Το μονόπλανο του Alfonso Cuarón κρύβει ευαισθησία - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Το μονόπλανο του Alfonso Cuarón κρύβει ευαισθησία

Inside Cinema | 6-9-2016 |

Το μονόπλανο ή long take είναι μια από τις περίπλοκες και απαιτητικές φιλμικές τεχνικές η οποία μαγεύει τους δημιουργούς που την επιλέγουν καθώς έχει την ιδιότητα να δημιουργεί μια μοναδική ατμόσφαιρα στην ταινία.

Ο μεξικανός σκηνοθέτης Alfonso Cuarón καταφεύγει συχνά στα long takes. Σύμφωνα με ένα video-essay από τον Nathan Shapiro αυτή η τεχνική προσδίδει μια ιδιαίτερη τρυφερότητα και ευαισθησία στις ταινία του σκηνοθέτη ενώ δημιουργείται μια εξαιρετική σχέση ανάμεσα στον θεατή και τους πρωταγωνιστές.

Σύμφωνα με τον Shapiro, στην τεχνική του Cuarón το επίκεντρο βρίσκεται λιγότερο στην κάμερα κατά τη διάρκεια μιας σκηνής καθώς επιθυμεί να επικεντρώνεται στο τι μαθαίνουμε για τους χαρακτήρες ενώ τους παρακολουθούμε για ένα κάποιο χρονικό διάστημα. Η κάμερα ακολουθεί τη δράση χωρίς όμως να αποτελεί στόχο η ανάδειξη της κάμερας ως ένα εργαλείο κινηματογράφισης αλλά ως ένα μέσο για την ανακάλυψη από τους θεατές των προθέσεων και των προσωπικών ιστοριών των χαρακτήρων. Έτσι δημιουργείται η χημεία ανάμεσα στον θεατή και τους κινηματογραφικούς ήρωες.

Για παράδειγμα στην ταινία “Y tú Mama También” το μονόπλανο στην σκηνή ανάμεσα στα δυο αγόρια και την Luisa δείχνει την ανάπτυξη του μεταξύ τους δεσμού. Στο “Harry Potter και στον αιχμάλωτο του Αζκαμπάν” το μονόπλανο μας δείχνει την εμπιστοσύνη που μεγαλώνει μεταξύ του Harry Potter και του κύριου Weasley.

Αξιοσημείωτο είναι το 17 λεπτο μονόπλανο στην έναρξη του Gravity. Ο αστροναύτης περιστρέφεται στο διάστημα και ο θεατής δε μπορεί παρά να αναπτύξει μια συμπάθεια για τον ήρωα.

Δείτε το παρακάτω βίντεο με την εξήγηση αυτών των μονοπλάνων από τις ταινίες του Alfonso Cuarón.

Διαβάστε περισσότερα για: