Συνέντευξη - Η SoΚo στο Cinefreaks: "Είμαι Φεμινίστρια και δεν ανέχομαι μαλακίες" - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Συνέντευξη – Η SoΚo στο Cinefreaks: “Είμαι Φεμινίστρια και δεν ανέχομαι μαλακίες”

Συνεντεύξεις | 13-11-2016 |

H Soko είναι μία από τις πιο γνωστές celebrities της Γαλλίας αυτή την στιγμή. Η αρχή της καριέρας της την ήθελε τραγουδίστρια και τραγουδοποιό. Το ιδιαίτερο προσωπικό της στυλ και η αντισυμβατικότητά της την έκαναν δημοφιλή και κάπως έτσι η Stéphanie Sokolinski, όπως είναι το κανονικό της όνομα, γρήγορα άρχισε να παίρνει ρόλους σε ταινίες και σειρές στην Γαλλία και να χτίζει το δικό της αστέρι στον χώρο. Η ίδια άφησε το σχολείο και τους γονείς όταν ήταν 16 ενώ σε προσπάθειες να επιστρέψει είχε πει ότι το βαριέται πολύ. Το 2009 βρέθηκε στις Κάννες με το In the Beginning (À l’origine), του Xavier Gianolli ενώ για την ίδια ταινία πήρε την πρώτη της υποψηφιότητα για Cesar. Στις Κάννες ξαναβρέθηκε το 2016, με δύο αυτή τη φορά ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστεί κλέβοντας την παράσταση. Ο λόγος για το Η Χορεύτρια (La Danseuse) και το Stopover (Voir du pays), όπου παίζει μαζί με την Arian Labed.

Δες επίσης: Συνέντευξη Ariane Labed: Οι Κάννες, το σινεμά, η πεθαμένη Ευρώπη και ο Michael Fassbender

Συνάντησα την Soko στις Κάννες, όπου ήταν ένα από τα μεγάλα πρόσωπα του Φεστιβάλ φέτος. H PR εκπρόσωπός της με ενημέρωσε ότι δεν πρέπει να την ρωτήσω κάτι προσωπικό, γιατί αλλιώς θα εκνευριστεί. Άσχετος εγώ από gossip, την ήξερα μόνο σαν τραγουδίστρια και ιδέα δεν είχα ότι ήταν η φίλη της Kristen Stewart επί αρκετό καιρό, και στο Φεστιβάλ Καννών θα βρίσκονταν και οι δύο με ταινίες και πιθανότατα να συναντιόταν ξανά. Κάτι σαν Angelina – Pitt μετά το διαζύγιο φαντάσου με φόντο την Κυανή Ακτή των Καννών. Όντως δεν την ρώτησα κάτι το προσωπικό και η συνέντευξη ήταν μάλλον απολαυστική, ειδικά όταν η Soko άρχισε να μιλάει για φεμινισμό και ανισότητες.

– Πόσο εύκολο ήταν το γύρισμα στο The Dancer (ταινία λήξης του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης);

– Χόρευα. Χόρευα ατέλειωτα! Κάπου εφτά ώρες την μέρα. Ήταν πολύ δύσκολο, κάποιες μέρες σηκωνόμουν από το κρεβάτι και δε μπορούσα να περπατήσω. Πέρασα κάποιες μέρες που δε μπορούσα καθόλου, αισθανόμουν άρρωστη. Μισούησα την ταινία και δεν άντεχα άλλο με τον εαυτό μου.

– Ωστόσο διάβασα ότι ο ρόλος γράφτηκε για σένα. Σωστά; 

Η σκηνοθέτης, η Stéphanie Di Giusto αποφάσισε να γράψει μια ταινία για μένα όταν με γνώρισε. Για πέντε χρόνια δε μου έλεγε περι τίνος πρόκειται. Όταν τελικά το διάβασα είπα “Fuck” αυτός είναι ένας ρόλος που κάθε ηθοποιός θέλει να παίξει. Ρίχνει φως στο πως ήταν να είσαι μία γυναίκα καλλιτέχνης που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα στο 1900.

– Πώς προετοιμάστηκες για το ρόλο σου, για να παίξεις μια γυναίκα στρατιωτικό στο Stopover;

– Κυρίως συζητώντας πολύ με τις σκηνοθέτιδες. Διάβασα φυσικά το βιβλίο, πάνω στο οποίο βασίστηκε το σενάριο, όμως λόγω φόρτου εργασίας, δεν είχα χρόνο να περάσω από ειδική εκπαίδευση. Παρόλα αυτά γνωρίσαμε μία εκπαιδεύτρια που μας είπε πώς να κάνουμε το χαιρετισμό και το βηματισμό, αλλά αν και πρόκειται για μια ταινία για το στρατό, δεν υπήρχαν σκηνές μάχης. Το φιλμ είναι περισσότερο λυρικό και επικεντρώνεται στο πόσο έχει γαμηθεί ο ήρωας ψυχολογικά, επιστρέφοντας από μια αποστολή. Επίσης, παντού τριγύρω μας υπήρχαν πραγματικοί στρατιώτες, οι οποίοι ήταν συνεχώς μαζί μας καθώς γυρίζαμε επί δύο μήνες. Μας έδειχναν εικόνες όπλων, τανκς, …

dscn0951

H SoKo όπως την συναντήσαμε στις Κάννες

– Πώς σου φάνηκαν αυτοί οι άνθρωποι;

– Ήταν τέλειοι, πολύ συμπαθητικοί! Όλοι είχαν αποφασίσει να αφήσουν το στρατό, άρα τυπικά δεν ήταν στρατιώτες πια. Ήταν φανερό ότι οι αποστολές τους είχαν σημαδέψει. Ο κόσμος τους ρωτούσε αν έχουν πάει στον πόλεμο, αν έχουν σκοτώσει. Αλλά σε αυτές τις ερωτήσεις δεν μπορεί κανείς να απαντήσει με ευκολία, γιατί το πιθανότερο είναι ότι το έχουν κάνει και είναι πολύ τραυματισμένοι από αυτό. Ήταν λοιπόν πολύ ευγενικοί μαζί μας, αλλά καταλάβαινες ότι ψυχικά κουβαλούσαν ένα βάρος.

– Ο χαρακτήρας που υποδύεσαι είναι από τους πιο επιθετικούς στην ταινία.

– Πιο επιθετική ακόμα και από τους άντρες, σωστά;

– Πως εξηγείς την συμπεριφορά του χαρακτήρα σου;

– Όχι, έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει μέσα σε μια οικογένεια στρατιωτικών. Ο πατέρας της και τα αδέρφια είναι επίσης στρατιωτικοί. Αυτή είναι η ζωή της και αυτή την καριέρα έχει διαλέξει και η ίδια. Δεν μπορεί να επιστρέψει στη «φυσιολογική ζωή». Αυτό που θέλει είναι δράση και κίνδυνο.

– Παρόλο που δε δείχνει να το απολαμβάνει ιδιαίτερα.

– Μα ναι, γιατί είναι τέτοιος ο χαρακτήρας της. Η ίδια διάλεξε αυτή τη ζωή. Ναι, είναι άνω – κάτω, αλλά είναι αφοσιωμένη σε αυτό γιατί το έχει επιλέξει.

– Πώς ήταν τα γυρίσματα στη Ρόδο;

– Ήταν υπέροχα! Μπορούσες να πας για κολύμπι κάθε μέρα. Η Ελλάδα είναι υπέροχη. Σκοπεύω να ξαναπάω για διακοπές τώρα που θα είμαι ελεύθερη για μια βδομάδα.

– Πώς ήταν οι σκηνές που γύρισες με τους Έλληνες ηθοποιούς; Και επίσης ήθελα να επισημάνω ότι μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι οι ελληνικοί διάλογοι μέσα στην ταινία, δεν ήταν υποτιτλισμένοι.

– Ναι, δεν καταλαβαίνω γιατί. Ίσως υποτίθεται ότι οι θεατές δε χρειάζεται να τους καταλαβαίνουν. Ήταν όμως υπέροχοι. Ο Αντρέας (σ.σ. ) έπρεπε να μάθει να μιλάει γαλλικά και παρόλα αυτά τα κατάφερε και ήταν εκπληκτικός ηθοποιός. Πολύ εντυπωσιακό!

– Πως βλέπεις την συμπεριφορά των Ελλήνων της ταινίας και των Γάλλων ανδρών στρατιωτών όσον αφορά τις γυναίκες;

– Οι Έλληνες και οι άντρες στρατιώτες παρουσιάζονται ως στενόμυαλοι όσον αφορά τη θέση της γυναίκας γενικότερα, αλλά και πιο συγκεκριμένα στο στρατό, πράγμα που είναι πολύ απογοητευτικό αν σκεφτείς ότι υπάρχει ακόμα πολύς κόσμος που σκέφτεται με αυτό τον τρόπο.

– Φαντάζομαι πως και εσύ η ίδια θα έχεις παρόμοιες εμπειρίες και βιώματα, ως γυναίκα μέσα στην κινηματογραφική βιομηχανία.

– Είμαι φεμινίστρια! Και μιλάω πολύ γι’ αυτό και δεν ανέχομαι μαλακίες. Δε θα μου συνέβαινε ποτέ κάτι τέτοιο γιατί δε θα επέτρεπα ποτέ σε κανένα να μου μιλήσει άσχημα ή απαξιωτικά επειδή είμαι γυναίκα. Μιλάω πάντοτε για την ισότητα των φύλων και ακόμα για τη ρευστότητα των φύλων και την αποδοχή γενικότερα, γιατί είμαστε όλοι άνθρωποι και δεν έχει σημασία αν έχουμε βυζιά ή πούτσο ή μουνί. Είμαστε όλοι ίδιοι, με σάρκα και οστά. Έχουμε μάτια και αυτιά και μύτη και χέρια, και είμαστε φτιαγμένοι από νεραϊδόσκονη και έχουμε ψυχή και συναισθήματα. Και για μένα αυτό είναι το ομορφότερο πράγμα. Γι’ αυτό δεν καταλαβαίνω γιατί να ξεχωρίζουμε τον έναν και να αγνοούμε τον άλλο.

Διαβάστε περισσότερα για: ,