινία έρχεται στην Ελλάδα τους επόμενους μήνες.

12. Spoor

Η Duszejko (Agnieszka Mandat) ζει με τα δύο σκυλιά της, τη Lea και τη Bialka, σε ένα σπίτι στο δάσος κοντά σε μία μικρή, φαινομενικά ήσυχη πόλη με παράδοση στο κυνήγι, στα νότια σύνορα της Πολωνίας. Κάποια μέρα, παράξενα γεγονότα αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους: πρώτα χάνονται τα δύο σκυλιά της, μετά ο γείτονάς της βρίσκεται νεκρός στο σπίτι του. Αυτά τα γεγονότα ακολουθεί μία σειρά δολοφονιών, τις οποίες η αστυνομία δυσκολεύεται να εξιχνιάσει. Η Duszejko καλείται για κατάθεση, όμως το μόνο που έχει να πει αφορά τις παραβιάσεις και τη βιαιότητα των κυνηγών της πόλης της. Ευτυχώς δεν είναι τόσο μόνη όσο νιώθει. Γύρω της θα βρει στήριγμα σε ανθρώπους που μιλάνε την ίδια γλώσσα με εκείνη.

Από τους βραβευθέντες του Βερολίνου, από τις αξιομνημόνευτες ταινίες του Φεστιβάλ, με αρκετά προβλήματα ωστόσο.

Θα το δούμε και πότε; 
Λογικά θα την δούμε στην Ελλάδα τον επόμενο χειμώνα

13. On the beach at night alone

Η Young-hee (Min-hee Kim, aka η Hideko του The Handmaiden) ταξιδεύει από τη Σεούλ στο Αμβούργο για να συναντήσει τη φίλη της Jee-young (Young-hwa Seo) και να δραπετεύσει από μία ερωτική απογοήτευση. Εκεί κάνει βόλτες στα πάρκα, καπνίζει, αγοράζει βιβλία, επισκέπτεται τη θάλασσα. Όλα της φαίνονται όμορφα και ειδυλλιακά, αν και δυσκολεύεται να αποχωριστεί το συναίσθημα της θλίψης που την ακολουθεί παντού. Μάταια περιμένει τον αγαπημένο της. Αναρωτιέται τι συμβαίνει και δύο άνθρωποι που αγαπιούνται δεν μπορούν να είναι μαζί.

Το φιλμ αποτελεί ένα χρονικό ή ημερολόγιο χωρισμού. Νέα, όμορφη, έξυπνη και δυναμική, η Young-hee είναι μια γυναίκα ελεύθερη και ανεξάρτητη, δέσμια όμως της σκέψης ενός άντρα και της υπόσχεσης ενός ευτυχισμένου έρωτα. Ο αγαπημένος της, αν και φυσικώς απών, είναι συνεχώς παρών μέσα από την ίδια: μιλά γι’ αυτόν, τον ονειρεύεται, τον περιμένει και σχεδιάζει το πορτρέτο του στη νωπή άμμο.

Η Κορεάτικη ταινία που έδωσε το βραβείο ερμηνείας στην Min-hee Kim.

Θα το δούμε και πότε;
Ναι, αλλά άγνωστο πότε.

14. T2 Trainspotting

Το Trainspotting 2 τοποθετείται 20 χρόνια μετά την ταινία του 1996 όταν οι δρόμοι των πρωταγωνιστών ξανασυναντιούνται. Η νέα ταινία βασίζεται σε άλλο βιβλίο του Irvine Welsh με τίτλο Porno. Ο Renton επιστρέφει στη Σκωτία μετά από χρόνια στο Άμστερνταμ όπου δούλευε ως μάνατζερ σε νυχτερινό κλαμπ και ζούσε με τα λεφτά που κέρδισε η συμμορία από τους εμπόρους ναρκωτικών στην πρώτη ταινία. Ενώ ο Renton προσπαθεί να μείνει μακριά από τα προβλήματα και τον Begbie, η παλιοπαρέα ενώνεται για μια δουλειά που αφορά τη βιομηχανία διασκέδασης ενηλίκων.
Νοσταλγία και πάλι νοσταλγία με ενδιαφέρουσα μουσική και καλή διάθεση. Σίγουρα όχι κάτι το πολύ ιδιαίτερο το sequel, που δεν είναι sequel του Trainspotting, αλλά σε ένα μέτριο Φεστιβάλ βρίσκεται στην 14η θέση του Τοπ μας.
Θα το δούμε και πότε; 
Ναι θα το δούμε στις αρχές Μάρτη στις αίθουσες

15. Tiger Girl

To Tiger είναι η καινούργια ταινία του Γερμανού σκηνοθέτη Jakob Lass, ενός εκκεντρικού σκηνοθέτη. Στην ταινία πρωταγωνιστούν μια κοπέλα, η Tiger (Εlla Rumpf) που ξέρει ακριβώς τι θέλει και πως να το αποκτήσει και η Vanilla (Maria-Victoria Dragus) μια νεαρή που απέτυχε στις εξετάσεις για να γίνει αστυνομικός και πλέον είναι μαθητευόμενη σε μια ταινία security. Οι δύο τους θα γνωριστούν όταν η Tiger θα βοηθήσει την Vanilla να ξεφύγει από κάποιους ενοχλητικούς μεθυσμένους τύπους στον δρόμο και οι δύο τους θα αρχίσουν να κάνουν παρέα περνώντας χρόνο μαζί στην δουλειά security της Vanilla, αποδίδοντας ένα περίεργο είδος δικαιοσύνης σε ότι δεν τους αρέσει στον κόσμο. Η Tiger μαθαίνει στην Vanilla πως να αγωνίζεται και να πολεμάει και η Vanilla αρχίζει να γοητεύεται από τoν μποέμικο τρόπο ζωής της Tiger.

Από τις πιο διαφορετικές ταινίες του Φεστιβάλ, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο, αλλά με φρεσκάδα που έλειπε από τις περισσότερες ταινίες.

Θα το δούμε και πότε; 
Δύσκολα να πάρει διανομή, δεν γνωρίζουμε ακόμη ωστόσο
Honorable Mention

Logan

screenshot-from-2016-10-20-151914

H τελευταία κατά πάσα πιθανότητα επιστροφή του Hugh Jackman στον ρόλο του Wolverine. Η ιστορία του Logan, είναι σίγουρα η πιο προσωπική ιστορία Xmen που έχουμε δει και μία από τις πιο ιδιαίτερες ταινίες από το σύμπαν των υπερηρώων της Marvel γενικότερα, με την ταινία να δανείζεται ιδέες από τα comic Old Man Logan και Χ-23. Το σενάριο θέλει τον Logan να είναι μεγάλος πλέον σε ηλικία, και με τις δυνάμεις του να έχουν εξασθενήσει και την καθημερινότητά του να περιλαμβάνει οδήγηση με την λιμουζίνα του παίρνοντας κούρσες αλλά και την φροντίδα του γέρου Charles Xavier (Professor X) σε έναν εγκαταλελειμμένο χώρα κοντά στα σύνορα με το Μεξικό.

Μια διαφορετική ταινία με έναν πιο ρεαλιστικό αν και απίστευτα βίαιο σουπερ ήρωα που χωρίς να είναι κάτι το εντυπωσιακό, ανοίγει νέους δρόμους στο είδος και γι’ αυτό βρέθηκε στο Βερολίνο

Θα το δούμε και πότε; 
Έρχεται στις 2 Μαρτίου στις αίθουσες
Και η Ελλάδα για το τέλος…

Combat au bout de la nuit (Fighting through the night)

H μόνη ταινία του Φεστιβάλ για την Ελλάδα ήταν αυτό το υπέροχο, αλλά πεντάωρο ντοκιμαντέρ. Ο Καναδός σκηνοθέτης Sylvain L’Espérance έφτασε στην Αθήνα το Φεβρουάριο του 2014. Το σχέδιό του ήταν να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τις επαναστάσεις των λαών της Μεσογείου – με αφορμή τις επαναστάσεις στις αραβικές χώρες -, επιλέγοντας ως αφετηρία την Ελλάδα. Σύντομα διαπίστωσε ότι η περίπτωση της Ελλάδας παρουσιάζει από μόνη της πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και αξίζει ένα ξεχωριστό φιλμ, γιατί εκεί – όπως είπε – βρήκε ό, τι χρειαζόταν.

Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί την πορεία της χώρας σε διάστημα δύο ετών και καταγράφει την εξόντωση από την οικονομική κρίση και τα μέτρα λιτότητας, την αδικία, την αντίσταση στη συστημική βία και τη διεκδίκηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι πρωταγωνιστές του που αγωνίζονται για αξιοπρέπεια, μπορεί να μην έχουν την ίδια εθνικότητα, ζουν όμως όλοι στον ίδιο τόπο.

Θα το δούμε και πότε; 
Δύσκολα να έρθει στις αίθουσες μια 5ωρη ταινία. Υπάρχει όμως περίπτωση να την δούμε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και σίγουρα θα είναι ενδιαφέρον να την δούμε online σε κάποιο καιρό από τώρα.
Διαβάστε περισσότερα για: