Τι είδα στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Τι είδα στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Φεστιβάλ | 16-11-2015 |

Αν έπρεπε με τρεις μόλις λέξεις να περιγράψω το 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τότε θα έλεγα απλά “ένα όμορφο φεστιβάλ”. Ήταν μια ιδιαίτερη χρονιά, η φετινή, για τον πιο δημοφιλή ίσως, άλλα σε κάθε περίπτωση πιο ιστορικό κινηματογραφικό θεσμό της χώρας, με περιορισμένο προϋπολογισμό, το οποίο φάνηκε σε κάποια σημεία, άλλα όχι στην ποιότητα του περιεχομένου του. Κι αυτό είναι το σημαντικότερο.

Στην Θεσσαλονίκη είδαμε πολύ καλές ταινίες. Το Rams, που ήρθε με φόρα από το Un Certain Regard των Κανών για να κατακτήσει τον Χρυσό Αλέξανδρο, το εξαιρετικό τουρκικό Mustang, που συμμετέχει και στην κούρσα των Ξενόγλωσσων Όσκαρ, ως υποψηφιότητα της Γαλλίας (λόγω συμπαραγωγής), τα Paulina και Mediterranea, που θίγουν σημαντικά κοινωνικά ζητήματα. Είδαμε το Chevalier, της Αθηνάς Τσαγγάρη, το Silent του Γιώργου Γκιγκαπέππα, το Ημερολόγιο μιας έφηβης, το Taxi, το The High Sun, το Son of Saul… Υπήρχαν πολλές ταινίες, που εξ’ αρχής σας είχαμε συμβουλεύσει να μην χάσετε στο φεστιβάλ!

IMG_3994

Αυτό όμως, που έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ίσως, ήταν η προσέλευση του κοινού. Ο πολύ καλός καιρός στην πόλη, καθ’ όλη την διάρκεια του φεστιβάλ, μπορεί και να το βλάψει – θα κλειστεί σε μια αίθουσα ή θα κάνεις βόλτα στην ηλιόλουστη Θεσσαλονίκη; – ωστόσο οι χώροι, που αποτέλεσαν το επίκεντρο της διοργάνωσης, οι Αποθήκες στο Λιμάνι και η Πλατεία Αριστοτέλους, ήταν γεμάτοι κόσμο και οι περισσότερες προβολές sold out, όχι μόνο τα Σαββατοκύριακα άλλα και μέσα στην εβδομάδα. Εν αναμονή κάποιων πιο συγκεκριμένων στοιχείων για την προσέλευση του κοινού, από το ΦΚΘ, μπορούμε να αναφέρουμε την συμμετοχή του κοινού για την ανάδειξη των νικητών του Βραβείου Κοινού, επίσημος χορηγός των οποίων για ένατη συνεχή χρονιά ήταν η Fischer. Σύμφωνα με τον κ. Κατσούγκρη, εκπρόσωπο της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, που απένειμε τα βραβεία, φέτος καταμετρήθηκαν περισσότερες από 13000 ψήφοι. Πέρυσι, οι αντίστοιχοι ψήφοι ήταν λίγο περισσότερες από 12000. Το νούμερο αυτό φυσικά δεν μπορεί να ταυτιστεί με την αύξηση – αν υπήρξε – της προσέλευσης, άλλα είναι σίγουρα ενδεικτική.

Και μιας και αναφερθήκαμε στα Βραβεία Κοινού Fischer, ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι η ποιότητα του κοινού, που παρακολούθησε το φεστιβάλ και κατ’ επέκταση συμμετείχε στην ψηφοφορία. Αυτό καταδεικνύεται από την ταινία, που απέσπασε το βραβείο από το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα, το Land and Shade του Cesar Acevedo, μια ταινία πολύ καλή, η οποία όμως απευθυνόταν σε ένα πιο σινεφίλ κοινό και απαιτούσε αρκετή υπομονή για να την παρακολουθήσει.

Ήταν όλα καλά; Όχι. Κάτι, που δεν μου άρεσε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ήταν κάποιες από τις επιλογές του ελληνικού προγράμματος.

Το αν αρέσει σε κάποιον μια ταινία ή όχι είναι σε μεγάλο ποσοστό κάτι υποκειμενικό. Ωστόσο, υπήρξαν ταινίες οι οποίες δεν άρεσαν όχι απλά σε εμένα ή την Σταματίνα, που καλύψαμε το φεστιβάλ για το Cinefreaks.gr, άλλα σε αρκετό κόσμο. Σε ένα φεστιβάλ, όπου η επιλογή των ταινιών είναι αρκετά αυστηρή – εγγυάται γι’ αυτό, εκτός των άλλων, η παρουσία του Δημήτρη Εϊπίδη στην θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή, ενός βαθύ γνώστη του σινεμά – το να υπάρχουν 3-4 ταινίες, που ομολογουμένως δεν είναι καλές, σε ένα σύνολο 20 ταινιών του προγράμματος, είναι γεγονός που πρέπει να προβληματίσει. Δεν υπάρχουν καλύτερες ελληνικές ταινίες; Υπάρχουν, άλλα οι δημιουργοί τους δεν επιθυμούν να τις στείλουν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης; Δεν μπορούμε να ξέρουμε, δυστυχώς. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το ελληνικό σινεμά έχει τα προβληματάκια του, κάτι που θα αναλύσουμε λίγο περισσότερο σε επόμενο άρθρο.

Τέλος δεν μπορώ να μην αναφερθώ στο “μούδιασμα” με το οποίο αποχαιρετίσαμε τυπικά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το τελευταίο του φετινό Σαββατοκύριακο ξημέρωσε μετά τις αιματηρές επιθέσεις στο Παρίσι, δυο μόλις εικοσιτετράωρα μετά από μια επίσης αιματηρή επίθεση στη Βηρυτό. Η κλιμάκωση της βίας, και σε Ευρωπαϊκό πλέον έδαφος, ήταν θέμα συζήτησης στους χώρους του φεστιβάλ, άλλα και έξω και μέσα στην τελετή λήξης του. Η ενός λεπτού σιγή στην εκδήλωση ήταν το ελάχιστο, σε μια βραδιά όπου κοινός παρανομαστής των σχετικών αναφορών ήταν το αυτονόητο: πως η Τέχνη μπορεί να είναι το σημαντικότερο όπλο απέναντι στην βαρβαρότητα και πως ο Πολιτισμός απέναντι στην Τρομοκρατία.

mt_911945_TELETH_LHKSHS_56OY_FESTIBAL_KINHMATOGRAFOY_APONOMH_BRABEION_14-11-2015

Φεύγοντας από την Θεσσαλονίκη, από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, νιώθω γεμάτος και ευχαριστημένος από τις καλές ταινίες, από την αύρα στο lounge της Fischer στην Αποθήκη Γ με τα πηγαδάκια του, όπου συζητούσαμε με τις ώρες για καλό σινεμά, από την αύρα της πόλης συνολικά.

Κι ήδη μετρώ αντίστροφα για του χρόνου…

Δείτε όλα όσα γράφαμε για το 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Δείτε τους νικητές των βραβείων

* Δύο πρώτες φωτογραφίες από την Fischer, η τελευταία από την Motionteam


To Cinefreaks.gr σας μεταφέρει όλα όσα συμβαίνουν στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την υποστήριξη της Fischer, χορηγού των Βραβείων Κοινού του φεστιβάλ.


Διαβάστε περισσότερα για:
wso shell IndoXploit shell webr00t shell hacklink hacklink satış wso shell