Προσοχή ακολουθεί γυμνό: πορνογράφημα ή καλλιτεχνικό σινεμά – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Προσοχή ακολουθεί γυμνό: πορνογράφημα ή καλλιτεχνικό σινεμά

Απόψεις | 30-12-2013 |

Δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε πλέον τους ηθοποιούς σε σκηνές σεξ και όλο και πιο πολύ το cut του σκηνοθέτη για να πάμε στην επόμενη σκηνή αργεί να πέσει, με όλο και πιο αισθησιακές και αληθοφανείς σκηνές. Αν και κυρίως το φαινόμενο παρατηρείται σε ανεξάρτητες παραγωγές και στον πιο απελευθερωμένο από ταμπού Ευρωπαϊκό κινηματογράφο, πολλά παραδείγματα βλέπουμε και στο Hollywood ενώ η Αμερικάνικη τηλεόραση δείχνει να είναι πρωτοπόρος στο θέμα. Όλα αυτά χωρίς να λείπουν βέβαια και οι αντιδράσεις σε πολλές περιπτώσεις. Πορνογράφημα η καλλιτεχνικό σινεμά η ερώτηση που θέλουμε να απαντήσουμε.

Τα κύρια παραδείγματα τον τελευταίο χρόνο είναι δύο: το  La vie d’Adele του  όπου Adèle Exarchopoulos και Léa Seydoux μοιράζονται μια έντονα ερωτική σκηνή (φώτο) και το Nymphomaniac του Trier, που όπως όλα δείχνουν θα έχει πάρα πολλές σκηνές σεξ, ενώ είναι ίσως η πρώτη ταινία που αν και δεν είναι πορνό, χρησιμοποίησε πορνοστάρ αντικαταστάτες ώστε να περιλάβει σκηνές όχι προσποιητού αλλά πραγματικού σεξ. Το σίγουρο είναι ότι κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Screenshot from 2013-12-26 01:41:45

Όλα άρχισαν από δύο ερωτήματα που με απασχόλησαν τον τελευταίο καιρό. Το πρώτο έχει να κάνει με το κατά πόσο ένα οποιοδήποτε άρθρο στο internet, σε εφημερίδα, σε περιοδικό ή οπουδήποτε, θα διαβαστεί από πιο πολλούς αν υπάρχει γυμνό μέσα του, αν δηλαδή για κάποιο λόγο μέσα στο άρθρο υπάρχουν γυμνές φωτογραφίες ή σκηνές σεξ, αντρικά αλλά κυρίως γυναικεία, λόγω του σεξισμού που κακώς μας διακατέχει, κορμιά. Το δεύτερο μου γεννήθηκε όταν μια φίλη χαρακτήρισε πορνογραφήματα ταινίες σαν τις δύο που προαναφέρθηκα σε μια συζήτηση που άρχισε από το σε ποια κατηγορία ταινίας κατατάσσεις τις 9μιση Εβδομάδες.

Ας αρχίσω από το δεύτερο ερώτημα. Η ερώτηση σε ποια κατηγορία θα κατέταζα τις 9μισή Εβδομάδες μου φάνηκε απροσδόκητα δύσκολη, καθώς είναι μια ταινία που λίγο πολύ η όλη της ουσία είναι το σεξουαλικό παιχνίδι ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές. Λίγα πράγματα θυμάται κανείς από την ταινία καθώς η ουσία της ήταν αυτό ακριβώς. Και εδώ η συζήτηση περιπλέκει πιο πολύ ερχόμενοι στο πραγματικό νόημα της κουβέντας. Η συγκεκριμένη ταινία είναι μία όχι και τόσο καλή ταινία έτσι κι αλλιώς. Όμως ακόμη κι έτσι ερευνά την καρδιά μιας σχέσης, που δεν μπορεί να μην είναι σε μεγάλο βαθμό το σεξ.

Γιατί λοιπόν να μην μπορεί κάποιος να μιλήσει για κάτι το τόσο σημαντικό και καθ’ όλα φυσιολογικό σε μία ταινία; Γιατί να χαρακτηρίσουμε μία ταινία για το σεξ, όπως είναι το Nymphomaniac, πορνογράφημα; Με την ίδια λογική θα πρέπει να χαρακτηρίζαμε όλες της ταινίας για τον πόλεμο όχι πολεμικές αλλά μη φιλειρηνικές και εριστικές. Το σινεμά είναι τέχνη και η τέχνη θέτει ερωτήματα. Είναι συνεπώς τουλάχιστον παράλογο να μην μπορεί κάποιος να μιλήσει για το σεξ ή για το γυμνό ανθρώπινο κορμί. Όπως πολύ πρόσφατα δήλωσε η Evan Rachel Wood εξαιτίας μιας κομμένης σκηνής σεξ από την ταινία Charlie Countryman: “Πως είναι δυνατόν να δείχνουμε αβίαστα στα παιδιά μας σκοτωμούς και αίματα και το πιο φυσιολογικό πράγμα στο κόσμο να θεωρείται ακατάλληλο!”

Screenshot from 2013-12-26 01:42:26

Θα πει κάποιος: είναι αυτό που βλέπουμε στη παραπάνω εικόνα το απόλυτα φυσιολογικό; Ναι κύριε κρυφο- ή όχι συντηρητικέ. Η ομοφυλοφιλία υπάρχει στον άνθρωπο όπως και σε όλα σχεδόν τα ζώα από την αρχή της ύπαρξης του. Θεωρείται από την επιστήμη κάτι το απόλυτα φυσιολογικό, από την στιγμή που όταν οι συντηρητικοί γιατροί των προηγούμενων αιώνων προσπάθησαν να την γιατρέψουν με βάρβαρους τρόπους για τους “ασθενείς” έκαναν μια τρύπα στο νερό στερώντας μας και πολλές ανθρώπινες ζωές όπως αυτή του Alan Turing.

Kim Basinger - Nine and a Half Weeks - 5_3

Για να μην σας πάω πίσω σε μία από τις πιο σκοτεινές εποχές της ανθρώπινης ιστορίας, τον μεσαίωνα, από τον οποίο βγήκαμε με έργα τέχνης που παρουσίαζαν το ανθρώπινο σώμα έτσι όπως είναι, γυμνό. Το γυμνό συνεπώς δεν είναι κακό, ούτε το σεξ είναι κακό, ούτε η παρουσίαση του στην μεγάλη οθόνη.

Και κάπου εδώ ερχόμαστε στο δεύτερο μέρος του άρθρου, που απαντά το πρώτο ερώτημα: Κατά πόσο λοιπόν μια ταινία, ένα άρθρο, ένα οποιοδήποτε δημιούργημα προκαλεί τα βλέμματα του σημερινού ανθρώπου όταν έχει γυμνό; Λίγο πολύ τα στατιστικά μιλούν από μόνα τους. Όταν η κίνηση του διαδικτύου είναι πάνω από το μισό πορνό, όταν από τα εκατοντάδες άρθρα του Cinefreaks τα άρθρα για το Nymphomaniac έχουν την μεγαλύτερη αποδοχή από το κοινό ακόμη και αν είναι άσχημα, όταν όλο και πιο πολλές Αμερικάνικες σειρές έχουν το σεξ σαν θέμα τους, η απάντηση νομίζω ότι δεν χρειάζεται να δοθεί.

Όμως είναι διαφορετικό να κατηγορούμε το Nymphomaniac για την διαφημιστική του αισθητική και διαφορετικό να το λέμε πορνογραφική ταινία χωρίς να το έχουμε δει. Για την Ζωή της Adele νομίζω δεν χρειάζεται καν αναφορά. Μία ταινία τρίωρη σχεδόν, τόσο όμορφα δοσμένη και με τόσο εκπληκτική παρουσίαση και ερμηνείες, πως μπορείς να την χαρακτηρίσεις πορνογράφημα; Για να περάσουμε τώρα και στην τηλεόραση. Ποιος θα τολμούσε να πει κάτι τέτοιο για το Game of Thrones ή το Masters of Sex; Σίγουρα από την άλλη υπάρχουν πολλές σειρές που βάζουν γυμνό μόνο και μόνο για να προκαλέσουν ή να κερδίσουν πόντους. Άπειρες πλέον οι σειρές τοποθετημένες σε ένα σκοτεινό παρελθόν όπου για κάποιο λόγο το σεξ είναι όπως σήμερα αλλά πιο προκλητικό ακόμη. Spartacus, Rome, Borgias από τα κλασσικά παραδείγματα.

dr-emilia_clarke01

Βέβαια αν το συγκεκριμένο άρθρο δεν συνοδευόταν από καμία από τις φωτογραφίες που το συνοδεύουν τώρα, πάω στοίχημα ότι θα είχε λιγότερη απήχηση, αλλά αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ. Η ουσία είναι ότι μπερδεύουμε πολλές φορές κάτι το εντελώς φυσιολογικό όπως το ανθρώπινο σώμα και το σεξ με άλλα πράγματα. Όταν δηλαδή ο Θέμος Αναστασιάδης βγάζει στην εκπομπή του αισθησιακές χορεύτριες ή το δελτίο ειδήσεων του Star ή του Ant1 επισκέπτεται μια παραλία ή προωθεί φαινόμενα τύπου Πετρούλα, το γιατί το κάνει είναι προφανές. Και δυστυχώς προφανές είναι και το γιατί πετυχαίνουν αυτό που θέλουν.

Όταν το γυμνό και το σεξ αντιπροσωπεύουν την αγάπη, την σύνδεση ή ακόμα και αυτή καθ’ αυτή την πράξη, μπορεί να είναι τέχνη και μάλιστα από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της. Όταν όμως το γυναικείο σώμα χρησιμοποιείται για να πουλήσουμε, και η κοινωνία αντί να κατακρίνει το συγκεκριμένο φαινόμενο σεξισμού, το αγκαλιάζει, τότε έχουμε πρόβλημα. Πολύ περισσότερο δε όταν η κοινωνία αντί να κατακρίνει το σάπιο, κατακρίνει την τέχνη.

Διαβάστε περισσότερα για: , , ,