14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Werner Herzog - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Werner Herzog

Uncategorized | 9-3-2012 |


Γεννημένος στο Μόναχο της Γερμανίας το 1942, ο Werner Herzog έκανε την πρώτη του ταινία όταν ήταν μόλις είκοσι ετών. Από την πρώτη στιγμή, τράβηξε την προσοχή, χάρις στην ανορθόδοξη και ριζοσπαστική στάση του, η οποία τον έσπρωχνε στην αναζήτηση του ορισμού και συγχρόνως των ορίων του οράματος. Οι ταινίες του, 53 σε διάστημα 45 ετών, είναι ένα μείγμα εφεύρεσης και αλήθειας, δείγματα ενός κινηματογραφικού ύφους που ξεπερνά τον υπερβολικά εύκολο διαχωρισμό μεταξύ ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, για να ερευνήσει την περιοχή ανάμεσα στον ρεαλισμό και την φαντασία. Θα βρεθεί έτσι, στο δάσος του Αμαζονίου, στην έρημο της Σαχάρας, αλλά και στις κορυφές των Ιμαλαΐων, για να κινηματογραφήσει περιοχές και κόσμους, που δεν έχει δει κανείς πριν.

Από τα πιο γνωστά του έργα, όπως το “Φιτσκαράλντο”, στο “Αγκίρε, η Οργή του Θεού”, κι από το “Fata Morgana”, στα πιο πρόσφατα “Grizzly Man”, “Άσπρο Διαμάντι” και “The Wild Blue Yonder”, o Herzog στρέφει το φακό του σε ιδιαίτερα χαρισματικές φιγούρες και αφηγείται την επίμονη και ενδόμυχα «θεαματική» αντιπαράθεση ανάμεσα στις βαθύτερες ανάγκες του Ανθρώπου και στην παθητική, αλλά και πεισματική αντίσταση της Μητέρας Φύσης. Έχοντας, σχεδόν πάντα, ως φόντο, τα συγκλονιστικά τοπία και τη συχνά σκληρή αδιαφορία των στοιχείων της φύσης και του ζωικού βασιλείου, όταν αυτά βρεθούν ανάμεσα στην κάμερα και στον στόχο της.

Στο ντοκιμαντέρ του Into the Abyss: A Tale of Death, a Tale of Life, το οποίο θα προβληθεί στο 14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (ενότητα Μικρές Αφηγήσεις), ο Βέρνερ Χέρτζογκ, καταγράφει με τον φακό του, το αμερικανικό δικαστικό σύστημα με μια υπόθεση δολοφονίας που συγκλόνισε τις ΗΠΑ.

Ο ιδιοφυής σκηνοθέτης, παρακολουθεί την ιστορία του 28χρονου Μάικλ Πέρι που καταδικάστηκε σε θανατική ποινή και του συνεργού του Τζέισον Μπερκέτ που εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Εδώ ο Χέρτζογκ, λόγω των ακράδαντων στοιχείων, δεν αμφισβητεί την ενοχή των κατηγορουμένων, αλλά επικεντρώνεται στον αντίκτυπο της υπόθεσης στα συγγενικά πρόσωπα τόσο των δολοφονημένων, όσο και των καταδικασθέντων.

Η ανατρεπτική ματιά του Γερμανού κινηματογραφιστή είναι εμφανής, στον τρόπο με τον οποίον προσεγγίζει τα μοιραία πρόσωπα, αναζητώντας ελπίδα στα πιο σκοτεινά μέρη.

Παρακολουθώντας τις ταινίες του Werner Herzog, αισθάνεται κανείς κάπως παράξενα. Όταν πρόκειται για μυθοπλαστική ταινία, έχει την αίσθηση ότι κυριαρχεί η αληθοφάνεια και όταν είναι ντοκιμαντέρ, διακρίνεται μια υψηλή δόση στυλιζαρίσματος. Ο ίδιος μάλιστα, σε συνεντεύξεις του, ομολογεί πως δυσκολεύεται να εντάξει το πάθος του για σινεμά, μέσα στις εγνωσμένες νόρμες και φόρμες, που αυτό καθορίζει. Αδιαμφισβήτητη πάντως, είναι η αγάπη του για τη φύση, η οποία φαίνεται να συμμετέχει συχνά πυκνά στις ταινίες του και μάλιστα, σαν ισότιμο μέλος των δρώντων προσώπων.

Παρότι τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στις Η.Π.Α., ο ίδιος δηλώνει Γερμανός με επιρροές από τη Βαυαρία. Παράλληλα, διαχωρίζει τη θέση του στον κόσμο του σινεμά σε σχέση με τους συμπατριώτες του, αλλά και με το Hollywood γενικότερα, που αναπαριστά τον κόσμο σαν ένα είδος συλλογικού ονείρου. Σ’ ένα σύντομο “μανιφέστο” του, που δημοσιεύθηκε στην Αμερική, προβάλλει ως στόχο του σινεμά, την επιδίωξη μιας ποιητικής κι εκστατικής αλήθειας. Υποστηρίζει το σινεμά, εκείνο που θέτει ερωτήματα, προσπαθώντας ωστόσο να δώσει απαντήσεις δια της βαθιάς διερεύνησης του εαυτού μας, κι όχι με την εύκολη χρήση των κατευθυντήριων εντολών.

Έτος: 2011 | Xώρα: Γερμανία1 | Διάρκεια: 107 λεπτά | Σκηνοθεσία | Σενάριο: Werner Herzog | Παίζουν: Jason Burkett, Werner Herzog, Michael Perry.