Designated Survivor: όταν το House of Cards συναντά... το Quantico - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Designated Survivor: όταν το House of Cards συναντά… το Quantico

TV | 7-10-2016 |

To Designated Survivor του ABC έχει – φαινομενικά – τα χαρακτηριστικά, που θα μπορούσαν να εγγυηθούν την επιτυχία μιας τηλεοπτικής σειράς εν έτει 2016: έναν ιδιαίτερα αγαπητό τηλεοπτικό πρωταγωνιστή, όπως ο Kiefer Sutherland, το οβάλ γραφείο και γενικότερα τους χώρους του Λευκού Οίκου, ως βασικό σκηνικό όπου εξελίσσεται η δράση, ίντριγκα και τρομοκρατία. Τα ενδιαφέροντα συστατικά, όμως, δεν εγγυώνται και την επιτυχία της συνταγής, αφού το μυστικό βρίσκεται στο πως θα τα χρησιμοποιήσεις, κάτι στο οποίο δεν φαίνεται να τα καταφέρνει ιδιαίτερα το νέο πολιτικό δράμα του David Guggenheim (σεναριογράφου, εκτός των άλλων, των “μέτριων” Stolen και Safe House), που στα πρώτα τρία επεισόδιά του, έχει την εικόνα ενός μπερδεμένου μωσαϊκού που παντρεύει House of Cards, Quantico και… Οικογενειακές Ιστορίες!

Διάβασε επίσης: 10 νέες σειρές που δεν πρέπει να χάσετε αυτό το φθινόπωρο

Ας πάρουμε όμως, τα πράγματα από την αρχή (προσπαθώντας να μην αποκαλύψουμε spoiler) 

Ως Designated Survivor χαρακτηρίζεται ένα μέλος της κυβέρνησης των ΗΠΑ, το οποίο προστατεύεται σε ένα μυστικό σημείο, κάθε φορά που ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και το σύνολο των μελών της Κυβέρνησης της χώρας βρίσκονται στον ίδιο χώρο, έτσι ώστε σε περίπτωση που κάτι συμβεί, να είναι εξασφαλισμένο ότι κάποιος θα μπορέσει να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας. Ο Kiefer Sutherland υποδύεται τον κάπως άτολμο και – θα τολμούσα να πω – αφελή Υπουργό Ανάπτυξης Tom Kirkman, ο οποίος κατά την διάρκεια του State of the Union (σ.σ. της ετήσιας ομιλίας του Προέδρου των ΗΠΑ στο Καπιτώλιο), ορίζεται ως Designated Survivor. Και ενώ παρακολουθεί την ομιλία στην τηλεόραση, η σύνδεση διακόπτεται, επικρατεί αναταραχή και από το παράθυρο βλέπει το κατεστραμμένο καπιτώλιο, ύστερα από μια τρομοκρατική επίθεση, να “σκεπάζει” τα πτώματα όλων των μελών της Κυβέρνησης. Κάπως έτσι, ο Kirkman ορκίζεται Πρόεδρος, και αναλαμβάνει να αντιμετωπίσει μια σειρά προκλήσεων: να βρει ποιος βρίσκεται πίσω από το τρομοκρατικό χτύπημα, που συγκρίνεται με εκείνο της 11ης Σεπτεμβρίου (κάτι διόλου πρωτότυπο στο Hollywood…), να απαντήσει, να κερδίσει την εμπιστοσύνη των συνεργατών του άλλα και των πολιτών της χώρας και να διατηρήσει τις ισορροπίες στην οικογένειά του.

Έχοντας στα χέρια μας ένα πολιτικό θρίλερ, με κύριο χαρακτήρα έναν Πρόεδρο των ΗΠΑ, όπως κι αν κατέληξε εκεί, η σύγκριση με το House of Cards είναι αναπόφευκτη. Οι διαφορές των χαρακτήρων του Kirkman και του Underwood, ωστόσο, είναι παραπάνω από εμφανείς, με τον Sutherland – σε αντίθεση με τον Spacey – να υποδύεται έναν κάπως αδύναμο και διστακτικό ήρωα, που δεν χάνει ευκαιρία να (υπο)δηλώσει, πως δεν ονειρευόταν αυτήν την θέση, δεν είναι γεννημένος για τον ρόλο – απόλυτο συνώνυμο της παγκόσμιας εξουσίας, και δεν έχει σε καμία περίπτωση την πρόθεση να προβεί σε… no matter what ενέργειες, χωρίς να είναι βέβαιος για τους λόγους, που θα προχωρήσει σε αυτές, και τις συνέπειές τους.  Αυτό δεν τον κάνει ιδιαίτερα δημοφιλή στον Λευκό Οίκο, καθώς ο φαινομενικά αδύναμος χαρακτήρας του και το γεγονός, ότι ο προηγούμενος Πρόεδρος επρόκειτο να του αφαιρέσει την Υπουργική καρέκλα, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το επιθυμητό δεδομένης της κρίσης, που περνά η χώρα. Αντίστοιχες διαφορές υπάρχουν και ανάμεσα στις Πρώτες Κυρίες, με την Natascha McElhone (Californication) να υποδύεται εδώ την ιδανική σύζυγο, που κάνει τα πάντα για να στηρίξει τον άνδρα της και τα δυο παιδιά της. Η ίντριγκα, λοιπόν, απουσιάζει από τις προθέσεις των δυο πρωταγωνιστών της ιστορίας και περιορίζεται στο περιβάλλον τους.

new-2016-2017-tv-shows-designated-survivor-abc-750x522-1462995063

Το πασιφανές πρόβλημα της σειράς, τουλάχιστον όπως αυτό εντοπίζεται στα πρώτα τρία επεισόδια, δεν έχει να κάνει με το concept της, το οποίο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, άλλα στην υιοθέτηση υπερβολικά πολλών στοιχείων, που δεν είναι απαραίτητα για να το υποστηρίξουν. Ο Sutherland κάνει μια υπερπροσπάθεια να σε πείσει, πως δεν θα ήταν η πρώτη σου επιλογή για να τον ορίσεις ηγέτη, και να ξεχάσεις το 24, και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες είναι φορτωμένοι με σχεδόν κάθε σεναριακό κλισέ, που έχεις συναντήσει, όπως για παράδειγμα ο σώνει και καλά “προβληματικός” έφηβος γιος του Kirkman, ο παράνομος έρωτας ανάμεσα σε έναν βουλευτή και μια πράκτορα του FBI, ο υπερφιλόδοξος υποψήφιος Επιτελάρχης και ο μελαμψός κειμενογράφος, που έστω για λίγο αντιμετωπίζει τον ρατσισμό… Και το μεγαλύτερο; Οι – θεωρητικά – μεγάλες προκλήσεις του νέου Προέδρου, που μπορεί να δείχνει πως ζορίζεται να αντιμετωπίσει, άλλα τελικά ξεπερνά κάπως αβίαστα…

Εν τέλει, το Designated Survivor είναι μια ενδιαφέρουσα σειρά για να περάσεις τον χρόνο σου, με 1-2 μικρά μυστήρια, που θα περιμένεις να δεις την λύση τους. Από εκεί και πέρα, πρόκειται για ένα “άγευστο” project, που στερείται πρωτοτυπίας και ταυτότητας, και που δύσκολα θα θυμόμαστε για πολύ καιρό ακόμη.

Διαβάστε περισσότερα για: