Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011)

Uncategorized | 15-1-2012 |

Η δεύτερη κινηματογραφική περιπέτεια του Σέρλοκ Χολμς, δια χειρός Γκάι Ρίτσι, μάλλον δεν ήταν καλύτερη από την πρώτη. Τριάντα περίπου λεπτά φλυαρίας δεν ήταν τόσο απαραίτητα, κάποιες σκηνές, που υποτίθεται τόνιζαν την ευφυΐα του χαρακτήρα μάλλον κούραζαν και φαίνεται πως έπρεπε να φτάσουμε στο μέσο της ταινίας ώστε να αρχίσει να έχει επιτέλους ενδιαφέρον! Άλλα ας τα πάρουμε από την αρχή…

Μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων αναστατώνει την Ευρώπη και ο Σέρλοκ Χολμς θεωρεί πως πίσω από αυτές βρίσκεται ο καθηγητής Μοριάρτι. Στην προσπάθεια του να τον εμποδίσει να πραγματοποιήσει το σχέδιο του να προκαλέσει έναν μεγάλο πόλεμο, θα αναγκαστεί να ταξιδέψει μακριά από το Λονδίνο, στο Παρίσι, την Γερμανία και την Ελβετία, με σύμμαχο τον νιόπαντρο Γουάτσον, τον αδερφό του Μάικροφτ και την τσιγγάνα Σιμ.

Στο πρώτο μισάωρο η ταινία αναλώνεται σχεδόν στο να μας θυμίσει κάποια στοιχεία της πρώτης ταινίας: την αξιοθαύμαστη ικανότητα του Χολμς να προβλέπει τις κινήσεις του αντιπάλου του κατά την διάρκεια μιας πάλης και να μεταμφιέζεται, τον σκύλο που έχει κάνει πειραματόζωο, την ιδιαίτερη σχέση του με την σπιτονοικοκυρά του και τον αγαπητό του φίλο Γουάτσον. Η αναγκαιότητα αυτών των αναφορών όμως κάνει την ταινία να βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, το κοινό κινδυνεύει να βαρεθεί. Όταν όμως ο Χολμς συναντά για πρώτη φορά τον Μοριάρτι η ιστορία βρίσκει επιτέλους τον δρόμο της!

Οι αναγνώστες του Άρθουρ Κόναν Ντούλ θα δουν με ενδιαφέρον να μεταφέρονται οι χαρακτήρες των ιστοριών του στην μεγάλη οθόνη, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν θα διακρίνουν κάποιες διαφορές στην κινηματογραφική εκδοχή τους. Και δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν πρόκειται για μια ακριβή μεταφορά των έργων του Κόναν Ντόυλ στο σινεμά, άλλα για μια μεταφορά με αρκετές πινελιές του Γκάι Ρίτσι, ο οποίος φαίνεται πως στην δεύτερη ταινία Χολμς προσπαθεί να μας δώσει περισσότερα χαρακτηριστικά των χαρακτήρων, άλλα και να μας παρουσιάσει τις μεταξύ τους σχέσεις. Η προσπάθεια αυτή υποστηρίζεται από τις άρτιες ερμηνείες των πρωταγωνιστών και τις μεταξύ τους στιχομυθίες. Ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ για μια ακόμη φορά τα τελευταία χρόνια, προσφέρει μια απολαυστική ερμηνεία, έχει δέσει περισσότερο με τον Τζουντ Λο, την ίδια στιγμή που τους πλαισιώνουν ικανότατοι ηθοποιοί, όπως ο Τζάρεντ Χάρις, ο Στήβεν Φράι και η Νούμι Ράπας, που γνωρίσαμε ως Λίσμπετ στην σουηδική τριλογία του Κοριτσιού με το Τατουάζ.

Πέρα από την σχέση ανάμεσα σε Χολμς και Γουάτσον, στην οποία αφήνονται κάποια υπονοούμενα ομοφυλοφιλίας (προφανώς όχι στον βαθμό, που θα ανάγκαζε την οικογένεια του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ να απαγορεύσει την παραγωγή της ταινίας), ενδιαφέρον παρουσιάζει και η σχέση του δαιμόνιο ντετέκτιβ με τον μεγάλο του αντίπαλο καθηγητή Μοριάρτι.

Η επιλογή του Γκάι Ρίτσι για τον “κακό” της ταινίας είναι η ιδανική ίσως. Ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ, που ποτέ δεν συμπάθησε τον ήρωα του, σε αντίθεση με τους αναγνώστες του, αποφάσισε να τον σκοτώσει στο “Tελικό Πρόβλημα”, στο οποίο ο Γουάτσον φορτισμένος συναισθηματικά περιγράφει πως το ταξίδι του φίλου του στην Ευρώπη για να κυνηγήσει τον Μοριάρτι ήταν εκείνο, που τελικά τον οδήγησε στον θάνατο, έπειτα από μια πάλη στα χιονισμένα βουνά της Ελβετίας. Εκεί, που και ο κινηματογραφικός Σέρλοκ Χολμς, θα αντιμετωπίσει σε μια μεγάλη μάχη τον Μοριάρτι…