ΕΘ 36: Γάζα ή Κάννες - τι θέλει το σύγχρονο σινεμά ουσία ή γκλάμουρ; - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

ΕΘ 36: Γάζα ή Κάννες – τι θέλει το σύγχρονο σινεμά ουσία ή γκλάμουρ;

Eκτός Θέματος, Φεστιβάλ | 16-5-2015 |

Επιστρέφοντας χτες αργά το βράδυ στο δωμάτιό μου μετά από μία μέρα γεμάτη ταινίες στις Κάννες και διαβάζοντας τα νέα της μέρας, είδα στο διαδίκτυο μια φωτογραφία που μου κίνησε την περιέργεια όσο τίποτα άλλο όλο την μέρα. Η φωτογραφία παρουσίαζε μια προβολή ταινίας μέσα σε ερείπια στο αποκαλούμενο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γάζας. Ιδού και η φωτογραφία:

10983852_10153840623648761_3251604935031852883_n (1)

Εντυπωσιακό ε; Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η φωτογραφία προέρχεται από ένα πραγματικό Φεστιβάλ και όχι απλά μια προβολή. Οι άνθρωποι στην Ανατολική Γάζα οργάνωσαν στην πραγματικότητα ένα αρκετά μεγάλο τριήμερο Φεστιβάλ ανθρωπίνων δικαιωμάτων, παρουσιάζοντας 180 ταινίες, από διάφορες χώρες του κόσμου όπως η Συρία, το Ιράκ, η Αίγυπτος, η Ρωσία αλλά και άλλες. Ένας και κάτι χρόνος έχει περάσει από τον πόλεμο στην Γάζα. Άλλον έναν πόλεμο που άφησε τα ερείπια που βλέπετε στην εικόνα, κι όμως οι άνθρωποι οργάνωσαν και είδαν σινεμά… εκεί μέσα στα ερείπια.

Μάλιστα ψάχνοντας ακόμα περισσότερο για το Φεστιβάλ, είδα πως ακόμα και κόκκινο χαλί στήθηκε ανάμεσα στα ερείπια για αυτό το περίεργο αλλά υπέροχο Φεστιβάλ που κάνει κάθε κινηματογραφόφιλο αλλά και κάθε άνθρωπο να γεμίζει ελπίδα.

48.si

Όντας στο πιο σημαντικό Φεστιβάλ στον κόσμο, που δίνει κάθε χρόνο το πιο βαρυσήμαντο κινηματογραφικό βραβείο στον κόσμο, μελαγχόλησα. Οι Κάννες όπως είχα γράψει και πέρσι είναι ένα μη δημοκρατικό Φεστιβάλ. Είναι ένα Φεστιβάλ που ο τύπος και όλοι όσοι προσέρχονται στις προβολές του, έχουν ένα badge, μια διαπίστευση, που μπορεί να είναι ισχυρή, ή όχι. Ανάλογα με αυτήν την διαπίστευση λοιπόν ο καθένας μπορεί να μπει ή όχι σε μία προβολή. Πέρα ότι μιλάμε για ένα κλειστό στον κόσμο Φεστιβάλ που λειτουργεί μόνο με προσκλήσεις. Φέτος λοιπόν οι Κάννες μοιάζουν πιο ανοργάνωτες από πέρσι. Έχοντας την ίδια διαπίστευση (που μάλιστα θεωρείται η δεύτερη καλύτερη) έχω μείνει έξω από προβολές σε δύο ταινίες. Στην δεύτερη μάλιστα περίμενα στην ουρά για σχεδόν μία ώρα με τους μπροστινούς μου να περιμένουν ακόμα παραπάνω. Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί η δίκαιη αγανάκτηση των μπροστινών μου, έκανε έναν από τους ανθρώπους του προσωπικού ασφαλείας να εξηγεί πόσο λιγότερο άνθρωποι είμαστε όσοι μείναμε έξω από την προβολή, πως το Φεστιβάλ λειτουργεί λογικά και πως αν συνεχίσει να διαμαρτύρεται ο συνάδελφος, δεν θα τον βάλει σε άλλη προβολή αν τον πετύχει! Μέχρι και εθνικιστικά σχόλια ακούσαμε εκείνη την ώρα όσοι βρεθήκαμε στην ουρά από τον συγκεκριμένο άνθρωπο ασφαλείας, που σίγουρα βέβαια είναι η εξαίρεση.

Η συζήτηση βέβαια για το αν ένα Φεστιβάλ πρέπει να είναι έτσι κλειστό και αντι-δημοκρατικό, είναι ένα θέμα που είναι υπο-θέμα στο κύριό μου συμπέρασμα για τις Κάννες. Αν και όντως είναι το καλύτερο Φεστιβάλ στον κόσμο σε ποιότητα, έχουν εμμονές για το πόσο γκλάμουρ και πόσο τέλειο πρέπει να είναι το Φεστιβάλ. Την ίδια ώρα που λοιπόν στην Γάζα ο κόσμος κάνει Φεστιβάλ στα ερείπια, στις Κάννες ακόμα ασχολούμαστε για το αν επιτρέπονται οι selfies ή όχι, καθώς αυτές μας χαλάνε το γκλάμουρ, για το τι φόρεσε ο κάθε σταρ στο κόκκινο χαλί και για το το ότι ακόμα και οι φουκαράδες οι φωτογράφοι πρέπει να φοράνε κουστούμι και παπιγιόν για να βγάλουν φωτογραφίες δίπλα στο χαλί από τις 4 το απόγευμα και μετά. Την ίδια ώρα ο κόσμος ψάχνει για προσκλήσεις για να δει τις ταινίες του Φεστιβάλ, ενώ ο καλλιτεχνικός του διευθυντής παρακαλά τον Woody Allen να είναι στο διαγωνιστικό, ακόμα και αν δεν το αξίζει απλά επειδή είναι μεγάλο όνομα και θα προσθέσει στο γκλάμουρ.

Μη με παρεξηγείτε, ευχαριστιέμαι το Φεστιβάλ, όπως όλοι, βρίσκομαι για έναν ακόμη χρόνο σε έναν κινηματογραφικό παράδεισο. Κάποια πράγματα όμως είναι πιο σημαντικά από το σινεμά και το σινεμά θα πρέπει να κοιτάξει σε αυτά για να πάει προς την σωστή κατεύθυνση και να αφήσει το ανούσιο γκλάμουρ.

Διαβάστε περισσότερα για: