Εκτός Θέματος 68: Οι 14 νέες ταινίες στις αίθουσες και το πρόβλημα με την Ελληνική διανομή – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Εκτός Θέματος 68: Οι 14 νέες ταινίες στις αίθουσες και το πρόβλημα με την Ελληνική διανομή

Eκτός Θέματος | 22-4-2016 |

Αυτή την Πέμπτη στις αίθουσες είδαμε να βγαίνουν 14 νέες ταινίες! 14, αριθμός ρεκόρ που σίγουρα μπορεί να διευρυνθεί κι άλλο αν αναλογιστεί κανείς ότι δε μετράμε μια επανέκδοση ταινίας που βγαίνει σε ένα κόπια και 2 Φεστιβάλ που τρέχουν στην Αθήνα παίζοντας πάμπολλες ταινίες. Όπως ήταν αναμενόμενο σχεδόν κάθε editorial όλων των site που ασχολούνται με τον κινηματογράφο, τα έβαλαν με τις εταιρίες διανομής, για τον συγχρονισμό τους, την ανοργανωσιά τους, ακόμα και για το ότι φέρνουν πολλές ταινίες. Και σε πολλά από αυτά είχαν δίκιο. Πάμε να δούμε όμως τα πράγματα λίγο πιο σφαιρικά.

Ξεκινώντας, αν δούμε απλά το νούμερο φαίνεται τεράστιο για μία χώρα σαν την Ελλάδα με περιορισμένο box-office, λόγω παιδείας του κινηματογραφικού κοινού, αλλά και λόγω κρίσης και ακρίβειας στα σινεμά που δεν λέει να σταματήσει. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μία από τις πιο νεκρές περιόδους κινηματογραφικά, καθώς όλοι ξέρουν, ότι με εξαίρεση τα 2-3 blockbuster του Μάη, δύσκολα κάποια ταινία θα ξεφύγει από τον πάτο που είναι το Ελληνικό box-office από τα τέλη Μάρτη που έχουν πλέον παιχτεί όλες οι Οσκαρικές ταινίες, μέχρι και τον Σεπτέμβρη, οπότε και ο κόσμος γυρνά από τις διακοπές του με όρεξη για σινεμά. Ελάχιστες είναι οι φωτεινές εξαιρέσεις του καλοκαιριού κάθε χρόνο, και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τα νούμερα που έγιναν τα Χριστούγεννα όπου είχαμε Παπακαλιάτη και Star Wars.

Βέβαια το 14 αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα, καθώς τις περισσότερες βδομάδες στις αίθουσες βγαίνουν 6-7 ταινίες, αριθμός λογικότατος, αν όχι μικρός. Για παράδειγμα, την προηγούμενη βδομάδα, είχαμε 5 πρακτικά νέες ταινίες στις αίθουσες, στις 7 Απρίλη είχαμε μια μικρή σφαγή με 9 ταινίες, στις 31 Μάρτη είχαμε 6 νέες ταινίες, στις 24 Μάρτη και πάλι 6 (με τις 2 να παίζονται όμως σε 1 μόνο αίθουσα η καθεμια) και πάμε πίσω στις 10 Μάρτη για να δούμε πάλι 11 νέες ταινίες. Κατά μέσο όρο κάθε βδομάδα βγαίνουν στις Ελληνικές αίθουσες συνεπώς περί τις 7 ταινίες. 7 ταινίες επί 52 εβδομάδες τον χρόνο, πάμε στις 364 ταινίες, δηλαδή για να τις δει κάποιος όλες θα έπρεπε να δει μία ταινία κάθε μέρα! Αν το σκεφτεί κανείς έτσι, είναι όντως πάρα πολλές ταινίες, όμως σκεφτείται το πόσες ταινίες παράγονται σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Μόνο το Φεστιβάλ του Βερολίνου είχε φέτος περί τις 500 νέες ταινίες. Άλλες τόσες μαζί θα παίζουν Κάννες και Βενετία, άλλες τόσες πάνε σε άλλα Φεστιβάλ, άλλες τόσες είναι και οι ταινίες που δεν πάνε σε Φεστιβάλ, αλλά είναι εμπορικότερες.

Πολλοί λοιπόν άρχισαν να βλέπουν τι γίνεται σε άλλες χώρες για να μεταδώσουν σε άρθρα τους κάποιες εντελώς ψεύτικες πληροφορίες. Άλλος είπε ότι στο Λονδίνο κάνουν πρεμιέρα κάθε βδομάδα λιγότερες ταινίες, άλλος είπε ότι το ίδιο ισχύει και για την Αμερική, βάζοντας πάντα σαν μέγεθος το 14, αυτής της ελεεινής βδομάδας και γράφοντας λες και κάθε βδομάδα βγαίνουν 14 ταινίες στις αίθουσες. Ε λοιπόν μέσος όρος ταινιών που κάνουν πρεμιέρα κάθε βδομάδα στις ΗΠΑ είναι το 20 (δες εδώ για μια χαρακτηριστική βδομάδα), στην Γερμανία ο μέσος όρος είναι 12, παρόμοιος είναι ο αριθμός στην Αγγλία, ενώ στην Γαλλία κάποιες βδομάδες του Μαίου, φτάνουν και τις 17 (λόγω Καννών). Κατανοητό λοιπόν ότι οι συνάδερφοι έχουν να κάνουν παραπάνω δουλειά, όντας σε θέσεις εργασίας που πληρώνουν ελάχιστα ή τίποτα, όμως πολλές ήταν οι περιπτώσεις που οδηγηθήκαμε αυτές τις μέρες σε άκυρα συμπεράσματα.

Δε καταλαβαίνω γιατί κάποιοι θεωρούν σαν λύση στο έτσι κι αλλιώς προβληματικό Ελληνικό σινεμά, το να βγαίνουν λιγότερες ταινίες στις αίθουσες

Ας δούμε τώρα για τι ταινίες είναι αυτές που συνθέτουν της 14αδα αυτής της βδομάδας. Όπως γράψαμε εδώ και σύμφωνα με τις προβολές του Cinego.gr έχουμε: 1 ταινία blockbuster, το Jungle Book, που παίζεται σε 164 οθόνες, 3 ταινίες με ολοκληρωμένη διανομή σε όλη την Ελλάδα(20-30 αίθουσες το καθένα), τα Midnight SpecialRace – O άνθρωπος που ταπείνωσε τον Χίτλερ, High Strung, ένα ακόμα παιδικό με 80+ αίθουσες σε μεσημεριανές κυρίως προβολές, και μία Ελληνική ταινία σε αρκετά καλή διανομή, το Short Fuse (24 οθόνες). Σύνολο 6 ταινίες με φουλ διανομή σε όλη την Ελλάδα. Κατευθείαν λοιπόν αν δεν μένεις Αθήνα το 14, έγινε 6 για σένα. Πέρα από αυτές τις 6 έχουμε άλλες 2 ταινίες τα 13 Minutes και Ο βασιλιάς μου, με διανομή σε 10 αίθουσες το καθένα και μόνο μία αίθουσα να παίζει το δεύτερο εκτός Αθήνας. Συνολο 8. Οι άλλες 6 ταινίες παίζονται σε 3-4 αίθουσες στην καλύτερη, με 4 από αυτές να παίζονται μόνο σε μία αίθουσα και μόνο σε 1 προβολή όλη την βδομάδα! Εμείς στο Cinefreaks για παράδειγμα δεν περιλάβαμε σαν πρεμιέρες τα Silent και Blind Sun, που κάνουν από μία προβολή στον Δαναό, καθώς είναι περισσότερο events, παρά διανομή ταινίας.

Με όλα αυτά δεν υπερασπίζομαι τις εταιρίες διανομής. Κάθε άλλο. Απλά δε καταλαβαίνω γιατί κάποιοι θεωρούν σαν λύση στο έτσι κι αλλιώς προβληματικό Ελληνικό σινεμά, το να βγαίνουν λιγότερες ταινίες στις αίθουσες. Ήδη στην Ελλάδα έρχονται πολύ λιγότερες ταινίες από ότι σε οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα, ακόμα και με το μέγεθός μας, συνεπώς μου είναι αδύνατο να καταλάβω γιατί η μείωση των ταινιών και η ακόμα μικρότερη ποικιλία θα έλυνε το πρόβλημα ή μέρος του. Σίγουρα κάποιες καλές ταινίες θα έκοβαν πιο αξιοπρεπή αριθμό εισιτηρίων, αλλά από την άλλη κάποιες εξίσου αξιοπρεπείς δεν θα προβάλλονταν ποτέ.

Άλλο ένα περίεργο που διάβασα τελευταία είναι ότι είναι κακό που οι Έλληνες διανομείς αγοράζουν όλο το πρόγραμμα των Καννών, του Βερολίνου και της Βενετίας έτσι κι αλλιώς. Το γεγονός ότι οι Έλληνες arthouse διανομείς, μπορεί να αγοράζουν με κλειστά μάτια, ίσως να είναι γεγονός, αν και εγώ δε θα το λεγα με τόσο ελαφριά καρδιά. Πολλοί είναι εκείνοι που είτε δεν ξέρουν την δουλειά, είτε δεν έχουν καλό γούστο, είτε είναι ερασιτέχνες, είτε έχουν χάλια οργάνωση. Όλα αυτά ισχύουν λίγο ή πολύ ανάλογα με την περίπτωση. Σίγουρα βέβαια είναι ερασιτεχνικό να αγοράζεις μια ταινία απλά επειδή συμμετέχει σε ένα μεγάλο Φεστιβάλ, όμως. Είναι πάμπολλες οι καλές ταινίες που δεν πήραν ποτέ διανομή στην Ελλάδα, απλά επειδή βρισκόταν στο Πανόραμα και όχι στο διαγωνιστικό του Βερολίνου ή το “Ένα Κάποιο βλέμμα των Καννών”. Οι Έλληνες διανομείς κάνουν μεγάλα λάθη στο τι αγοράζουν στα Φεστιβάλ και σίγουρα εκεί υπάρχει ένα πρόβλημα, το οποίο όμως δεν είμαι στο μυαλό τους για να πω τι φταίει ή να το λύσω. Σίγουρα πάντως είναι και θέμα γούστου του τι ταινίες θα αγοράσει κάποιος, συνεπώς το θέμα είναι μάλλον περισσότερο γούστου στις περισσότερες περιπτώσεις. Το να αγοράσει κανείς όλο το πρόγραμμα των Καννών δε το βλέπω πάντως σαν κάτι κακό, έστω και αν κάποια από τις ταινίες που παίρνει βγει χάλια ή δεν την έχει καν δει.

Πολύ μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα με το πότε θα παιχτούν οι ταινίες. Δεν είναι όλες οι εταιρίες διανομής έτσι, αλλά υπάρχουν 2-3 που πραγματικά κάνουν συνεχώς ερασιτεχνικές και αψυχολόγητες ενέργειες. Οι αναβολές της εξόδου ταινιών λίγες ώρες πριν την πρεμιέρα τους, είναι συχνό για κάποιους φαινόμενο, και αυτό είναι θεμιτό σε κάποιες περιπτώσεις, για παράδειγμα αυτή τη βδομάδα δεν θα λεγε κανείς τίποτα αν έπαιρνε πίσω κάποιος την ταινία του για να την βγάλει την επόμενη, αποφεύγοντας τον τόσο μεγάλο ανταγωνισμό. Μάλιστα έγινε για μία ταινία και μάλλον θα έπρεπε να γίνει για περισσότερες. Όμως η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα που υπάρχουν εταιρίες που κρατούν 5-10 ταινίες στο συρτάρι και τελικά τις βγάζουν μετά από χρόνια η και ποτέ. Επίσης ένα σημαντικό θέμα είναι η πίστη που έχει ο διανομέας στην ταινία του. Κάποιες ταινίες παίζουν, έστω σε 1-2 σινεμά, για μήνες, άλλες πάλι ενώ θα είχαν ελπίδες να κάνουν καλύτερα εισιτήρια σε μια δεύτερη, τρίτη, τέταρτη βδομάδα προβολής, αποσύρονται από τις αίθουσες κακήν κακώς. Άλλες εταιρίες σέβονται το προϊόν τους, άλλες το πετάνε σα να ταν σάκος με πατάτες στις αίθουσες.

Η κατάσταση πάντως σαν σύνολο δεν λέει να βελτιωθεί και τα σινεμά συνεχίζουν να κλείνουν με κάποιους να αναρωτιούνται τι φταίει. Μήπως θα πρέπει να δούμε πόσο φταίμε όλοι μας τελικά;

Δες επίσης: Το Gamato, η πειρατεία και το (Ελληνικό) σινεμά που πεθαίνει