Οι 20 νέοι σκηνοθέτες για το 2014 - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Οι 20 νέοι σκηνοθέτες για το 2014

Αφιερώματα | 15-12-2014 |

Από τον Gareth Edwards και το “Godzilla”, στους αδερφούς Russo και το “Captain America: the Winter Soldier”, στην απροσδόκητη επιτυχία του James Gunn με το “Guardians of the Galaxy”, στην δουλειά της Ava DuVernay στο μάλλον-θα-πάρει-oscar “Selma” το 2014 ήταν μία χρονιά που μας προσέφερε δυνατές ταινίες, από νέους σκηνοθέτες που βρήκαν βήμα και φωνή, για την δική μας ευχαρίστηση. Ακολουθούν οι 20 που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα έχουν μέσα στα επόμενα χρόνια αφήσει την υπογραφή τους, γιατί η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.

A Girl Walks Home Alone At Night

Ana Lily Amirpour – “A Girl Walks Home Alone At Night” 

Εντυπωσιακές κινήσεις της κάμερας,υποβλητικό soundtrack και μια ασπρόμαυρη σύλληψη,πλαισιώνουν μια gothy απροσάρμοστη κοπέλα που συχνάζει στους δρόμους της Τεχεράνης το βράδυ και προειδοποιεί μικρά αγόρια ότι οι κακές πράξεις τους δεν θα μείνουν ατιμώρητες.   Βασισμένη σε μια ομότιτλη μικρού μήκους ταινία , η Amirpour δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη διάθεση και την ατμόσφαιρα παρά στην αφήγηση.Απέχει πολύ από την εκδοχή του  Jarmusch- “Only Lovers Left Alive”  και το υπαρξιακό παραλήρημα. Αλλά ως μια φεμινιστική ταινία για μια κοπέλα στο περιθώριο  που συναντά μια αδελφή ψυχή (που τυχαίνει να είναι ανθρώπινη), αυτό που λείπει στην πλοκή και την  αφηγηματική υφή το συμπληρώνει και με το παραπάνω στα οπτικοακουστικά μέσα . Αν μη τι άλλο, είναι η καλύτερη ιρανική φεμινιστική ταινία βαμπίρ που υπάρχει, και η  Amirpour είναι σίγουρα μία από τις πιο συναρπαστικές νέες φωνές στον χώρο που ελπίζουμε να μας απασχολήσει.

Amma Asante

Amma Asante – “Belle


Kέρδισε ένα βραβείο BAFTA για την πρώτη της ταινία, A Way Of Life” .Αλλά αυτό ήταν πριν  μια δεκαετία .Επιστρέφει με το “Belle” λοιπόν και  περιγράφει λεπτομερώς την αξιοσημείωτη αληθινή ιστορία της  Dido Elizabeth Belle (Gugu Mbatha-Raw).Γεννήθηκε από μητέρα σκλάβα στην Αγγλία του 19ου αιώνα και πατέρα αριστοκράτη.Μια  ιστορία αγάπης ala Jane Austen με φόντο μια νομική υπόθεση που ήταν ζωτικής σημασίας για τον τερματισμό της δουλείας στην Βρετανία.Η ταινία χρησιμοποιώντας ένα παλτό σε στυλ Downton Αbbey συζητά  σύνθετα ζητήματα όπως το φύλο ,τη φυλή, την ταυτότητα και την τάξη.Η Asante έχει ήδη σχεδιάσει τις επόμενες κινήσεις της με τα κινηματογραφικά στούντιο του Hollywood.

Wes Ball

Wes Ball – “The Maze Runner

Το άγιο δισκοπότηρο τουλάχιστον των τελευταίων ετών στο Hollywood, είναι οι ταινίες που στοχεύουν στο νέα κοινό, και φροντίζουν να κρατήσουν το κοινό τους τουλάχιστον για μία πενταετία. Και μιας και το “The Hunger Games” ολοκληρώνει τον κύκλο του σε ένα χρόνο, και το “Divergent” δεν μας ενθουσίασε όσο θα θέλαμε, φέτος και από το πουθενά ήρθε το “The Maze Runner”,  το οποίο με τα 300 εκατομμύρια εισπράξεις ξεπέρασε όχι μόνο το “Divergent” αλλά και τα ‘The Fault In Our Stars” και “22 Jump Street”. Υπεύθυνος ο Wes Ball, και μάλιστα στην πρώτη του ταινία. Αφού κατάφερε να ενθουσιάσει τους πάντες με το μικρού μήκους “Ruin”, η FOX του ανέθεσε την σκηνοθεσία του “Λαβύρινθου” μετά και την αποχώρηση της Catherine Hardwicke. Αρκετά διασκεδαστική με το κατάλληλο cliff-hanger για τα επόμενα που θα ακολουθήσουν.

Coherence

James Ward Byrkit – “Coherence

Θα έχετε ακούσει τον ορισμό mindfuck, σωστά; Αν ναι το Coherence είναι η ταινία που θα μπορούσε να γραφτεί δίπλα στον ορισμό της λέξης. Πολλοί λίγοι είδαν το απίστευτα δημιουργικό sci-fi φιλμ του James Ward Byrkit, αλλά όσοι το είδαμε είμαστε σίγουροι ότι μπορεί να μην είχε την αποδοχή που του αρμόζει, αλλά στα επόμενα χρόνια θα είναι ένα all-time classic cult film. Η σκηνοθεσία του Ward Byrkit, ήταν καταπληκτική, από πλευράς αφήγησης, σεναρίου, αλλά κυρίως μοντάζ. Πρέπει να το αναζητήσετε.

Damien Chazelle

Damien Chazelle – “Whiplash

Μετά από μια δύσκολη μέρα το Whiplash είναι αντικειμενικά ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί . Damien Chazelle . Όνομα άγνωστο μέχρι φέτος.Αλλά τότε το  “Whiplash” έκανε πρεμιέρα στο Sundance και όλους εμάς να παραμιλάμε για το απρόσμενα δυναμικό,γεμάτο ενέργεια έργο που πραγματικά σε κρατάει στην άκρη του καθίσματος από την ένταση.Θα μου πείτε ότι είναι υπερβολική αντίδραση για μια ταινία με τζαζ περιεχόμενο αλλά πράγματι οι εκρηκτικές ερμηνείες σε συνδυασμό με τη μουσική και την άριστα κατασκευασμένη ατμόσφαιρα  κάνουν θαύματα.Για να μη μιλήσουμε για το φινάλε -οχι spoilers μην ανησυχείτε-το οποίο ελάχιστοι σκηνοθέτες θα είχαν τα κότσια να κάνουν και αυτό που πετυχαίνει ο Chazelle είναι να μας αφήσει να κοιτάμε με το στόμα ανοιχτό(δείτε το και θα με θυμηθείτε).Τη χρονιά που έρχεται ,θα τον έχουμε υπό στενή στενή παρακολούθηση  αλλά έτσι κι αλλιώς δεν είναι εύκολο να κρυφτεί έχοντας τον πολύ ταλαντούχο Miles Teller και την Emma Watson   στη νέα ταινία που ετοιμάζει. 

Forsyth & Pollard

Iain Forsyth & Jane Pollard – “20,000 Days On Earth

Λίγο τέχνη, λίγο βιογραφία,λίγο αυτοπροβολή, λίγο ντοκιμαντέρ και λίγο μυθοπλασία.Ο  Iain Forsyth και ο  Jane Pollard κάνουν ταινία για τον Nick Cave    η οποία είναι  ένα  υβρίδιο από αντιφατικές απόψεις και κριτικές.Αλλά το πιο εκπληκτικό απ ‘όλα είναι το πόσο διασκεδαστική είναι η ταινία, παρά τις σχεδόν κωμική μυθοπλασία. Μας εισάγει μέσω πρωτοπρόσωπης  αφήγησης σε ένα 24ωρο της ζωής του Cave.Ο ίδιος ο Cave συμμετείχε στη διαμόρφωση του σεναρίου και έτσι το τρίο μας προσφέρει ένα πλούσιο,θερμό με έντονη δημιουργική προσπάθεια θέαμα.Από τους σκηνοθέτες περιμένουμε,μετά από αυτά που είδαμε ,είτε μια sci-fi ταινία sequel με σούπερ ήρωες σε μερικά χρόνια είτε οτιδήποτε άλλο καθώς και οι δύο είναι αναγνωρισμένοι επαγγελματίες στις οπτικοακουστικές τέχνες με καριέρα στις πλάτες τους.Όπως και να χει θα θέλαμε να δούμε κι άλλο από αυτή τη σύνθεση των δύο κόσμων τους ,όπως γίνεται σε αυτό το απειλητικά εκθαμβωτικό έργο.

Dan Gilroy

Dan Gilroy – “Nightcrawler

Τα παιδιά της συγγραφέως / γλύπτη Ruth Dorothy Gaydos και του   βραβευμένου με Pulitzer  θεατρικού συγγραφέα Frank Gilroy  πρέπει να έχουν μεγαλώσει  σε πολύ δημιουργικό περιβάλλον: ο Tony (“Michael Clayton”με τον George Clooney ) κέρδισε υποψηφιότητα   για Όσκαρ σεναρίου/σκηνοθεσίας , ενώ ο Dan  απέκτησε την πρώτη του ευκαιρία με το φετινό δυνατό “Nightcrawler”.  Με επιρροές από το King of Comedy”, το “Taxi Driver”  κάτω απο την επιρροή του  “Network” καταφέρνει να χτίσει ένα δικό του στυλ  με τη βοήθεια του  Jake Gyllenhaal , ο  οποίος δε χρειάζεται να πείσει κανέναν οτι μπορεί να αναλάβει οποιονδήποτε ρόλο.Γι’αυτό και πιστεύουμε ότι ο ρόλος αυτός θα τον φέρει στα Οσκαρ .Όχι μόνον αυτόν αλλα και τον Dan Gilroy για το βραβείο πρωτότυπου σεναρίου.Γιατί όχι;

Jennifer Kent

Jennifer Kent – “The Babadook”

Πως ξέρεις ότι μία ταινία τρόμου έγινε σωστά; Αρκεί ένα tweet από τον William Friedkin, σκηνοθέτη του “The Exorcist”,  ίσως την καλύτερη ταινία του είδους, που έγραψε:”Δεν έχω δει πιο τρομακτική ταινία από το ‘The Babadook’”. Η σκηνοθέτης από την Αυστραλία, Jennifer Kent, σχεδίαζε το ντεμπούτο της σχεδόν 10 χρόνια, και κατάφερε να ενθουσιάσει το κοινό στο Sundance. Μία χήρα-μητέρα, η καταπληκτική Essie Davis, προσπαθεί ακόμα να ξεπεράσει τον χαμό τους άντρα της, και να ζήσει με τον γιο της που αντιμετωπίζει άσχημη ηλικία και εφιάλτες. Όταν ένα βιβλίο αρχίζει να τους απειλεί για την έλευση ενός τέρατος, τα πράγματα θα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Μία εντελώς αλληγορική ταινία, την οποία ή θα την λατρέψεις, ή θα κάψεις την κόπια που μόλις είδες.

Steven Knight

Steven Knight – “Locke

Όπως και άλλοι σε αυτή τη λίστα, Steven Ιππότης είχε μια μακρά σταδιοδρομία σε άλλους τομείς πριν γίνει σκηνοθέτης.Ξεκίνησε στην τηλεόραση με τηλεπαιχνίδια, όπου ηταν συνδημιουργός του  «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος», η επιτυχία της παραγωγής πιθανόν σημαίνει ότι ποτέ δεν θα χρειαζόταν να εργαστεί ξανά. Και έτσι  ο Knight, ο οποίος ήταν επίσης  μυθιστοριογράφος, έγινε σεναριογράφος, κερδίζοντας ένα Όσκαρ για το  “Dirty Pretty Things,” του  Stephen Frears. Άλλα έργα ακολούθησαν, κυρίως το ” Eastern Promises “, του David Cronenberg, αλλά τα πράγματα εξελίχθηκαν  πραγματικά γι ‘αυτόν τα τελευταία δύο χρόνια. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο “Hummingbird,” με πρωταγωνιστή τον Jason Statham, δεν ήταν τόσο μεγάλη επιτυχία , αλλά μέσω της επιτυχίας της τηλεοπτικής εκπομπής τουPeaky Blinders  προσγειώθηκε στο “Locke,” ένα one-man show που  χαρακτηρίζει τον Τομ Χάρντι ως έναν άνθρωπο σε κρίση, ενώ διαδραματίζεται εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα κινούμενο αυτοκίνητο. Ένα παιχνίδι ηθικής και διλημμάτων πλαισιώνει όλο το έργο χωρίς να το αφήσει ούτε λεπτό να κάνει κοιλιά.Και γι’αυτό σεβόμαστε τον Knight ως σκηνοθέτη.

Zero Motivation

Tayla Lavie – “Zero Motivation”

Το κινηματογραφικό φεστιβάλ του Tribeca γίνεται ένας χώρος ιδανικός για νέους δημιουργούς. Φέτος λοιπόν η έκπληξη ήταν το “Zero Motivation”, μία μαύρη κωμωδία που κέρδισε το ανώτερο βραβείο αφήγησης στο φεστιβάλ. Είναι η πρώτη δουλειά της δημιουργού Talya Lavie, αλλά κατάφερε να την βάλει στον χάρτη. Περιμένουμε να το δούμε στις ελληνικές αίθουσες, για να μπορούμε να κρίνουμε, αλλά “to Tribeca we trust”.

John Wick

David Leitch & Chad Stahelski – “John Wick”

Από ηθοποιοί που έκαναν ντουμπλάζ, και άλλες δουλειές παραγωγής, στην πρώτη τους σκηνοθετική δουλειά. Ο David Leitch και ο Chad Stahelski προσπάθησαν πολύ μέχρι να βγει στις αίθουσες μία από τις εκπλήξεις της χρονιάς, το “John Wick”. Ένας πρώην εκτελεστής, ο Keanu Reeves, προσπαθεί να εκδικηθεί εκείνους που σκότωσαν το κουτάβι του, έκλεψαν το αυτοκίνητό του και τον άφησαν νομίζοντας ότι είναι νεκρός. Μπορεί να σας ακούγεται τετριμμένο, αλλά η ταχύτητά του και η αφήγησή του, δεν θα σας απογοητεύσει.

Starred Up

David Mackenzie – “Starred Up

Ο Σκοτσέζος σκηνοθέτης David Mackenzie είναι από τους πιο έμπειρους της λίστας, καθώς οι ταινίες του είχαν ονόματα σαν εκείνα των Ewan McGregor, Tilda Swinton, Jamie Bell και Ashton Kutcher σε ταινίες όπως τα “Young Adam”, “Hallam Foe”, “Spread” και “Perfect Sense”. Αλλά σε αυτή τη λίστα βρίσκεται γιατί το “Starred Up” είναι reboot καριέρας. Όταν ένας βίαιος κατάδικος μεταφέρετε σε κελί μαζί με τον επίσης κατάδικο πατέρα του, τότε βάλτε με το νου σας.

Theodore Melfi

Theodore Melfi – “St. Vincent

Μπορεί να μην το έχετε παρατηρήσει, καθώς δεν ήταν το αγαπημένο των κριτικών ή το αγαπημένο των υποψηφιοτήτων, αλλά το “St. Vincent” έγινε από τις αγαπημένες ανεξάρτητες ταινίες της χρονιάς. Και το σημαντικότερο, από έναν σκηνοθέτη στην πρώτη του δουλειά, που κατάφερε να πείσει Bill Murray και Naomi Watts. O Theodore Melfi, ξεκίνησε από low-budget ταινίες, αλλά τώρα οι πόρτες άνοιξαν, και στην επόμενη ταινία του, θα δούμε Melissa McCarthy, Naomi Watts και Chris O’Dowd.

Jesse Moss

Jesse Moss – “The Overnighters

Το “The Overnighters” αρχίζει να έχει δυνατό κοινό, νικώντας σε βραβεία αρχής γενομένης από το Sundance, και ήδη θεωρείται μία σίγουρη προσθήκη στην πεντάδα των Oscar, πράγμα που ήδη έχει ανεβάσει την καριέρα της Jesse Moss, μίας βετεράνου αλλά άγνωστης μέχρι στιγμής δημιουργού ντοκιμαντέρ. Το φιλμ μιλάει για τον πάστορα Jay, και την προσπάθειά του να δώσει στέγη σε νέους κατοίκους της βόρειας Ντακότα, παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων.

Laura Poitras, Citizenfour

Laura Poitras – “Citizenfour

Εύκολα, το ντοκιμαντέρ για το οποίο μιλούν οι πάντες, το οποίο όλοι θεωρούν ότι θα κερδίσει το oscar στην κατηγορία του, και ίσως να μπει και στην δεκάδα της καλύτερης ταινίας. Το “Citizenfour” έκανε γνωστή τη δημιουργό Laura Poitras, γνωστή στο ευρύ κοινό, και μιλάει για τον Edward Snowden αλλά σε μία προσπάθεια να δείξει κι άλλες πτυχές, πέρα από τις δημοσιογραφικές.

Gillian Robespierre

Gillian Robespierre – “Obvious Child

Φέτος διαβάσαμε πολλά άρθρα που μιλούσαν για το τέλος των ρομαντικών κομεντί. Αλλά μάλλον όσοι τα έγραψαν δεν είδαν το “Obvious Child”, μία μοντέρνα ρομαντική κωμωδία που έχει καταφέρει να ξεχωρίσει, ξεκινώντας από το Sundance, και έγινε η ταινία που αποτέλεσε την μεγαλύτερη επιτυχία της εταιρείας παραγωγής A24.  

Jeremy Saulnier

Jeremy Saulnier – “Blue Ruin

Πριν 2 χρόνια η δεύτερη ταινία του Jeremy Saulnier, “Blue Ruin”, απορρίφθηκε για συμμετοχή στο Sundance. Μετά από 6 μήνες κάνει πρεμιέρα στις Κάννες, και γίνεται κατευθείαν cult-classic. Μία ιστορία εκδίκησης, με μπερδεμένο σενάριο, ικανό να σε κρατήσει. Και μπορεί ο Saulnier να ξεκίνησε την καριέρα του το 2007 με την κωμωδία τρόμου “Murder Party” αλλά τώρα κατάφερε να ξεχωρίσει.

Justin Simien

Justin Simien – “Dear White People

Μην ψάχνεις για νέες κινηματογραφικές φωνές. Την βρήκαμε εμείς. Justin Simien, και η κωμωδία του Sundance, “Dear White People”. Ξεκίνησε για να γίνει σειρά, αλλά δεν τα κατάφερε. Το θέμα, οι πάντα προβληματικές σχέσεις μεταξύ λευκών και μαύρων. Η ταινία ενθουσίασε τους πάντες, κυρίως για το πως μπορεί η πρώτη δουλειά ενός σκηνοθέτη να είναι τόσο διεισδυτική.

Robert Stromberg

Robert Stromberg – “Maleficent” 

Έγινε η τρίτη πιο επιτυχημένη εισπρακτικά ταινία της χρονιάς, πίσω από “Transformers: Age Of Extinction” και “Guardians Of The Galaxy”, κάνοντας το “Maleficent” την ταινία για την οποία μιλούσαν όλοι, με έναν Robert Stromberg, να μην έχει σκηνοθετήσει ποτέ ξανά. Η εμπειρία του αφορούσε οπτικά εφέ, και έχει πάρει για oscar για αυτό, βλέπε “Avatar” και “Alice In Wonderland”, πριν περάσει στο “Maleficent”.

 

Διαβάστε περισσότερα για: